Ο Τσίπρας στο μάτι του κυκλώνα: εχθροί, “φίλοι” και μια χώρα στα όριά της
Ο Αλέξης Τσίπρας ανάμεσα σε εχθρούς και φίλους
Γράφει ο Ορέστης Μεταξάς
Τα κόμματα της αριστεράς μπορεί αενάως να διασπώνται. Δεν έχει καμία σημασία το πόσο μικρά ή πόσο μεγάλα είναι. Μπορεί κάλλιστα ένα κόμμα του 2% να διασπαστεί σε δύο κομμάτια του 1% και τα νέα κομμάτια του 1% να διασπαστούν – εκ νέου – σε δύο κομμάτια του 0.5%. Και αυτό να συνεχίζεται για πάντα…
Ο λόγος που συμβαίνει αυτή η συνεχής διάσπαση έχει να κάνει με τον σοσιαλισμό. Δηλαδή τα κομμάτια της διάσπασης του 0.5% ερίζουν αν ο σοσιαλισμός που θα εφαρμόσουν – όταν έρθουν στην εξουσία – θα είναι ριζοσπαστικός σοσιαλισμός με ένα οργανωμένο κίνημα από κάτω, ή θα είναι δήθεν «σοσιαλισμός», αφού το υπόλοιπο 0,5% θα έχει παραδοθεί στην σοσιαλδημοκρατία και θα έχει απεμπολήσει τις βασικές αρχές της αριστεράς. Και αυτή η κουβέντα θα συνεχίζεται ώσπου τα κομμάτια του 0,5% να γίνουν δύο κομμάτια του 0,25%. Και αυτό να συνεχίζεται δίχως τέλος…
Ο Αλέξης Τσίπρας – από ότι φαίνεται και από ότι μαρτυρούν οι κινήσεις του – έχει αποφασίσει να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα. Η λογική λέει ότι αν αυτό δεν το επιχειρήσει σήμερα – που η κυβέρνηση βουλιάζει μέσα στη διαφθορά και η αντιπολίτευση είναι πολυδιασπασμένη και αδύναμη – τότε δεν θα το επιχειρήσει ποτέ. Η αγανάκτηση των πολιτών είναι τεράστια, η πολιτική ρευστότητα είναι μεγάλη και οι συνθήκες ευνοούν την εμφάνιση νέων πολιτικών σχημάτων. Στην προσπάθεια τους να εκφράσουν αυτή την τεράστια αγανάκτηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας στο εγχείρημα του αυτό θα συναντήσει σφοδρή κριτική. Όχι μόνο από την κυβέρνηση πράγμα που είναι απόλυτα λογικό, αλλά σε μεγάλο βαθμό και από πρώην φίλους ή «φίλους» του. Ανθρώπους που κάποτε συμπορεύτηκαν μαζί του τον στήριξαν και σήμερα διαφωνούν με τη διαφαινόμενη πρόθεση του να φτιάξει – στον χώρο της κεντροαριστεράς – ένα νέο κόμμα.
Η αναμενόμενη κριτική της δεξιάς – απέναντι του – θα εστιάζεται στα πεπραγμένα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά στο πρώτο εξάμηνο της διαπραγμάτευσης. Οι άνθρωποι που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία έχουν το θράσος να εγκαλούν τον Αλέξη Τσίπρα για τον τρόπο που κυβέρνησε. Η παράταξη που παρέδωσε την εξουσία το 2015 με συνειδητά άδεια τα ταμεία – Αντώνης Σαμαράς – προκειμένου εξ αρχής η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να βρεθεί σε κατάσταση ασφυξίας – απέναντι στους δανειστές – έχουν την ξετσιπωσιά να κρίνουν και να επικρίνουν τον Αλέξη Τσίπρα. Ότι τάχα δεν διαχειρίστηκε σωστά τις ασφυκτικές συνθήκες που οι ίδιοι δημιούργησαν. Και βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ όταν τους παρέδωσε την εξουσία το 2019 είχε ρυθμισμένο το χρέος και στα ταμεία υπήρχε απόθεμα 37 δισεκατομμυρίων ευρώ. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Οι φίλοι του πάλι που διαφωνούν μαζί του με την πρόθεση του για ένα νέο κόμμα, ήδη κάνουν κριτική στον Αλέξη Τσίπρα. Προφανώς θα του κάνουν ακόμα πιο έντονη κριτική όταν θα κυκλοφορήσει το βιβλίο με τις απόψεις του. Όταν θα κυκλοφορήσει η «Ιθάκη» του. Με διάφορα επιχειρήματα.
Είμαστε μαζί τους στην κριτική που του κάνουν. Και υπερθεματίζουμε. Και μπορούμε να είμαστε ακόμα πιο επικριτικοί. Και πιο αυστηροί. Και να τον επικρίνουμε για τα λάθη της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 έως το 2019. Και να τον επικρίνουμε για την εσωκομματική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ και για τα τόσα τραυματικά και απαξιωτικά γεγονότα συμβήκαν που οδήγησαν στην διάσπαση του.
Όμως δεν ζούμε εκτός πραγματικότητας. Δεν ζούμε σε άλλη χώρα, ούτε μας έφερε ο Λάνθιμος από άλλον πλανήτη. Ζούμε εδώ στην Ελλάδα που την κυβερνά η ΝΔ και βλέπουμε ότι η κατάσταση έχει πλέον εντελώς ξεφύγει. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκάλυψε τις μεθόδους διακυβέρνησης – μαφίας – από διορισμένους από την κυβέρνηση προέδρους και μέλη διοικητικών συμβουλίων, με συνεργάτες τους εκάστοτε υπουργούς αγροτικής ανάπτυξης. Και με γνώση του Μεγάρου Μαξίμου. Άρα και του ίδιου του πρωθυπουργού. Που όλα αυτά τα ανεχόταν. Γιατί ποιος αμφιβάλει ότι έτσι κυβερνούν. Αυτή είναι η δομή της εξουσίας τους. Και δεν μπορούν φυσικά να τη σταματήσουν και να την αλλάξουν.
Αυτός είναι ο τρόπος τους. Their way. Και ;όλα αυτά είναι αυτά που αποκαλύφθηκαν και αυτά που είδαμε. Φανταζόμαστε τι υπάρχει εκεί που δεν βλέπουμε. Πίσω από την κουρτίνα.
Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Διεφθαρμένη διακυβέρνηση εντελώς αδύναμη αντιπολίτευση. Αδύναμη πολυδιασπασμένη αντιπολίτευση που αδυνατεί να συνεννοηθεί. Και εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. Κακώς που εμφανίζεται. Κακώς που έχει πρόθεση να ιδρύσει νέο κόμμα. Η κατάσταση ας παραμείνει ως έχει. Άλλη μια τετραετία Μητσοτάκη. Άλλη μια τετραετία του περίφημου επιτελικού κράτους. Του Φραπέ, του Μπαμπασίδη, του Βορίδη, του Αυγενάκη.
Αφού όλα βαίνουν καλώς ας μην αλλάξουν…