Το ιστορικό μανάβικο της Μυτιλήνης που απαθανάτισε ο Τσαρούχης
Στην παλιά γειτονιά της Κουμιδιάς στη Μυτιλήνη υπήρχε για πολλά χρόνια ένα από τα πιο γνωστά οπωροπωλεία της περιοχής. Το μανάβικο Σκεπάρνη δεν ήταν απλώς ένα σημείο πώλησης φρούτων και λαχανικών, αλλά μέρος της καθημερινότητας των κατοίκων, ένα μικρό σημείο συνάντησης της γειτονιάς όπου οι άνθρωποι αντάλλασσαν κουβέντες, νέα και ιστορίες.
Τη δεκαετία του 1990 το κατάστημα το διαχειρίζονταν ο κυρ Κώστας Τσουλάτης μαζί με τη σύζυγό του Δαμασκηνή Σκεπάρνη και την κόρη τους Χρύσα. Με μεράκι και συνέπεια κρατούσαν ζωντανό το μαγαζί που για χρόνια εξυπηρετούσε τους κατοίκους της περιοχής. Η εικόνα του ήταν χαρακτηριστική: καφάσια με φρέσκα φρούτα και λαχανικά απλωμένα μπροστά στο κατάστημα, καρπούζια και πεπόνια στο βάθος, ντομάτες, μελιτζάνες και κολοκύθια που έδιναν χρώμα στον δρόμο της γειτονιάς.
Το συγκεκριμένο μανάβικο όμως είχε ήδη αποκτήσει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της πόλης πολλά χρόνια πριν. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη Μυτιλήνη, ο σπουδαίος Έλληνας ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης στάθηκε μπροστά σε αυτή τη σκηνή της καθημερινότητας και εμπνεύστηκε έναν πίνακα που έμελλε να μείνει. Το έργο του με τίτλο «Μανάβικο στη Μυτιλήνη», που φιλοτεχνήθηκε το 1965, αποτυπώνει με τον χαρακτηριστικό του τρόπο ένα παραδοσιακό οπωροπωλείο της πόλης και την ατμόσφαιρα της εποχής.
Η σύμπτωση ανάμεσα στον πίνακα του Τσαρούχη και στη φωτογραφία του καταστήματος από τη δεκαετία του ’90 δημιουργεί σήμερα μια γέφυρα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εποχές της Μυτιλήνης. Από τη μία πλευρά η καλλιτεχνική αποτύπωση μιας λαϊκής γωνιάς της πόλης τη δεκαετία του ’60 και από την άλλη μια πραγματική εικόνα του ίδιου χώρου αρκετά χρόνια αργότερα, όταν το μανάβικο συνέχιζε να λειτουργεί και να αποτελεί μέρος της ζωής της γειτονιάς
.
Τέτοιες εικόνες θυμίζουν τη Μυτιλήνη μιας άλλης εποχής, τότε που τα μικρά οικογενειακά μαγαζιά ήταν η καρδιά της τοπικής αγοράς και οι γειτονιές διατηρούσαν έναν πιο ζωντανό και ανθρώπινο χαρακτήρα. Το μανάβικο Σκεπάρνη στην Κουμιδιά δεν ήταν απλώς ένα κατάστημα, αλλά ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας της πόλης, που χάρη σε μια φωτογραφία και σε έναν πίνακα ζωγραφικής συνεχίζει να θυμίζει πώς ήταν κάποτε η καθημερινότητα στη Μυτιλήνη.
