|
Το «δίκιο» στην Τρίπολη
Χρόνος ανάγνωσης
:
2'
του Οδυσσέα Ιωάννου / protagon.gr
Σχεδόν σαράντα χρόνια μπάλα. Το παιχνίδι της Τρίπολης παίρνει μια θέση στο top 5 των μεγαλύτερων «χειρουργείων» που έχω να θυμάμαι. Αλλά δεν έγινε και τίποτα. Τα top 5 είναι για να αλλάζουν. Κόσμος μπαίνει, κόσμος βγαίνει…
Επίσης, εδώ έκαναν κύκλους ολόκληρες αυτοκρατορίες, δεν θα κάνουν ομάδες ποδοσφαίρου; Κάποτε οι «καπετάνιοι», τώρα οι πλοιοκτήτες. Αλλά και πάλι δεν έγινε τίποτα. Για ορισμένους έχει πλάκα η αδικία, τη θεωρούν δηλαδή μέρος του παιχνιδιού. Δεν ξέρω, μπορεί να είναι κι έτσι. Το άδικο πονάει περισσότερο τον αντίπαλο και όσο πιο εξώφθαλμα διαπράττεται τόσο πιο χοντρή είναι η πλάκα προς τους αδικημένους. Εντάξει μωρέ, ένα παιχνίδι είναι. Όλα καλά.
Δεν έχω απαιτήσεις για την επικράτηση του υγιούς φίλαθλου πνεύματος. Από το «κόψιμο» του Βράνκοβιτς στο Παρίσι το 1996, τις έχω ξεγράψει τέτοιες ευαισθησίες. «Έλα, πάρ' το χαλαρά και στην πλάκα, αλλιώς δεν τη βγάζεις. Η εξωγηπεδική επίδειξη ισχύος είναι μέρος του παιχνιδιού, μην τα παίρνεις όλα τόσο σοβαρά». Και χαλάρωσα και πήρα και τις αποστάσεις μου.
Τούτων δοθέντων, δεν έχω φυσικά την παραμικρή απαίτηση οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού να απέχουν επιδεικτικά από το επόμενο εντός έδρας παιχνίδι της ομάδας. Οι περισσότεροι είναι ικανοί να μου απαντήσουν: «Εντάξει, ίσως ήταν έγκλημα αυτό στην Τρίπολη αλλά κι εσύ δεν λες τίποτα για την Marfin!». (Λες και χρειάζεται να πεις τίποτα άλλο πέρα από τον αποτροπιασμό σου).
Όμως πραγματικά δεν μπορώ να μην κάνω μια ερώτηση. Με δεδομένη στην Ελλάδα την σκοτεινή σχέση πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, με αποδεδειγμένη την επιρροή μεγαλοπροέδρων στις πολιτικές αποφάσεις αυτού του τόπου, δεν το έχεις σκεφτεί καθόλου πως δίνοντάς τους τη δύναμη να συμπεριφέρονται σε οποιαδήποτε έννοια δικαίου και ισονομίας σαν να ήταν τα πουτανάκια τους -έστω και σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα- τους δίνεις ισόποση δύναμη να σου κάνουν τα ίδια όχι εκεί που λογίζεσαι ως νικήτης -φίλαθλος της ομάδας που είναι «από πάνω»- αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα της ζωής σου, στα οποία είσαι τελείως με τους χαμένους;
