Άρθρα - Γνώμες

30/05/2020 - 08:06

Ένας Τούρκος μας έβαλε τα γυαλιά

Γράφει ο Στρατής Σαμιώτης *

m

Αν δεν επέμενε ο Νίκος Σηφουνάκης στο μακρινό παρελθόν, πολλά από τα παλιά βιομηχανικά κτίρια που διασώθηκαν και λειτουργούν ως χώροι πολιτισμού, σήμερα δεν θα υπήρχαν. Και μπορεί στις μέρες μας – που ο κόσμος πλέον έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι ο αρχιτεκτονικός πλούτος του παρελθόντος θα μας οδηγήσει στο μέλλον – οι επιλογές και η επιμονή του Νίκου Σηφουνάκη για τη διατήρηση της παράδοσης και εν προκειμένω των οικισμών να δικαιώνεται, τις δεκαετίες του ‘80 όμως και του ‘90 τέτοιες επιλογές είχαν πολιτικό κόστος

Άλλωστε βρισκόμασταν στην εποχή της πλαστικής καρέκλας, στην εποχή που ανταλλάσσονταν τα μπακίρια από τα νοικοκυριά με τα πλαστικά!

Πολλά ακόμα βιομηχανικά κτίρια θα μπορούσαν να είχαν διασωθεί στη Λέσβο αν τότε η τοπική κοινωνία το διεκδικούσε με ωριμότητα από τους εκπροσώπους της. Βλέπεις τα γκρεμισμένα βιομηχανικά κτίρια του Περάματος και πιάνεται η ψυχή σου, μία ιστορία αιώνων χαμένη στα χαλάσματα. Και σταματάς έξω από το ελαιοτριβείο της οικογένειας Βογιατζή και παίρνεις κουράγιο βλέποντας ένα κτίριο-κόσμημα, φροντισμένο και φωτισμένο στην εντέλεια να δίνει αξία στο χωριό. Κι όμως, για να γίνει αυτό το κτίριο τα χρήματα τα έβαλε ο Ραχμί Κοτς, ο Τούρκος μεγιστάνας  που το αγόρασε και το αναπαλαίωσε, το πρόσεξε στη λεπτομέρεια και το σεβάστηκε. Και ζει από αυτό το κτίριο και μια οικογένεια από την περιοχή, καθώς υπάρχει μόνιμα συντηρητής από τη Γέρα. 

Ένας Τούρκος μας έβαλε τα γυαλιά! Εμείς ως τοπική κοινωνία δεν καταφέραμε στο πέρασμα των δεκαετιών να αξιοποιήσουμε αυτά τα βιομηχανικά κτίρια και ήρθε ένας Τούρκος για να μας δείξει το πώς αντιλαμβάνονται και πόσο σέβονται οι ξένοι αυτά που εμείς προσπερνάμε αδιάφορα. Είχαν προηγηθεί ο Σηφουνάκης με τον συχωρεμένο τον Κούνδουρο όταν μέσα από την εταιρεία Αρχιπέλαγος διέσωζαν το ελαιοτριβείο Βρανά στον Παπάδο, ενώ ακόμα πιο παλιά, χάρη στην ευαισθησία του τότε προέδρου του Ομίλου Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα, αναδείχθηκε το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας στην Αγία Παρασκευή. Μία ανεκτίμητη παρακαταθήκη, μια κληρονομιά για τις νεότερες γενιές για τα όσα δημιούργησαν οι προηγούμενες.

 

* Τα ΝΕΑ της Λέσβου 

Μοιράσου το άρθρο!