«Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία» Οδυσσέας Ελύτης

17

Γράφει ο Παναγιώτης Σκορδάς *

Θα έχουν περάσει  πάνω από είκοσι χρόνια από τότε που πρωτογνώρισα τη Μαρία Καλλιπολίτη. Είχαμε πάει με τον αείμνηστο Παντελή Αργύρη να δούμε την έκθεση της με  θέμα τα «Καφενεία» στο Ωδείο Σκαλκώτα, δίπλα στο Πάρκο της Αγίας Ειρήνης.  Τον θυμάμαι καθώς ανεβαίναμε τις σκάλες και βλέπαμε τους πίνακες  να αναφωνεί: «Η μετρ της ακουαρέλας! » και τη Μαρία να απαντά «Έλα βρε Παντελή, δεν χρειάζονται υπερβολές!».

Την ξανασυνάντησα λίγα χρόνια μετά στην αίθουσα του Επιμελητηρίου,  στη μεγάλη της αναδρομική έκθεση. Κάναμε μια ωραία συνέντευξη, που δημοσιεύτηκε στο «Εμπρός» και αργότερα στο βιβλίο μου «Πρόσωπα. Συνεντεύξεις και συζητήσεις με σημαντικούς ανθρώπους». «Σ’ αυτή τη συνέντευξη έχω καταθέσει όλα τα πιστεύω μου για την τέχνη» μου έλεγε συχνά.

Συνεργαστήκαμε πολλές φορές σε εκδηλώσεις και εκδόσεις. Άνθρωπος της συλλογικής δουλειάς και της προσφοράς, πράος, απλός, διαλλακτικός,  ανοιχτόκαρδος και γενναιόκαρδος, χωρίς εγωισμούς και ψωροπερηφάνιες, πάντα πρόθυμη να βοηθήσει, να συνδράμει έμπρακτα και όχι θεωρητικά,  προκειμένου να πετύχει μια εκδήλωση, μια θεατρική παράσταση, ένα βιβλίο. Και ενώ σε πολλά πράγματα η συμβολή της ήταν καθοριστική, ποτέ δεν διεκδικούσε τιμές, πρωτεία  και προβολές. Άνθρωπος και καλλιτέχνης επιτυχημένος, φτασμένος και χορτασμένος, με χωνεμένη  μόρφωση και  ουσιαστική  αντίληψη για τη ζωή.

Τα τελευταία χρόνια είχαμε στενή συνεργασία. Εικονογράφησε το βιβλίο της πολύ  καλής της  φίλης  Μαρίας Αναγνωστοπούλου «Λεσβιακοί Ιδιωματισμοί», σχεδίασε εικαστικά το εξώφυλλο στο δικό μου βιβλίο «Αδιάντροπα του κλήδονα» και παρακολουθούσε από κοντά το αφιέρωμα στο έργο της,  που κάναμε με τις εκδόσεις «Μύθος» στο «Λεσβιακό Ημερολόγιο 2018». Ένα της ζήταγα, δέκα έστελνε. «Πάρε να διαλέξεις και να δεν σου κάνουν φτιάχνω άλλα» ήταν η μόνιμη προτροπή της.

Κινητήρια δύναμη της δράσης της η ανυστερόβουλη  και μεγάλη αγάπη της για τον τόπο της: τα γενέθλια χώματα της Αγίας Παρασκευής και το νησί. Έχω την πίστη ότι αυτή η πηγαία αγάπη  για τη Λέσβο και τους ανθρώπους , από τους ξωμάχους έως τους λόγιους, της έδινε και την έμπνευση και το κουράγιο για την πολυσχιδή και πολυδιάστατη δράση της. 
Μ’ αυτόν τον εσωτερικό πλούτο   και την πνευματική μεστότητα πάλεψε και αντιμετώπισε για πολλά χρόνια και την «κακιά αρρώστια».

«Εγώ δεν πρόκειται να παραδοθώ και ούτε έχω σκοπό να σας χαιρετίσω» μου είπε γελώντας σε μια τηλεφωνική μας συνομιλία, πριν δυο μήνες.

‘Έτσι χαμογελαστή, αισιόδοξη, δημιουργική και ανοιχτόκαρδη θα την θυμόμαστε και θα την μνημονεύουμε  όσοι είχαμε την τύχη να τη γνωρίσουμε και να την συναναστραφούμε.

 

---- 

φωτο: Μαρία Καλλιπολίτη, Παναγιώτης Σκορδάς, Στρατούλα Τσαμπή, Άγγελος Μουζάλας, Γιώργος Κουλαγίνης στην αίθουσα της Λέσχης «Ομόνοια», στην Αγία Παρασκευή, μετά την παρουσίαση του «Λεσβιακού  Ημερολογίου  2018» με το μεγάλο αφιέρωμα στο έργο της , στις 5 Ιανουαρίου 2018.

Μοιράσου το άρθρο!