Αφιερώματα

05/01/2014 - 21:28

Μυτιλήνη: Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος στην πλατεία Σαπφούς

ΔΕΗ

women

19

64 η πλατεία Σαπφούς στη Μυτιλήνη αλλάζει. Το άγαλμα της Σαπφούς  από λευκό μάρμαρο κοσμεί την πλατεία της πόλης. Το άγαλμα δωρήθηκε από την Αγγλίδα ποιήτρια Rose Macaulay  – απόγονης του Άγγλου ιστορικού και πολιτικού Τόμας Μακώλευ – με χρήματα που συγκέντρωσε από θαυμαστές της Λυρικής Μούσας στο εξωτερικό και είναι έργο του γλύπτη Αθανάσιου Λημναίου.

Τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Μαρτίου 1965, ημέρα Κυριακή στις 5 το απόγευμα, από το Λέσβιο Υφυπουργό Γεωργίας Νικόλαο Μαλλιάκα.

Από την πρόσοψη του βάθρου :
ΨΑΠΦΑ *
ΔΕΥΤΕ ΝΥΝ ΑΒΡΑΙ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΛΛΙΚΟΜΟΙ ΤΕ ΜΟΥΣΑΙ **

* Για το όνομα Ψάπφα με το οποίο επιγράφονται αρχαία νομίσματα αφιερωμένα στη Σαπφώ, καθώς και αγάλματά της, υπάρχουν δύο εκδοχές :
Η μια λέει ότι ήταν το πραγματικό της όνομα σαν αιολικός ιδιωματισμός, ενώ η άλλη ότι είναι υποκοριστικό ( χαιδευτικό) του ονόματος ΣΑΠΦΩ.
** Ο στίχος αυτός είναι της Σαπφώς και ήταν επιθυμία της δωρήτριας να γραφτεί στη βάση του αγάλματος. Η μετάφρασή του έχει ως εξής : "Ελάτε τώρα ευγενικές χάριτεςκαι ομορφομαλλούσες Μούσες"

πηγη: Προκόπης Παπάλας “Τα γλυπτά της Λέσβου”

  • φώτο 1: η στιγμή των αποκαλυπτηρίων
  • φώτο 2: ο Νίκος Δαμδούμης τραβά το σεντόνι
  • φώτο 3: το πρόπλασμα του αγάλματος (Αθανάσιος Λημναίος 1908-1977)
  • φώτο 4:  λίγο πριν από τα αποκαλυπτήρια
  • φώτο 5:  μετά τα αποκαλυπτήρια
  • φώτο 6: λόγος Θανάση Παρασκευαϊδη
  • φώτο 7: το άγαλμα στις αρχές της δεκαετίας του 1980
  • φώτο 8: βανδαλισμοί στο άγαλμα - σήμερα....

 


φωτογραφίες 1-6 αρχείο: Χρήστος Παρασκευαΐδης


(για τα σημερινά χάλια της πλατείας έχουμε μιλήσει πολλές φορές... αλλά ας μείνουμε προσωρινά στην ομορφιά του χθες...)



Ο γλύπτης Αθανάσιος Λημναίος 1908-1977

Γεννημένος στη Μυτιλήνη, αλλά με απώτερη καταγωγή από τη Λήμνο, όπως φανερώνει και το επώνυμό του ο γλύπτης Αθανάσιος Λημναίος υπήρξε μαθητής του σημαντικού δασκάλου της νεοελληνικής γλυπτικής Κώστα Δημητριάδη και σύγχρονος των σπουδαίων γλυπτών του Χρήστου Καπράλου, Λάζαρου Λαμέρα, Κλέαρχου Λουκόπουλου. Φιλοτέχνησε προτομές, ανδριάντες, ηρώα, ελεύθερες συνθέσεις, μετάλλια, στο κλίμα του ακαδημαϊκού ρεαλισμού, εκδηλώνοντας ορισμένες διστακτικές αποκλίσεις προς την αφαίρεση. Με σπουδές στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, παρακολούθησε ως υπότροφος της Ακαδημίας Αθηνών μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, όπου ειδικεύτηκε στην τέχνη του μεταλλίου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, υπηρέτησε στο αλβανικό μέτωπο κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, από τον οποίο και εμπνεύστηκε θέματα για γλυπτά του. Άσκησε τη λεγόμενη "εφαρμοσμένη γλυπτική", εκείνη των παραγγελιών, χωρίς όμως να προβεί σε οποιεσδήποτε άλλες παραχωρήσεις. Συμμετείχε και τιμήθηκε σε πανελλήνιες εκθέσεις. Δραστηριοποιήθηκε ακόμα συνδικαλιστικά στο Καλλιτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, του οποίου διατέλεσε και αντιπρόεδρος. Λάτρης της φύσης και των εκδρομών, άνθρωπος σεμνός, ικανός και στον γραπτό λόγο (ασχολήθηκε με τη συγγραφή διηγημάτων, ποιημάτων και παραμυθιών), εντάσσεται στη χορεία των Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών που δούλεψαν αθόρυβα. Ευτύχησε να ζήσει σε ατμόσφαιρα ηρεμίας, που του είχε εξασφαλίσει η σύζυγός του Ναυσικά Πρωτοπαπά. Έτσι υλοποίησε τη δική του συμβολή στο πλαίσιο της νεοελληνικής γλυπτικής του 20ού αιώνα.

Μοιράσου το άρθρο!