Η Ανεμώτια που απόσταξε συναισθήματα: Μια Γιορτή που ένωσε ανθρώπους και παρέες
Υπάρχουν εκδηλώσεις που τελειώνουν όταν κλείσουν τα φώτα. Και υπάρχουν κι εκείνες που μένουν στον αέρα σαν αρώματα πεισματάρικα, που αρνούνται να φύγουν. Η 5η Συνάντηση Φιλίας & Επικοινωνίας – η μεγάλη Γιορτή Χωρικής Απόσταξης της Ανεμώτιας – ανήκει ολοφάνερα στη δεύτερη κατηγορία.
Για δύο ολόκληρες μέρες, το χωριό δεν ήταν απλώς ένας τόπος στον χάρτη. Ήταν ένας ζωντανός οργανισμός: μια κοινότητα που μιλούσε, άκουγε, αντάμωνε, δημιουργούσε. Μια μικρή εστία πολιτισμού κι ανθρώπινης ζεστασιάς που θύμιζε πως η παράδοση δεν είναι μουσειακό τεκμήριο· είναι τρόπος να συναντιόμαστε.
Η φωτιά στο ρακοκάζανο και η φωτιά στις σχέσεις
Όσο οι φλόγες κάτω από το ρακοκάζανο φούντωναν, άλλο τόσο άναβαν και οι ανθρώπινες σχέσεις τριγύρω.
Παλιοί φίλοι ξαναβρίσκονταν, άνθρωποι που είχαν χρόνια να ιδωθούν αγκαλιάζονταν σαν να μην πέρασε ούτε λεπτό, και νέες παρέες δημιουργούνταν αυθόρμητα – σαν να το είχε γράψει το ίδιο το καζάνι στο DNA της γιορτής.
Οι ατμοί της απόσταξης ανέβαιναν ψηλά, κι οι άνθρωποι κατέβαιναν βαθύτερα μέσα τους. Κουβέντες αληθινές, άμεσες, ζεστές. Από αυτές που δεν χωράνε στα social media, μόνο στις καρδιές.
Όχι απλώς δραστηριότητες — βιώματα
Το διήμερο κύλησε σαν μια ροή αισθήσεων:
- Μυρωδιές που ξύπνησαν μνήμες παιδικής ηλικίας.
- Γεύσεις που έφεραν στο τραπέζι τη γη, τον ιδρώτα και το μεράκι.
- Μουσικές που έδεναν ανθρώπους χωρίς να χρειάζεται να μιλούν την ίδια γλώσσα.
Στο εργαστήριο για τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων και τα κοινά ακούστηκαν φωνές που μίλησαν για «σήμερα», «αύριο» και – κυρίως – «μαζί». Γιατί η ανθεκτικότητα ενός τόπου δεν πέφτει από τον ουρανό· χτίζεται από συνεργασία, μοίρασμα, συμμετοχή.
Στη μουσική βραδιά, χορωδίες και σχήματα «κούμπωσαν» μεταξύ τους με φυσική αρμονία.
Στην περιήγηση των Μανιταρόφιλων, οι συμμετέχοντες περπατούσαν σαν παλιοί γνώριμοι.
Στη συμμετοχική κουζίνα, οι γεύσεις έγιναν δημιουργίες κοινής ευθύνης και κοινής χαράς.
Στο χαμάμ, οι φωτογραφίες κατέγραψαν την Ανεμώτια όπως τη νιώθουμε – όχι όπως «πρέπει» να είναι.
Μια γιορτή που μίλησε για το μέλλον των χωριών μας
Η φετινή συνάντηση δεν τίμησε απλώς την παράδοση της χωρικής απόσταξης. Τίμησε την πίστη πως τα χωριά μπορούν ακόμη να ανθίσουν, αρκεί να ανθίζουν πρώτα οι σχέσεις των ανθρώπων που τα ζουν, τα αγαπούν και τα στηρίζουν.
Και φέτος, αυτό ακριβώς συνέβη: μια γιορτή έγινε κοινότητα. Μια διαδικασία έγινε τελετουργία. Ένας τόπος έγινε σημείο επανένωσης.
Ευχαριστίες από καρδιάς
Ευχαριστούμε όλους όσοι:
- ήρθαν, συμμετείχαν, πρόσφεραν, βοήθησαν
- χαμογέλασαν, αγκάλιασαν, μοιράστηκαν
- έδωσαν λίγο χρόνο και πολλή ψυχή
- μίλησαν με ειλικρίνεια
- άκουσαν πριν απαντήσουν
Αφιερώνουμε αυτό το όμορφο διήμερο στους ανθρώπους της καλοσύνης. Σ’ εκείνους που η παρουσία τους θυμίζει πως η αληθινή επικοινωνία είναι πράξη ευγένειας.
Ραντεβού στην επόμενη συνάντηση, στην Ανεμώτια που συνεχίζει να ανάβει καρδιές.
Σύλλογος Αμπελουργών Ανεμώτιας Λέσβου «ο Κάμπος»
Κοιν.Σ.Επ. «Ηφαίστειο Ανεμώτιας»