Η αιμοδοσία της νεολαίας: Η Αγιάσος έδωσε ξανά μάθημα ζωής μέσα στις γιορτές

Μια μέρα που δεν χωρά σε αριθμούς, αλλά οι αριθμοί λένε πολλά. Η χθεσινή, 27η Δεκεμβρίου, 25η τακτική αιμοδοσία της Ομάδας Εθελοντών Αιμοδοτών Αγιάσος δεν ήταν απλώς επιτυχημένη· ήταν βαθιά ελπιδοφόρα.

Συνολικά 47 συμπολίτες προσήλθαν και 44 αιμοδότησαν, σε μια περίοδο που παραδοσιακά θεωρείται «δύσκολη»: ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Κι όμως, η Αγιάσος απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι όταν πρόκειται για τον άνθρωπο, δεν υπάρχουν ημερολόγια και δικαιολογίες.

Αυτό που έκανε τη διαφορά δεν ήταν μόνο τα νούμερα, τονίζει σε ανάρτησή του ο Δημοσθένης Σκλεπάρης. Ήταν η ποιότητα και κυρίως η ηλικία των αιμοδοτών. Η αιμοδοσία αυτή δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί «αιμοδοσία της νεολαίας». Νέοι άνθρωποι, φοιτητές, παιδιά που γυρίζουν στο χωριό για τις γιορτές, έκαναν στάση όχι μόνο στο σπίτι, αλλά και στην προσφορά.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Η Ομάδα θυμάται την αντίστοιχη συγκινητική εικόνα στα χρόνια της πανδημίας, όταν τα πανεπιστήμια είχαν κλείσει και οι φοιτητές, συσπειρωμένοι, είχαν δώσει μαζικά το «παρών». Αυτή τη φορά τα πανεπιστήμια δεν έκλεισαν· η Ομάδα πήγε κοντά στους φοιτητές, επιλέγοντας συνειδητά τις γιορτές. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τη στρατηγική.

Η χθεσινή αιμοδοσία είχε και 6 νέους αιμοδότες πρώτης φοράς, ποσοστό περίπου 15%, ένα στοιχείο κομβικό για τη βιωσιμότητα και την ανανέωση της Ομάδας. Γιατί η αιμοδοσία δεν είναι στιγμιαία πράξη· είναι αλυσίδα που πρέπει να περνά από γενιά σε γενιά.

Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε και η παρουσία του Στρατή Βεγιάζη, μαζί με τις δύο κόρες του, που αιμοδότησαν και οι δύο. Μάλιστα, η μία εξ αυτών, μόλις έφτασε στην Αγιάσο από την Αθήνα, πήγε κατευθείαν να δώσει αίμα. Εκεί, μέσα σε μια τόσο απλή σκηνή, συμπυκνώθηκε όλο το νόημα της λέξης «παράδειγμα».

Ο Δημοσθένης  Σκλεπάρης  θυμήθηκε ότι το 1991, επί δημοτικής αρχής Γεωργίου Παπαπορφυρίου, έγινε η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας Συλλόγου Αιμοδοτών στην Αγιάσο. Ήταν επιτυχημένη, αλλά δεν άντεξε στον χρόνο. Ακολούθησε ακόμη μία απόπειρα το 2003, με επίσης σύντομη διάρκεια.

Το 2013, όμως, μια μικρή ομάδα Αγιασωτών, «δειλά-δειλά», όπως λένε οι ίδιοι, ξαναξεκίνησε. Η πρώτη αιμοδοσία έγινε στις 22 Δεκεμβρίου 2013, στο φουαγιέ του Αναγνωστηρίου. Δεκατρία χρόνια μετά, η Ομάδα προχωρά δυνατά, με σταθερό βηματισμό και καθαρό κοινωνικό αποτύπωμα.

Θερμές ευχαριστίες απευθύνονται στους νοσηλευτές και τους γιατρούς του Περιφερειακού Αγροτικού Ιατρείου Αγιάσου, που με επαγγελματισμό και χαμόγελο στήριξαν τη διαδικασία, καθώς και στη πνευμονολόγο Αθηνά Ξυνέλλη, που διαχρονικά βρίσκεται δίπλα στην Ομάδα. Ευχαριστίες και σε όλους όσοι συνέβαλαν, φανερά ή αθόρυβα.

Και πάνω απ’ όλα, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους αιμοδότες. Γιατί σε έναν κόσμο που συχνά μιλά πολύ και προσφέρει λίγο, αυτοί οι άνθρωποι απέδειξαν – ξανά – ότι η αλληλεγγύη δεν είναι σύνθημα. Είναι πράξη. Και στην Αγιάσο, παραμένει ζωντανή.