Σχετικά με την Πολεοδομική μελέτη Ακρωτηρίου Βαρειάς

του Κώστα Βελούτσου

Για να ξεκινήσει η νόμιμη διαδικασία για την πολεοδόμηση μιας συγκεκριμένης περιοχής και αφού έχει προηγηθεί η κτηματογράφησή της για να αποτυπωθούν οι προς πολεοδόμηση περιοχές, απαιτείται η εκπόνηση πολεοδομικής μελέτης για την περιοχή αυτή. Η εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης απαιτεί την έκδοση πράξης πολεοδομικής εφαρμογής. Η πράξη πολεοδομικής εφαρμογής είναι  αυτή η οποία υποδεικνύει τα μέρη που αφαιρούνται από κάθε επιμέρους ιδιοκτησία της προς πολεοδόμηση περιοχής για τη λεγόμενη εισφορά γης ή για να χρησιμοποιηθούν ως κοινόχρηστοι ή κοινωφελείς χώροι. Επίσης, περιέχει τον υπολογισμό της εισφοράς σε χρήμα που βαρύνει κάθε ιδιοκτήτη, προκειμένου να καλυφθεί το κόστος κατασκευής των κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων.  (Ο νόμος για τις πράξεις εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης και η διαδικασία εκδόσεώς τους).

Και εκεί που πιστέψαμε -και παροδικά εφησυχάσαμε- ότι το πολεοδομικό έργο στην περιοχή της Βαρειάς-Ακρωτηρίου σε κάποιο συρτάρι έχει καταχωνιαστεί, πρόσφατο δημοσίευμα στον τοπικό τύπο επανέρχεται και μάλιστα «είναι πια θέμα χρόνου» αφού μπήκαμε στην τελική ευθεία για την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του αντιδημάρχου έργων του δήμου. Μια απόφαση που πάρθηκε, κάπου τον περασμένο Ιούνιο, ερήμην των κατοίκων της Βαρειάς-Ακρωτηρίου, των άμεσα δηλαδή ενδιαφερομένων, δίχως τουλάχιστον να γίνει κάποια πληροφόρηση-ενημέρωση από την δημοτική αρχή για το τι ακριβώς σημαίνει για εκείνους αυτή η μελέτη αν εφαρμοστεί στην πράξη.  

Θέλω όμως να σταθώ σε κάποιους από τις επιμέρους παραγράφους του δημοσιεύματος και να δηλώσω τις απορίες μου, αφού είμαι κάτοικος της περιοχής κι ένας από τους τετρακόσιους είκοσι που υπέγραψαν κατά της συγκεκριμένης μελέτης. Που ζητούσαμε από τότε την επανεξέταση του θέματος, την πολεοδόμηση με νέους σύγχρονους όρους προσανατολισμένους σε ήπια  ανάπτυξη, στην κατεύθυνση του «πράσινου προαστίου» θέση άλλωστε που υιοθετούσε και το ΤΕΕ, ο επίσημος τεχνικός σύμβουλος σε αυτά τα θέματα της πολιτείας.

Κατ’ αρχήν αυτή την πολυαναμενόμενη έγκριση την περιμένουν, λέει το δημοσίευμα, εκατοντάδες ιδιοκτήτες γης στην περιοχή, όπως ότι υπάρχουν κι άλλοι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η μελέτη αυτή βασίστηκε σε αποτυπώσεις που έγιναν πριν τρεις δεκαετίες περίπου, άρα δεν μπορεί να εφαρμοστεί. (Νόμος 1337 της 12/14.3.83.) Άλλωστε υπάρχει και ακυρωτική πρωτόδικη απόφαση του ΣΤΕ. Δεν γνωρίζω ακριβώς αν -και για άλλη μια φορά-είμαστε πρωτοπόροι αφού πάει να εφαρμοστεί μια πολεοδομική μελέτη σε μια περιοχή όντας κατοικημένη εδώ και δυο-τρεις δεκαετίες κάτι που σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες γης θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη τους, αφενός και αφετέρου να χάσουν μέρος από τις περιουσίες τους. (άρθρο 8 και 9, περί εισφοράς σε γη και σε χρήμα του Ν. 1337 της 12/14.3.83).Υπάρχουν οι απόψεις και οι φωνές κάποιων μέσα από τον δήμο, παλαιοτέρων και νυν, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πρέπει η μελέτη να εφαρμοστεί για να προχωρήσει ο βιολογικός καθαρισμό στην περιοχή – διακαής  προεκλογικός και ψηφοθηρικός πόθος κάθε επερχόμενης δημοτικής αρχής- και για να γίνουν κάποια άλλα έργα που για εκείνους θεωρούνται μείζονος σημασίας. (π.χ. σχολείο).

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η μελέτη αυτή βασίζεται σε τοπογραφική αποτύπωση του 1988, σε διαδικασία ενστάσεων του 2009 και σε έγκριση, αν όλα πάνε κατ’ ευχήν για τους επίμονους δημοτικούς μας άρχοντες, του 2018. Οι κάτοικοι πάντως σίγουρα δεν θυμούνται τίποτα απ’ όλα αυτά αφού για τους περισσότερους θωρείται μια ιστορία που έχει λήξει, απλά και μόνο με βάση τους κανόνες της λογικής. Ή μήπως αυτό επεδίωκαν όλα αυτά τα χρόνια αυτοί που άοκνα, σιωπηρά και υπόγεια προσπαθούσαν για την τελική επίτευξη του στόχου τους.

Ας είμαστε σοβαροί, αλλά πότε και σε πια χρονική στιγμή υπήρξε σοβαρότητα σ’ αυτόν τον τόπο για να υπάρξει και τώρα. Υπάρχει μήπως σοβαρότητα από την πλευρά των «ανώνυμων» εγκλωβισμένων ιδιοκτητών γης, που πιστεύουν ότι στην παρούσα οικονομική κατάσταση έχουν την «κότα με τα χρυσά αβγά»; Δεν διστάζουν όμως να επικαλούνται λόγους νοικοκυρέματος της περιοχής (μιας αξιοποιημένης καλώς ή κακώς περιοχής), διεισδύοντας υπογείως στα κέντρα λήψης αποφάσεων των εκάστοτε Δημοτικών Αρχών.

Αλλά μήπως υπάρχει σοβαρότητα και από την άλλη πλευρά, που ποτέ μέχρι τώρα, από τότε που ξεκίνησε η μελέτη και οι ενστάσεις, δεν ενημέρωσε σφαιρικά τους κατοίκους για τα επόμενα βήματα; Για τις οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην περιοχή; Που σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο εξ αναβολής (λόγο του καταστροφικού σεισμού) και χωρίς την παρουσία κανενός κατοίκου από τους 420, προχώρησε στην έγκριση των τυπικών διορθώσεων της μελέτης για να την ξαναστείλει για τελική έγκριση;

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους όσους προσπάθησαν άοκνα τα τελευταία τριάντα χρόνια για να επιτύχουν το στόχο τους, να δημιουργήσουν 2000 οικόπεδα, σύμφωνα με έναν πρώην αντιδήμαρχο, σε ένα ¨πράσινο¨ προάστιο της πόλης και να το μετατρέψουν σε μια νέα ζώνη οικοδομικής εκμετάλλευσης.

 

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ