«Beachcomber»: Η Λέσβος σηκώνει Αργυρό Αλέξανδρο – Η ταινία του Αριστοτέλη Μαραγκού που έκανε το νησί πρωταγωνιστή στο 66ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στη Λέσβο, με τη στήριξη της ΠLANKTON Films και του Δήμου Δυτικής Λέσβου, το «Beachcomber» κερδίζει τον Αργυρό Αλέξανδρο και το Βραβείο Φωτογραφίας, μετατρέποντας το νησί σε διεθνές κινηματογραφικό σημείο αναφοράς.

Ένα πλοίο που γλίτωσε την οξυδάθεια, ένας άντρας που παλεύει με τα φαντάσματά του και ένα νησί που αρνείται να είναι κομπάρσος. Το «Beachcomber» του Αριστοτέλη Μαραγκού, γυρισμένο εξ ολοκλήρου στη Λέσβο, απέσπασε τον Αργυρό Αλέξανδρο και το Βραβείο Φωτογραφίας στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, υπογράφοντας μια από τις πιο δυνατές στιγμές του σύγχρονου ελληνικού σινεμά – και μια μεγάλη δικαίωση για τον τόπο που το γέννησε.

Ένα σαραβαλιασμένο πλοίο που προοριζόταν για παλιοσίδερα γίνεται αφορμή για να στηθεί από την αρχή ένα όνειρο. Ένας ναυτικός που επιστρέφει στη γενέτειρα κουβαλώντας μύθους, ψέματα και φόβους. Μια ομάδα ανθρώπων στο περιθώριο που αποφασίζουν να φτιάξουν κάτι «μεγαλύτερο από τους ίδιους». Κι όλα αυτά σε ένα νησί που ξέρει καλά τι θα πει δοκιμασία, αντοχή και νέα αρχή.

Αυτό είναι το «Beachcomber» του Αριστοτέλη Μαραγκού, η ταινία που έκανε αίσθηση στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας τον Αργυρό Αλέξανδρο και το Βραβείο Φωτογραφίας για τον Γιώργο Καρβέλα.

Εμπνευσμένο από τον κόσμο του Νίκου Καββαδία και τον «πιτσικόμη» – εκείνον που αγαπά τη θάλασσα που τον τσακίζει, φεύγει και ξανάρχεται, χωρίς να ανήκει ποτέ ολοκληρωτικά πουθενά – το «Beachcomber» παρακολουθεί τον Ηλία (Χρήστος Πασσαλής), έναν ναυτικό που επιστρέφει στη Λέσβο και μαζεύει γύρω του ανθρώπους που η κοινωνία έχει αφήσει απέξω. Μαζί τους αποφασίζει να σώσει ένα πλοίο από τη διάλυση και να το ξαναβγάλει στη θάλασσα. Όσο το πλοίο γίνεται αξιόπλοο, τόσο ο ίδιος αναγκάζεται να σταθεί γυμνός απέναντι στις ιστορίες που έχει χτίσει, στις φοβίες και στα ψέματά του.

Η Λέσβος δεν είναι φόντο. Είναι κεντρικός χαρακτήρας.
Οι διαφορετικές ποιότητες του φωτός, οι βιομηχανικές ζώνες, τα λιμάνια, τα ναυπηγεία, τα ερειπωμένα πλοία, οι ακτογραμμές, οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα στην κάμερα και πίσω από αυτήν, συνθέτουν μια κινηματογραφική γλώσσα όπου το πραγματικό μπλέκεται με το ονειρικό. Ο Μαραγκός αξιοποιεί την εμπειρία του στο animation και στον οπτικό πειραματισμό για να δημιουργήσει μια ταινία που κινείται ανάμεσα σε μνήμη, φαντασίωση και εφιάλτη, χωρίς να χάνει ποτέ την ανθρώπινη καρδιά της ιστορίας.

Καθοριστικό στοιχείο είναι ότι το πλοίο της ταινίας χτίστηκε πραγματικά στη Λέσβο, με τη συμβολή ντόπιων που από σκεπτικοί παρατηρητές κατέληξαν ισότιμοι συνοδοιπόροι της παραγωγής. Η διαδικασία αυτή αποτυπώνει ακριβώς το πνεύμα του φιλμ: ένα συλλογικό στοίχημα πίστης απέναντι σε κάτι που μοιάζει ανέφικτο

.

Πίσω από το εγχείρημα βρίσκεται η ΠLANKTON Films, εταιρεία παραγωγής με έδρα τη Λέσβο, που τα τελευταία χρόνια χτίζει μεθοδικά διεθνείς συνεργασίες, αποδεικνύοντας πως σοβαρές κινηματογραφικές παραγωγές μπορούν να έχουν αφετηρία την περιφέρεια και όχι αποκλειστικά τα μεγάλα αστικά κέντρα. Σημαντική είναι και η στήριξη του Δήμου Δυτικής Λέσβου, που αναγνώρισε εξαρχής τη δυναμική του project, διευκολύνοντας γυρίσματα, άδειες και τοπικές συνέργειες, λειτουργώντας ως πραγματικός στρατηγικός εταίρος.

Η διεθνής αναγνώριση στη Θεσσαλονίκη έρχεται σε μια χρονιά με 278 ταινίες και πολύ ισχυρό ανταγωνισμό, επιβεβαιώνοντας ότι το «Beachcomber» δεν είναι απλώς μια όμορφη τοπική ιστορία, αλλά ένα έργο με διεθνή κινηματογραφική γλώσσα, που πατά πάνω σε ένα αυθεντικό ελληνικό τοπίο.

Πέρα από τα βραβεία, η ταινία λειτουργεί ως case study για τη Λέσβο:

• πώς ένα νησί μπορεί να γίνει οργανωμένο film location,
• πώς η τοπική αυτοδιοίκηση και οι δημιουργοί χτίζουν μαζί προστιθέμενη αξία,
• πώς ένα έργο που μιλά για τραύμα, λύτρωση και δεύτερες ευκαιρίες μπορεί να «κουμπώσει» ιδανικά σε έναν τόπο που ξέρει από πληγές αλλά και από αντοχές.

Το «Beachcomber» αφήνει πίσω του κάτι πολύ περισσότερο από διακρίσεις:
ανοίγει έναν νέο διάδρομο για τον κινηματογραφικό τουρισμό, για νέες παραγωγές στη Λέσβο, για μια διαφορετική, σύγχρονη εικόνα του νησιού στο διεθνές κοινό. Ένα πλοίο που σώθηκε από την κοπή γίνεται σύμβολο ενός τόπου που αρνείται να κόψει τα όνειρά του – και αντί να τα πουλήσει για παλιοσίδερα, τα βγάζει πάλι στη θάλασσα.