Πέθανε ο Κάντσα Σέρπα – ο τελευταίος επιζών της ιστορικής αποστολής στο Έβερεστ το 1953
Ο τελευταίος επιζών της αποστολής που κατέκτησε για πρώτη φορά την κορυφή του Έβερεστ το 1953, ο Κάντσα Σέρπα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του.
«Δεν ένιωθε πολύ καλά για αρκετές ημέρες. Πέθανε», δήλωσε στο AFP ο εγγονός του, Τενζίνγκ Τσογκιάλ Σέρπα, επιβεβαιώνοντας την είδηση του θανάτου του.
Γεννημένος το 1933, ο Κάντσα Σέρπα ήταν μόλις 19 ετών όταν προσελήφθη ως αχθοφόρος στην ιστορική αποστολή του Νεοζηλανδού Εντμουντ Χίλαρι και του Νεπαλέζου Τενζίνγκ Νοργκάι Σέρπα, οι οποίοι στις 29 Μαΐου 1953 έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που πάτησαν στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου, στα 8.848 μέτρα.
Παρά την απειρία του, ο νεαρός τότε Κάντσα κατάφερε να φτάσει στη λεγόμενη «ζώνη θανάτου», σε υψόμετρο άνω των 8.000 μέτρων, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιτυχία της αποστολής.
«Ήταν ένας ζωντανός θρύλος και πηγή έμπνευσης για όλους τους ορειβάτες και όσους εργάζονται σε αυτόν τον τομέα», δήλωσε ο Φουρ Τζέλιε Σέρπα, πρόεδρος του Νεπαλέζικου Συνδέσμου Ορειβασίας, προσθέτοντας: «Χάσαμε τον φύλακά μας».
Η αποστολή του 1953 θεωρείται ορόσημο στην ιστορία της ορειβασίας. Τα μέλη της ξεκίνησαν από το Κατμαντού, διασχίζοντας ορεινά περάσματα επί δύο εβδομάδες για να φτάσουν στο στρατόπεδο βάσης του Έβερεστ, κουβαλώντας σκηνές, τρόφιμα και εξοπλισμό.
«Όλοι έπρεπε να περπατήσουν, γιατί τότε δεν υπήρχαν δρόμοι, ούτε οχήματα ούτε αεροπλάνα», είχε δηλώσει ο Κάντσα Σέρπα σε συνέντευξή του στο AFP το 2013, θυμούμενος εκείνες τις μέρες.
Με το πέρασμα των δεκαετιών, το επώνυμο Σέρπα έγινε συνώνυμο των Νεπαλέζων οδηγών και αχθοφόρων που στηρίζουν τους ξένους ορειβάτες στις αναβάσεις τους. Τα μέλη της συγκεκριμένης εθνοτικής ομάδας θεωρούνται οι αφανείς ήρωες κάθε αποστολής στο Έβερεστ – άνθρωποι που κουβαλούν εξοπλισμό, στήνουν καταυλισμούς και εξασφαλίζουν τις διαδρομές προς την κορυφή.
Ο Κάντσα Σέρπα συνέχισε να συμμετέχει σε πολλές αποστολές για περίπου είκοσι χρόνια, μέχρι που εγκατέλειψε την ενεργό δράση ύστερα από προτροπή της συζύγου του. Στη συνέχεια, διηύθυνε έναν ξενώνα στο Νάμτσε και ίδρυσε ένα ίδρυμα για τη στήριξη της εκπαίδευσης παιδιών από φτωχές οικογένειες.
Η ζωή του υπήρξε συνδεδεμένη με την ιστορία του Έβερεστ, αλλά και με την ίδια την πνευματική παράδοση των Σέρπα – μια παράδοση θάρρους, αντοχής και βαθιάς σχέσης με τα βουνά που οι ίδιοι αποκαλούν ιερά.
