Όταν η Μυτιλήνη γεύτηκε τον κόσμο: Το “Night & Day” του Ξενία, ένα παράθυρο στα κοσμοπολίτικα ‘70s
Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Μυτιλήνης μάς ταξιδεύει σήμερα πίσω στον Νοέμβριο του 1972 — σε μια εποχή που η πόλη άρχιζε να κοιτάζει τον κόσμο με νέα, φωτεινά μάτια. Μια διαφήμιση στην εφημερίδα «Πολιτικά» της 20ης Νοεμβρίου, αποκαλύπτει το σνακ-μπαρ “Night and Day – Ημέρα και Νύκτα”, που λειτουργούσε στο ισόγειο του ιστορικού ξενοδοχείου Ξενία Μυτιλήνης.
Το “Night & Day” δεν ήταν μόνο ένα μπαρ. Ήταν μια πολιτισμική και γαστρονομική πρόκληση για την εποχή — ένα σημείο όπου η Μυτιλήνη συναντούσε, ίσως για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά, τον διεθνή τρόπο ζωής.
Από το κονιάκ στο χταπόδι με σόγια
Η διαφήμιση υπόσχεται «εύγευστες και καθ' όλα πρωτότυπες σπεσιαλιτέ υπό απαλούς ήχους μουσικής ποιότητας και υπό το ειδυλλιακό φως των κηριών». Και πράγματι, το μενού αποπνέει έναν αέρα κοσμοπολίτικης πολυτέλειας, ξένο για τη Μυτιλήνη της εποχής:
- 🥣 Κρεμμυδόσουπα με κρουτόν και τυρί
- 🍳 Ομελέτα Σασέρ με συκωτάκια πουλιών
- 🥗 Σαλάτες με σολομό, γαρίδες σπέσιαλ, ντελμόνικο
- 🍝 Ζυμαρικά “Νάιτ-Ντέι σπέσιαλ” με σόγια, χταπόδι και φύκια Ιαπωνίας
- 🥪 Κλαμπ Σάντουιτς
- 🍗 Κοτόπουλο TEXAS, σνίτσελ βιενουά, μπριζόλες καντονέζ
- 🍨 Επιδόρπια με φαντασία: φλαν ο πομμέ και παγωτό “Μπατερφλάι”
Ένα μενού διεθνών επιρροών που έσπαγε τα όρια της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας, φέρνοντας στον νησιωτικό Βορρά τη γεύση της παγκοσμιοποίησης… πριν ακόμη εφευρεθεί η λέξη.
Ένα βράδυ στο Ξενία
Εκεί, κάτω από το φως των κεριών, οι νέοι της εποχής άκουγαν μουσικές από το εξωτερικό, μιλούσαν για την Ευρώπη, για ταξίδια, για όνειρα. Η Μυτιλήνη των ‘70s άλλαζε, και το “Night & Day” ήταν ο καθρέφτης αυτής της αλλαγής.
Κάποιοι ίσως θυμούνται ακόμη τις νότες, τις γεύσεις και τις μυρωδιές εκείνων των βραδιών. Άλλοι απλώς αναγνωρίζουν την εποχή μέσα από φωτογραφίες, αποκόμματα, ήχους.
Από τις σπεσιαλιτέ στα φοιτητικά αμφιθέατρα
Σήμερα, το κτίριο του Ξενία δεν φιλοξενεί πια δείπνα και ποτήρια κρασιού. Στεγάζει το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, γεμάτο φοιτητές, βιβλία, έρευνα.
Ίσως, όμως, πίσω από τους τοίχους του, να αιωρείται ακόμη το άρωμα εκείνης της εποχής — της Μυτιλήνης που τόλμησε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό, που έμαθε να κοιτάζει μπροστά χωρίς να ξεχνά το παρελθόν της.
