Βιολάντα: Οι καταθέσεις «καίνε» τη διοίκηση – Μήνες μύριζε προπάνιο και τώρα… ανακοινώσεις στήριξης
Η υπόθεση της φονικής έκρηξης στη Βιολάντα δεν είναι πια ένα «ατύχημα» που ερευνάται. Με κάθε νέα κατάθεση εργαζομένου, η εικόνα που σχηματίζεται θυμίζει χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής, με διαρροές προπανίου, πρόχειρες εγκαταστάσεις, ελλείψεις πυρασφάλειας και μια διοίκηση που –σύμφωνα με μαρτυρίες– γνώριζε αλλά δεν αντέδρασε.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το σκηνικό, 256 εργαζόμενοι επέλεξαν να εκδώσουν ανακοίνωση στήριξης προς τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, επιχειρώντας να αποσυνδέσουν τη δημόσια εικόνα του από την καθημερινή εμπειρία τους στο εργοστάσιο. Μια ανακοίνωση που προκαλεί εύλογα ερωτήματα, όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά και για τη χρονική συγκυρία που δημοσιοποιήθηκε.
Μήνες διαρροής και κανένα μέτρο
Οι καταθέσεις εργαζομένων περιγράφουν μια κατάσταση που προκαλεί ανατριχίλα. Μυρωδιά υγραερίου στους χώρους παραγωγής, στις τουαλέτες και στη λάντζα για εβδομάδες – ακόμη και μήνες – πριν από την έκρηξη.
Εργάτης που εργαζόταν μόλις δύο μήνες στο εργοστάσιο αναφέρει ότι είχε επισημάνει την οσμή, χωρίς να ληφθεί καμία ουσιαστική πρωτοβουλία. Παράλληλα, δεν είχε λάβει καμία εκπαίδευση για το τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση φωτιάς, ούτε είχε συμμετάσχει σε άσκηση εκκένωσης.
Εργαζόμενη με 28 χρόνια προϋπηρεσίας περιγράφει ηλεκτροπληξίες από καλώδια στο δάπεδο, δύο περιστατικά φωτιάς στους φούρνους και μια Β’ Πτέρυγα όπου «ουδέποτε έγινε συντήρηση».
Άλλοι εργαζόμενοι μιλούν για έντονη οσμή που έκαιγε τα μάτια, για προειδοποιήσεις προς τους υπευθύνους και για καθησυχαστικές απαντήσεις ότι «είναι από τους βόθρους».
«Μου είπαν να λέω ότι μυρίζει από τους βόθρους»
Καθοριστική είναι η κατάθεση του ανθρώπου που εκτελούσε χρέη υδραυλικού, χωρίς να διαθέτει πιστοποίηση. Ο ίδιος αναφέρει ότι είχε εντοπίσει τη μυρωδιά από τον Νοέμβριο του 2025 και ότι ενημέρωσε προφορικά τον ιδιοκτήτη.
Όταν οι εργαζόμενοι τον ρωτούσαν για την οσμή, όπως κατέθεσε, του είχε ζητηθεί να λέει ότι προέρχεται από τους βόθρους. Παράλληλα, παραδέχτηκε ότι είχε αναλάβει εγκατάσταση γραμμής προπανίου χωρίς να έχει την απαιτούμενη τεχνική άδεια.
Η τεχνική έκθεση μηχανολόγου μηχανικού επιβεβαίωσε μεγάλη διαρροή στο δίκτυο προπανίου, με μετρήσεις που έδειξαν υψηλές συγκεντρώσεις αερίου στο έδαφος και στο υπόγειο του κτιρίου. Το προπάνιο, βαρύτερο από τον αέρα, συσσωρεύτηκε στο χαμηλότερο σημείο και, με έναν πιθανό σπινθήρα, προκάλεσε την έκρηξη που σκότωσε πέντε γυναίκες.
Λουκέτα και σε άλλα εργοστάσια
Την ίδια ώρα, οι αρχές επεκτείνουν τους ελέγχους και στα άλλα εργοστάσια του ομίλου. Στο εργοστάσιο Vitafree μπήκε λουκέτο λόγω παρατυπιών, ενώ και τρίτη μονάδα εξετάζεται για κρυφή αποθήκη χωρίς μέτρα πυρασφάλειας.
Έγγραφα δείχνουν ότι δεξαμενές προπανίου λειτουργούσαν για τουλάχιστον έναν χρόνο χωρίς πιστοποίηση, ενώ άλλες χαρακτηρίζονται «κρυφές» ή ακόμη και «φάντασμα» από τις αρχές.
Η ανακοίνωση στήριξης και το ηθικό ερώτημα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αποκαλύψεων, η ανακοίνωση στήριξης προς τον ιδιοκτήτη από 256 εργαζομένους δημιουργεί ένα ηθικό και κοινωνικό παράδοξο.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι σε μια τοπική κοινωνία, ένας εργοδότης μπορεί να έχει ανθρώπινες σχέσεις με το προσωπικό του. Όμως εδώ δεν εξετάζεται αν κάποιος ήταν «καλός άνθρωπος» ή «ανοιχτός εργοδότης». Εξετάζεται αν τηρήθηκαν οι στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας σε ένα εργοστάσιο όπου πέντε γυναίκες χάθηκαν μέσα σε δευτερόλεπτα.
Όταν καταθέσεις μιλούν για μήνες διαρροής αερίου, για απουσία εκπαίδευσης, για πρόχειρες εγκαταστάσεις και για τεχνικούς χωρίς άδεια, η συζήτηση δεν μπορεί να μετατοπίζεται σε προσωπικές εντυπώσεις και συναισθηματικές τοποθετήσεις.
Η δικαιοσύνη θα αποφασίσει για τις ποινικές ευθύνες. Όμως η κοινωνία έχει ήδη μπροστά της μια σκληρή πραγματικότητα: πέντε εργαζόμενες δεν γύρισαν ποτέ σπίτι τους, σε έναν χώρο όπου η μυρωδιά του κινδύνου ήταν γνωστή σε πολλούς.
Και αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να καλυφθεί με καμία ανακοίνωση στήριξης.
