Ξεχειλίζει η οργή στη Μυτιλήνη: Συγκέντρωση για τον 44χρονο ήρωα που πέθανε για ένα μεροκάματο

Σαν μια πληγή που δεν κλείνει, η Μυτιλήνη σήμερα στάθηκε όρθια και βουβή, στην πλατεία Σαπφούς.
Όχι για να τιμήσει απλώς έναν νεκρό εργάτη.
Αλλά για να διαμαρτυρηθεί για έναν θάνατο που «έπρεπε να είχε αποφευχθεί».
Για έναν άνθρωπο που έδωσε ζωή σε άλλους — και κανείς δεν προστάτευσε τη δική του.

Ο 44χρονος Μαριγκλέν Χότζα, ο «Μάριος» της γειτονιάς, ο άνθρωπος που πέρσι βούτηξε στα παγωμένα νερά του λιμανιού για να σώσει μια ηλικιωμένη, σκοτώθηκε χθες σε εργασίες στέγης κοντά στο αεροδρόμιο.
Ένα γλίστρημα. Ένα κενό ασφαλείας. Μια οικογένεια που έμεινε πίσω...

Λίγο μετά τις 12:00 το μεσημέρι, στην πλατεια Σαπφούς:
Εργαζόμενοι, οικοδόμοι, άνθρωποι του επισιτισμού, η Αλβανική κοινότητα, φίλοι, γείτονες — όλοι εκεί.
Σημαίες, πανό, φωνές που έσπαγαν από οργή και θλίψη.

Το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, το Σωματείο Οικοδόμων, το Συνδικάτο Επισιτιστικών & Τουριστικών Επαγγελμάτων, όλοι μίλησαν με μια φωνή:
«Ο Μάριος δεν πέθανε από κακή τύχη. Πέθανε από την έλλειψη μέτρων. Από την εργασιακή φτώχεια. Από τα μεροκάματα της απελπισίας.»

Ανάμεσα στις φωνές ξεχώριζε η παρουσία δεκάδων μελών της Αλβανικής κοινότητας Λέσβου, που στάθηκαν στην πρώτη γραμμή:
σκυμμένα κεφάλια, δάκρυα, άνθρωποι που αποχαιρετούσαν έναν δικό τους.

Ο άνθρωπος που έσωσε μια ζωή, πέθανε επειδή δεν προστατεύτηκε η δική του

Η ιστορία του Μάριου δεν είναι απλώς συγκλονιστική. Είναι ωμή.
Το 2024 το όνομά του έγινε γνωστό όταν έσωσε μια 71χρονη που έπεσε στο λιμάνι.
Είχε κρατήσει τη γυναίκα 20 λεπτά στην επιφάνεια.

«Γιαγιά, είμαι εδώ, μην φοβάσαι» της έλεγε.
Κι εκείνη κοιτούσε τον άγνωστο που έγινε σωτήρας.

Σήμερα, ο σωτήρας λείπει.

Όχι από μια παράτολμη πράξη.
Όχι από ατύχημα στο λιμάνι.
Αλλά από μια ανασφάλιστη, μη ελεγχόμενη, ακατάλληλη δεύτερη δουλειά — τη σκληρή πραγματικότητα χιλιάδων εργαζομένων που δεν βγαίνουν οικονομικά.

«Οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει αρένες θανάτου»

Οι ομιλίες σήμερα ήταν κοφτές και φορτισμένες:

• Οι εργαζόμενοι τρέχουν από δουλειά σε δουλειά για να ζήσουν.
• Οι οικοδόμοι δουλεύουν χωρίς εκπαίδευση και προστασία.
• Οι χώροι εργασίας μετατρέπονται, μέρα με τη μέρα, σε παγίδες.

Η ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου ήταν σαρωτική:
«Δεν θα συνηθίσουμε τους θανάτους. Δεν θα αποδεχτούμε ότι το μεροκάματο είναι ρώσικη ρουλέτα.»

Το Συνδικάτο Επισιτισμού θύμισε ότι ο Μάριος δούλευε στην εστίαση, αλλά αναγκαζόταν να κάνει και δεύτερη δουλειά στην οικοδομή — ένα σκηνικό που ζουν πολλοί στο νησί.

Η σύλληψη της ιδιοκτήτριας — αλλά όχι των υπεύθυνων ενός συστήματος

Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού συνελήφθη.
Αλλά στην πλατεία Σαπφούς επικρατούσε ένα άλλο μήνυμα:
«Την ευθύνη δεν την έχει μόνο μια ιδιοκτήτρια. Την έχει ένα σύστημα που αφήνει τους εργαζόμενους ανεκπαίδευτους, απροστάτευτους, απελπισμένους.»

Μυτιλήνη σε πένθος — και σε εγρήγορση

Σήμερα δεν χάθηκε «ένας εργάτης».
Χάθηκε ένας πατέρας πέντε παιδιών.
Ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας.
Ένας ήσυχος ήρωας που έπραξε το καθήκον του εκεί που κανείς δεν του το ζήτησε: στη θάλασσα.

Και πέθανε εκεί όπου κανείς δεν του παρείχε το απαραίτητο:
στη δουλειά.

Η σημερινή συγκέντρωση δεν ήταν τελετή.
Ήταν κραυγή.Ήταν λογαριασμός.
Ήταν μια υπενθύμιση ότι το επόμενο όνομα στη λίστα μπορεί να είναι οποιουδήποτε.

Για τον Μάριο.Για όσους χάθηκαν.Για όσους δουλεύουν χωρίς δίκτυ ασφαλείας. Για να μη χρειαστεί να ξαναγράψουμε τέτοιο άρθρο.

Ανακοίνωση  από την ΑΔΕΔΥ Λέσβου:

Για τον τραγικό χαμό συναδέλφου εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα

Το Νομαρχιακό Τμήμα Λέσβου της ΑΔΕΔΥ εκφράζει τα θερμότερα συλλυπητήρια στην οικογένεια του αδικοχαμένου εργαζόμενου στον Ιδιωτικό Τομέα, Μαριγκλέν Χότζα, σε εργατικό ατύχημα κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών.

Συνεχίζουμε ως κοινωνίες να θρηνούμε όλο και πιο συχνά, τραγωδίες εργαζομένων που ξεκινάνε για το μεροκάματο και δεν επιστρέφουν ποτέ πίσω στους αγαπημένους τους. Θύματα της ανάγκης, σε μια πραγματικότητα που οι μισθοί τελειώνουν στο μέσο του μήνα, ώστε οι εργαζόμενοι να εξαναγκάζονται να συμπληρώνουν όσα λείπουν με τον χρόνο τους, σε δύο και τρεις δουλειές και κάποιες φορές με την ίδια τους τη ζωή στην υπερεντατικοποίηση της εργασίας.  

Δείτε βίντεο από την ΕΡΤ:

Ρεπορτάζ: Μυρσίνη Τζινέλλη