Μυτιλήνη: «Παράνομοι για να κινηθούν» – Διαγράμμιση-παγίδα στην οδό Θεοφίλου Χατζημιχαήλ

Μια εικόνα που προκαλεί απορία, εκνευρισμό και –κυρίως– ανησυχία καταγράφεται στην οδό Θεοφίλου Χατζημιχαήλ στη Μυτιλήνη. Η πρόσφατη διαγράμμιση του δρόμου πριν από μερικές ημέρες, αντί να βελτιώσει την κυκλοφορία, δημιουργεί μια καθημερινή παγίδα για οδηγούς και πεζούς.

Σε έναν δρόμο διπλής κατεύθυνσης, χαράχθηκε διπλή συνεχόμενη γραμμή, που θεωρητικά απαγορεύει κάθε κίνηση προς το αντίθετο ρεύμα. Στην πράξη όμως, η δεξιά πλευρά του δρόμου –στην κατεύθυνση προς το Νοσοκομείο– είναι μονίμως κατειλημμένη από σταθμευμένα οχήματα.

Το αποτέλεσμα;
Οι οδηγοί δεν έχουν χώρο να κινηθούν και αναγκάζονται να μπουν στο αντίθετο ρεύμα, παραβιάζοντας τη διαγράμμιση για να περάσουν.

Ο δρόμος που σε «σπρώχνει» στην παράβαση

Δεν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο. Είναι μια καθημερινή, αναγκαστική παρανομία, που δημιουργείται από τον ίδιο τον σχεδιασμό του δρόμου.

Σε πολλά σημεία, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, το πλάτος του δρόμου μειώνεται δραματικά:

• Από τη μία τα σταθμευμένα αυτοκίνητα
• Από την άλλη η διπλή διαχωριστική γραμμή
• Στη μέση, ένας οδηγός που προσπαθεί να περάσει χωρίς να συγκρουστεί

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση έξω από το 7ο Δημοτικό Σχολείο, όπου ο δρόμος στενεύει ακόμη περισσότερο, αυξάνοντας τον κίνδυνο για παιδιά και γονείς.

Κίνδυνος για ατυχήματα – και ερωτήματα ευθύνης

Η συγκεκριμένη διαμόρφωση δεν είναι απλώς προβληματική. Είναι επικίνδυνη.

Η υποχρεωτική είσοδος στο αντίθετο ρεύμα:

• αυξάνει τον κίνδυνο μετωπικών συγκρούσεων
• δημιουργεί «τυφλά» σημεία
• προκαλεί ένταση και σύγχυση στους οδηγούς

Και εδώ γεννάται το κρίσιμο ερώτημα:
Σε περίπτωση ατυχήματος, ποιος φέρει την ευθύνη;

Ο οδηγός που παραβίασε τη γραμμή για να περάσει;
Ή εκείνος που σχεδίασε έναν δρόμο όπου η κανονική κίνηση είναι… αδύνατη;

Λίγα μέτρα από την Τροχαία – και όμως…

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι το συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από την Τροχαία.

Και όμως, μια κατάσταση που:

• παράγει καθημερινές παραβάσεις
• θέτει σε κίνδυνο οδηγούς και πεζούς
• ακυρώνει στην πράξη τη διαγράμμιση

παραμένει χωρίς παρέμβαση.

Τελικά ποιος σχεδιάζει τους δρόμους;

Το ερώτημα πλέον δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό και διοικητικό:

 Ποιος αποφασίζει για τέτοιες παρεμβάσεις;
 Υπάρχει κυκλοφοριακή μελέτη ή απλώς «έπεσε η γραμμή»;
 Προσαρμόζεται ο σχεδιασμός στην πραγματικότητα ή επιβάλλεται πάνω της;

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι γνώριμη:
ένα έργο που έγινε για να γίνει – να πληρωθεί – χωρίς να λυθεί κανένα πρόβλημα.

Η λύση είναι απλή – αν υπάρχει βούληση

Οι επιλογές είναι συγκεκριμένες:

• ή καταργείται η στάθμευση στη μία πλευρά
• ή αλλάζει η διαγράμμιση
• ή επανασχεδιάζεται συνολικά η κυκλοφορία

Αυτό που δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι η σημερινή κατάσταση.

Γιατί ένας δρόμος που σε αναγκάζει να παρανομείς, δεν είναι δρόμος – είναι παγίδα.