Απόλυτο μπάχαλο στη Λέσβο: Κανείς δεν ξέρει πού θα πάει το γάλα – Στο χάος η κτηνοτροφία
Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές που έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια η πρωτογενής παραγωγή της Λέσβου, οι ίδιοι οι άνθρωποι της υπαίθρου σηκώνουν το χέρι και ζητούν βοήθεια – πριν να είναι αργά.
Με επιστολή-κραυγή προς την Κτηνιατρική Διεύθυνση, η Ένωση Κτηνοτρόφων Προβάτου Φυλής Λέσβου περιγράφει με ωμό τρόπο το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο κλάδος, μετά την απόφαση για κλείσιμο των τυροκομείων στο νησί. Από τη μια στιγμή στην άλλη, η αλυσίδα της παραγωγής έχει σπάσει, αφήνοντας πίσω της χιλιάδες λίτρα γάλα χωρίς προορισμό.
«Από αύριο τα τυροκομεία του νησιού θα είναι κλειστά και εμείς οι παραγωγοί δεν γνωρίζουμε που να πάμε το γάλα, που θα αρμέξουμε», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ένωσης, Δημήτριος Μανάβης. Η εικόνα που περιγράφεται δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: παραγωγοί εγκλωβισμένοι, ζώα που πρέπει να αρμεχθούν και ένα προϊόν που μετατρέπεται από πηγή εισοδήματος σε δυνητική απειλή.
Ο μεγαλύτερος φόβος, ωστόσο, δεν είναι μόνο οικονομικός. Είναι υγειονομικός. Το ενδεχόμενο να απορριφθεί το γάλα ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον, όπως επισημαίνεται, μπορεί να μετατραπεί σε «τεράστια υγειονομική βόμβα», με απρόβλεπτες συνέπειες για τη δημόσια υγεία και την εξάπλωση της νόσου.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πλήρης απουσία καθοδήγησης. Οι παραγωγοί δηλώνουν ότι δεν έχουν λάβει καμία επίσημη οδηγία για τη διαχείριση της κατάστασης. Κανένα σχέδιο, καμία κατεύθυνση, καμία σαφής γραμμή άμυνας. Σε μια κρίση που απαιτεί συντονισμό και ταχύτητα, επικρατεί κενό.
Η Ένωση ζητά άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών: παρουσία κτηνιάτρων στα κοπάδια για ελέγχους και περιορισμό της διασποράς, αλλά και ένα οργανωμένο σχέδιο για τη διαχείριση και διοχέτευση του γάλακτος. Πρόκειται για παρεμβάσεις που δεν μπορούν να περιμένουν, καθώς κάθε ώρα που περνά επιβαρύνει την κατάσταση.
Η επιστολή είναι η αποτύπωση μιας πραγματικότητας που πιέζει ασφυκτικά. Μιας τοπικής οικονομίας που κινδυνεύει να παραλύσει και ενός παραγωγικού ιστού που βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης. Όταν το γάλα δεν βρίσκει δρόμο, το πρόβλημα δεν είναι πια αγροτικό. Είναι συνολικό. Και αφορά όλους.
