Μυτιλήνη: Μάθαμε το κράνος – πότε θα μάθουμε και τα υπόλοιπα....;

Η Τροχαία δείχνει εντυπωσιακά αποτελέσματα στη χρήση κράνους, αλλά η πραγματική μάχη μέσα στην πόλη δεν έχει δοθεί ακόμη — στις διαβάσεις, στα φανάρια, στα τηλέφωνα, στα παρκαρισμένα πάνω σε ράμπες ΑμεΑ.

Η Μυτιλήνη φαίνεται πως ωριμάζει οδηγικά.
Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. δείχνουν κάτι που πριν λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητο: οι παραβάσεις για μη χρήση κράνους έχουν σχεδόν εκμηδενιστεί. Από τους 639 ελέγχους που έκανε η Τροχαία Λέσβου την τελευταία εβδομάδα, βεβαιώθηκαν μόλις τέσσερις παραβάσεις.

Για μια πόλη όπου κάποτε το «χωρίς κράνος» ήταν σχεδόν συνώνυμο του «πάω μια βόλτα», το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.
Αποδεικνύει ότι όταν η αστυνόμευση είναι σταθερή και η κοινωνία ενημερωμένη, η αλλαγή συμπεριφοράς έρχεται.

Όμως… τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα;

Το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Αν μάθαμε το κράνος, γιατί δεν μαθαίνουμε και τον σεβασμό στον άλλον;

Γιατί:

• κάθε μέρα κάποιος παραβιάζει κόκκινο στο κέντρο, μπροστά σε σχολεία και διασταυρώσεις,
• πεζοί περιμένουν στις διαβάσεις και τα αυτοκίνητα περνούν δίπλα τους,
• ράμπες ΑμεΑ γίνονται χώροι στάθμευσης από «βιαστικούς»,
• και το κινητό τηλέφωνο έχει γίνει μόνιμο προέκταση του χεριού πίσω από το τιμόνι.

Η Μυτιλήνη δεν έχει πρόβλημα κράνους — έχει πρόβλημα κουλτούρας.
Γιατί η οδική ασφάλεια δεν είναι μόνο να σώζεις τον εαυτό σου, αλλά να μην βάζεις σε κίνδυνο και τον διπλανό σου.

Πότε θα βγει η Τροχαία για αυτά;

Η εκστρατεία «Μηδενικής ανοχής στη μη χρήση κράνους» πέτυχε.
Ίσως ήρθε η ώρα να επεκταθεί —
σε μια εκστρατεία μηδενικής ανοχής στην αντικοινωνική οδήγηση:
στην παραβίαση προτεραιότητας, στη στάθμευση πάνω σε διαβάσεις, στις κλήσεις ενώ οδηγούμε.

Όπως η Πολιτεία έδωσε το μήνυμα ότι το κράνος «είναι θέμα ζωής»,
έτσι πρέπει να δώσει και το επόμενο:
ότι ο δρόμος ανήκει σε όλους, όχι μόνο σε όποιον κρατά το τιμόνι.

Η Μυτιλήνη έκανε το πρώτο βήμα.
Έμαθε να φοράει κράνος.
Το επόμενο βήμα είναι πιο δύσκολο — να μάθει να σέβεται.

Γιατί δεν αρκεί να προστατεύεις το κεφάλι σου.
Πρέπει να προστατεύεις και την αξιοπρέπεια του δρόμου που μοιραζόμαστε.