Η Μυτιλήνη τίμησε το Πολυτεχνείο με μια συγκλονιστική σύμπραξη τριών γενεών στο Δημοτικό Θέατρο
Μια βραδιά όπου ο χρόνος λύγισε και η μνήμη έμεινε όρθια, έζησε το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης το απόγευμα της Δευτέρας 17 Νοεμβρίου. Με αφορμή την 52η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο Δήμος Μυτιλήνης παρουσίασε μια εκδήλωση που ένωσε ποιητικά τρεις διαφορετικές γενιές πάνω στην ίδια σκηνή, δημιουργώντας έναν συγκινητικό διάλογο ανάμεσα στο τότε και στο τώρα.
Η αυλαία άνοιξε με τη Χορωδία του Δήμου Μυτιλήνης, υπό τη διεύθυνση του Στέλιου Λασκαρίδη, ο οποίος συνόδευσε και στο πιάνο. Τα τραγούδια του Πολυτεχνείου αντήχησαν σαν ανθρώπινες υπογραφές ελευθερίας, προετοιμάζοντας το κοινό για μια βραδιά υψηλού συμβολισμού.
Αμέσως μετά, το Θεατρικό Εργαστήρι παρουσίασε την παράσταση «Πολυτεχνείο 1973, τότε και τώρα». Ένα έργο όπου τρεις γενιές συναντήθηκαν επί σκηνής, κουβαλώντας η καθεμία τον δικό της κώδικα μνήμης και ευθύνης. Με πρωτότυπο κείμενο του Δημήτρη Χατζηχαραλάμπους και σκηνοθεσία του Στρατή Βλαστάρη, η παράσταση αναμέτρησε ιστορικά βιώματα, σύγχρονα ερωτήματα και διαχρονικούς προβληματισμούς.
Η σκηνογραφία και εικαστική επιμέλεια του Δημήτρη Καλατζάκη, ο φωτισμός του Θέμη Χατζηλάμπρου και ο μουσικός σχολιασμός στο πιάνο από τον Γιώργο Τριχόπουλο δημιούργησαν ένα αισθητικά ολοκληρωμένο περιβάλλον, μέσα στο οποίο κινήθηκαν δυναμικά οι ερασιτέχνες ηθοποιοί Φαίη Πατίρη, Νικόλας Σγουρέλλης, Αναστασία Τσάτσου, Γιώργος Παττές και Νατάσα Βαϊράμη.
Στο τρίτο μέρος της εκδήλωσης, η ευρωπαϊκή ορχήστρα, η χορωδία και το σύνολο The Big Band Theory του Μουσικού Σχολείου Μυτιλήνης γέμισαν τη σκηνή με μια μουσική ωδή στον αγώνα για ελευθερία. Η στιγμή κορυφώθηκε συγκινησιακά με το προσκλητήριο των νεκρών του Πολυτεχνείου — και ιδιαίτερα με την αναφορά στον Μυτιληνιό εικοσάχρονο Μιχάλη Μυρογιάννη, που δολοφονήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1973.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια των σχημάτων είχαν οι καθηγητές
Μαρία Γιαννακοπούλου, Κωνσταντίνα Καραγιάννη, Ιωάννης Καραδαγλής,
Οδυσσέας Σαρρηγιαννίδης, Γεώργιος Τριχόπουλος, Βασιλική Παραδεισιάδη,
Χριστίνα Κατσαμάτσα και Μαρία Ξανθοπούλου, ενώ στην ορχήστρα συμμετείχαν οι Ευστράτιος Μαμουλέλλης και Νικόλαος Κοτζαμάνογλου.
Τη βραδιά ολοκλήρωσαν μικρά βίντεο-αφιερώματα με φωτογραφικό υλικό από τις μέρες της εξέγερσης, πλαισιωμένα από συμβολικές εικαστικές παρεμβάσεις που λειτούργησαν σαν οπτικές γέφυρες ανάμεσα στις γενιές.
Μια εκδήλωση που δεν περιορίστηκε σε μια απλή επέτειο· ήταν η υπόμνηση ότι η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, μνήμη και διαρκή εγρήγορση. Και στη Μυτιλήνη, αυτή η μνήμη εξακολουθεί να αναπνέει ζωντανά.
