Στέγαστρα της Ντροπής: Όταν η πόλη προχωρά ψηφιακά, αλλά αφήνει τους πολίτες στο κρύο
Το lesvosnews.net δημοσιεύει σήμερα επιστολή αναγνώστριας, η οποία με λόγο ψύχραιμο αλλά αιχμηρό φωτίζει μια καθημερινή πραγματικότητα που εδώ και χρόνια παραμένει στο περιθώριο: την κατάσταση των στάσεων και των στεγάστρων αστικής συγκοινωνίας στην παραλιακή ζώνη της πόλης.
Σε μια περίοδο όπου ο Δήμος Μυτιλήνης επενδύει – και ορθά – σε ψηφιακά εργαλεία διαφάνειας, κοινωνικές δομές και καινοτόμες πρακτικές εξυπηρέτησης των πολιτών, η επιστολή λειτουργεί ως αναγκαία υπενθύμιση ότι η πρόοδος δεν μετριέται μόνο με πλατφόρμες και εξαγγελίες, αλλά και με απλές, χειροπιαστές υποδομές που αγγίζουν την καθημερινότητα των πιο ευάλωτων.
Η αναγνώστριά μας καταθέτει προσωπικές εικόνες, συγκεκριμένα παραδείγματα και νομοθετικές αναφορές, θέτοντας εύλογα ερωτήματα για την ευθύνη, την προτεραιοποίηση και – τελικά – τον σεβασμό προς τον πολίτη.
Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή.
ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
Διαβάζω με ενθουσιασμό στο τοπικό τύπο της πόλης μας, για την εφαρμογή της ψηφιακής πλατφόρμας City On Agenda, μέσω της οποίας, κάθε πολίτης μπορεί να υποβάλει αιτήματα ή να επισημάνει κάποιο ζήτημα στις αρμόδιες Υπηρεσίες και την αξιοποίησή της από το Δήμο μας, σαν βασικό εργαλείο επικοινωνίας και συνεργασίας απέναντι στους Δημότες του.
Και υποκλίνομαι στη σκέψη της εκ μέρους του Δήμου, υιοθέτησης της καινοτομίας για τη καθημερινή αλληλεπίδραση των πολιτών με τις υπηρεσίες του, για την ενθάρρυνση της ενεργής πολιτικής συμμετοχής, για τη δύσκολη συχνά παρακολούθηση και επίλυση των αιτημάτων. Τέλος, υποκλίνομαι στη σκέψη της πρόκλησης για διαφάνεια και εμπιστοσύνη προς τον Δήμο.
Διαβάζω επίσης με ευγνωμοσύνη και για την και φέτος λειτουργία της θερμαινόμενης αίθουσας στον χώρο αναμονής επιβατών στο επιβατικό μας λιμάνι, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, για τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.
Κι ύστερα ξαφνικά, μπροστά στο παραπάνω ψηφιακό από τη μια και προνοιακό από την άλλη άλμα του Δήμου μας, βρίσκομαι αντιμέτωπη με μια εικόνα από τα πολλά, παραμένοντα, μικρά, πρακτικά, καθημερινά, δεινά της πόλης μας… Με μελαγχολία σας τη μεταφέρω:
Μέσα στο βοριά που αυτές τις μέρες λυσσομανά, ένας γενναίος 90χρονος με μπαστούνι, μη έχοντας άλλη εναλλακτική, όπως και μερικές άλλες δεκάδες ταλαίπωροι συμπολίτες μας ανεξαρτήτως ηλικίας-μαζί κι οι φοιτητές του Πανεπιστημίου, περιμένουν καθημερινά το αστικό λεωφορείο της γραμμής στη παραλιακή του αεροδρομίου, κάποιες φορές κυριολεκτικά μέσα στο δρόμο, πάντα εκτεθειμένοι χωρίς προφύλαξη σε καιρικές συνθήκες και διερχόμενα μέσα, στα για χρόνια ελεεινά και απαράδεκτα στέγαστρα του ΚΤΕΛ, τα ανύπαρκτα ή διαλυμένα….
Ο νόμος 4974/2022, στο άρθρο 13, είναι σαφής: «Οι στάσεις και τα στέγαστρα αναμονής επιβατών τοποθετούνται με μέριμνα και δαπάνες των συγκοινωνιακών φορέων και, σε περίπτωση άρνησης αυτών, με μέριμνα και δαπάνες των οικείων Ο.Τ.Α. α΄ βαθμού»….
Άραγε πόσο χρόνια ακόμα πρέπει να περιμένουν οι άμοιροι χρήστες συμπολίτες μας, δεδομένης της τραγικής απραξίας των ΚΤΕΛ, για να παρέμβει επιτέλους ο Δήμος Μυτιλήνης, κάνοντας χρήση του δικαιώματός του από τη παραπάνω διάταξη, για την συντήρηση ή ανακαίνιση των στεγάστρων που υπάρχουν ή και δεν υπάρχουν στις στάσεις της παραλιακής;….βλ. τραγελαφικές εικόνες : μπροστά στο Πανεπιστήμιο και στο Ένα μάρκετ, σημεία εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες τα στέγαστρα υπάρχουν μόνο κατ' ευφημισμόν, μπροστά στο Ηλιοτρόπιο, οι επιβάτες περιμένουν το λεωφορείο καθισμένοι είτε πάνω στο οδόστρωμα, είτε στα φύκια της παραλίας, για να μην χτυπηθούν από διερχόμενο όχημα, στη διασταύρωση για Πλιγόνι, οι επιβάτες πηδούν με τη βοήθεια πλίνθων τη σιδερένια μπάρα, για να μην στέκονται μέσα στο δρόμο, στο Λασία και πέρα αναμένουν χύμα στον ήλιο και στον άνεμο…
Και στο κάτω κάτω της γραφής, αν το παραπάνω εγχείρημα ενέχει ένα βαθμό καθυστέρησης είτε λόγω γραφειοκρατίας λήψης αποφάσεων ή ανεύρεσης πόρων, γιατί ο Δήμος μας με το παραπάνω και πάλι άρθρο του νόμου, δεν αναθέτει τη συντήρηση/ανακαίνιση των στεγάστρων στα εκάστοτε σχήματα/εταιρείες που ενίοτε διαφημίζονται;
Και προφανώς δε μιλάμε για high tech στέγαστρα με ξύλινα ή θερμαινόμενα παγκάκια …
για ένα κουτί με 4 υπαρκτές πλευρές και ένα τουλάχιστον κάθισμα συζητάμε…
Εδώ είναι τελικά η έξυπνη προσαρμογή Ω Άρχοντες. Για να μην απαξιώνεται τίποτα απολύτως ως υπολειπόμενο : Ούτε τα δικά σας έργα, ούτε η δική μας ψήφος .
Νανά Παυλακέλλη
