Ο πόλεμος ήρθε ήδη στη Λέσβο…
γράφει ο Ορέστης Μεταξάς
Μιλάμε για τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή και ανησυχούμε και φοβόμαστε και ελπίζουμε να μην μας επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό.
Όμως ο πόλεμος ήρθε ήδη στη Λέσβο. Είναι ο αφθώδης πυρετός. Ξαφνικά ο πόλεμος αυτός, σταμάτησε όλη την οικονομική δραστηριότητα που έχει σχέση με την κτηνοτροφία.
Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να πωλούν το γάλα τους, δεν μπορούν να πωλούν τα ζώα τους είτε ζωντανά, είτε σφαγμένα. Και οι τυροκομικές μονάδες δεν θα παραλαμβάνουν γάλατα, ενώ μπλοκάρονται όλα τα αποθέματα τους σε τυριά.
Είναι ένας ξαφνικός θάνατος της κτηνοτροφίας – δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει - και αν θέλουμε να καταλάβουμε με τι ισοδυναμεί θα λέγαμε να φανταστούμε τους δημόσιους υπαλλήλους ξαφνικά να μην πληρώνονται, τις επιχειρήσεις και τα μαγαζιά ξαφνικά να τα κλείνουν και να μην μπορούν να έχουν έσοδα και τους συνταξιούχους ξαφνικά να τους κόβεται η σύνταξή τους. Τέτοια είναι η καταστροφή για τους κτηνοτρόφους και τους τυροκόμους.
Δεν θα ισχυριστούμε ότι δεν πρέπει να παρθούν μέτρα. Πρέπει να παρθούν μέτρα γιατί ο αφθώδης πυρετός είναι πολύ μολυσματικός. Και καταστροφικός. Αυτό που δεν βλέπουμε - και θα έπρεπε ήδη να το έχουμε δει ή ήδη να έχει προαναγγελθεί - είναι τα μέτρα που θα παρθούν και θα περιλαμβάνουν την οικονομική ενίσχυση όλου αυτού του κόσμου που η οικονομική του δραστηριότητα ξαφνικά καταρρέει. Πώς θα αντέξουν όλοι αυτοί οι κτηνοτρόφοι χωρίς έσοδα και με τα έξοδα τους για τις ζωοτροφές να συνεχίζουν να τρέχουν; Πώς θα αντέξουν να ταΐζουν επιπλέον πρόβατα τα οποία είχαν σκοπό να τα πουλήσουν το Πάσχα;
Πέρασαν μόνο λίγες μέρες από την εμφάνιση του ιού. Είναι αλήθεια. Αλλά αυτό που αισθανόμαστε είναι ότι - ως συνήθως - το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης είναι σα να μην υπάρχει. Ανίκανο να σχεδιάσει – αστραπιαία - έκτακτες πολιτικές που θα ανακουφίσουν τους πληγέντες κτηνοτρόφους και θα τους δώσουν μια πρώτη ανάσα. Και μια ελπίδα ότι δεν είναι μόνοι τους.
Δυστυχώς - ως συνήθως - είναι απροετοίμαστοι, μοιραίοι και ανίκανοι. Και είχαν ήδη ενημερωθεί από τις 19 Ιανουαρίου - από τους δημόσιους κτηνιάτρους - ότι ο αφθώδης πυρετός πλησιάζει. Βρίσκονταν ήδη στην Τουρκία. Και δεν έκαναν τίποτα…
Η καταστροφή ήρθε. Πρέπει να την αντιμετωπίσεις με σχέδιο, προγραμματισμό και με γρήγορα μέτρα ώστε ο κόσμος να πάρει μια ανάσα και να καταλάβει ότι δεν έχει αφεθεί στη τύχη του.
Ζητάμε πολλά; Μάλλον πολλά ζητάμε. Όμως είναι το ελάχιστο που πρέπει να γίνει. Άμεσα - υπεύθυνη ενημέρωση με χρονοδιαγράμματα αντιμετώπισης της νόσου και οικονομική ενίσχυση- που δεν είναι ελεημοσύνη αλλά υποχρέωση - ενός κράτους που ισχυρίζεται ότι πλέον είναι σοβαρό.
Αναμένουμε…