Μαρία Καρυστιανού από το μπλόκο της Νίκαιας: «Ενωμένοι θα τους λυγίσουμε» – Από τα τρακτέρ στην πολιτική σύγκρουση με τη διαφθορά
Με λόγο καθαρό, χωρίς υπεκφυγές και με εμφανή πολιτική στόχευση, η Μαρία Καρυστιανού βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής (9/1) στο μπλόκο των αγροτών στη Νίκαια Λάρισας. Δεν πήγε για φωτογραφίες. Πήγε για δήλωση θέσης. Και την έκανε.
Απευθυνόμενη στους αγρότες, μίλησε τη γλώσσα της κοινωνικής συμμαχίας:
«Θα τα καταφέρετε αν μείνετε ενωμένοι. Ενωμένοι και δυνατοί θα υποχωρήσουν. Ενωμένοι είστε πιο δυνατοί. Και εμείς θα είμαστε δίπλα σας. Όπως βγήκαμε στις 28, όπως σταθήκατε κι εσείς δίπλα μας. Όλη η κοινωνία είναι δίπλα σας γιατί καταλαβαίνει».
Το μήνυμα ήταν σαφές: το αγροτικό ζήτημα δεν είναι κλαδικό. Είναι πολιτικό, κοινωνικό και βαθιά συστημικό.
«Δεν έχω όνομα, δεν έχω ημερομηνία – έχω κοινωνία»
Στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το υπό διαμόρφωση πολιτικό κίνημα, η Καρυστιανού δεν επιχείρησε να «πουλήσει» κόμμα. Επέμεινε στη διαδικασία:
«Το κίνημα των πολιτών κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής οργανώνεται και σύντομα θα είναι έτοιμο να διεκδικήσει την ψήφο της κοινωνίας. Δεν έχω όνομα, δεν έχω ημερομηνία. Όταν θα υπάρχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα και άνθρωποι, τότε θα μιλήσουμε».
Παραδέχθηκε ανοιχτά ότι δέχεται επιθέσεις — όχι για λάθη, αλλά για την ίδια τη δυναμική:
«Δέχομαι βολές γιατί δεν τους αρέσει που κάτι που ξεκίνησε πηγαία, αθώα, μέσα από την κοινωνία, έχει πάρει τέτοια δύναμη».
Από τη δικαίωση στη σύγκρουση με το σύστημα
Η πολιτική αφήγηση που ξεδιπλώνει δεν είναι προσωποκεντρική. Ξεκινά από την προσωπική τραγωδία και καταλήγει σε συλλογική διεκδίκηση:
«Ο αγώνας που ξεκίνησε με τη δικαίωση της κόρης μου κατέληξε σε μάχη κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς. Σε όραμα για μια ελεύθερη Ελλάδα».
Μίλησε για μια χώρα χωρίς αγρότες στους δρόμους, με θεσμούς που λογοδοτούν, με τιμωρία για τα σκάνδαλα, με διαφάνεια, ευμάρεια και σχέδιο:
οικονομία, υγεία, παιδεία, δημογραφικό, εξωτερική πολιτική. Όχι αποσπασματικά. Ολιστικά.
Το πολιτικό συμπέρασμα
Η παρουσία της Καρυστιανού στο μπλόκο της Νίκαιας δεν ήταν συμβολική. Ήταν στρατηγική. Έδεσε το αίτημα των αγροτών με το αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη. Και αυτό είναι που ανησυχεί το σύστημα.
Γιατί όταν τα μπλόκα συναντούν την πολιτική συνείδηση, τότε δεν μιλάμε πια για διαμαρτυρία.
Μιλάμε για αρχή ανατροπής.
