«“Σε ευχαριστώ… αλλά δεν σου συγχωρώ τον πόνο”: Ο πατέρας που ράγισε την Ελλάδα για τον 19χρονο ΕΠΟΠ στη Ρόδο
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψουν το βάρος μιας ψυχής που θρυμματίζεται∙ αρκεί μια πρόταση. Κι αυτή την πρόταση την έγραψε χθες ένας πατέρας πάνω στον τοίχο του Facebook — κι έκανε μια ολόκληρη χώρα να σιωπήσει.
«Άλλη φωτογραφία ήθελα να σου βάλω — του γάμου σου αγάπη μου. Να ’χω χαρές να κάνω… Γιε μου, σε ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισες αλλά δεν σου συγχωρώ την πίκρα που μας έδωσες… καλή αντάμωση…»
Ο Μάνος Γαλυφιανάκης δεν αποχαιρέτησε απλώς τον γιο του. Ξήλωσε τον κόσμο του και τον παρέδωσε γυμνό στον δημόσιο λόγο. Με έναν σπαραγμό αφοπλιστικό. Με μια φράση που ακουμπάει το κόκκαλο της αλήθειας: οι γονείς δεν θάβουν παιδιά∙ θάβουν μέλλον, όνειρα, γέλιο, φωτογραφίες που δεν πρόλαβαν ποτέ να βγάλουν.
Ο 19χρονος ΕΠΟΠ σκοτώθηκε σε προγραμματισμένη εκπαίδευση στη Ρόδο. Κάτω από συνθήκες που ακόμη διερευνώνται. Η Ελλάδα έμαθε το γεγονός. Η Κρήτη βυθίστηκε στο πένθος. Οι επίσημες ανακοινώσεις έγιναν. Το τριήμερο πένθος κηρύχθηκε. Οι στρατιωτικές πληροφορίες κυκλοφόρησαν.
Αλλά τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έσπασε την καρδιά των ανθρώπων όσο εκείνες οι λίγες γραμμές ενός πατέρα που ζητούσε —σχεδόν ψιθυριστά— συγγνώμη από το παιδί του για τις χαρές που δεν θα ζήσει.
Ένα παιδί που πήγε για εκπαίδευση. Δεύτερη μέρα στη μονάδα. Μίλησε με τον πατέρα του το πρωί. Χαρούμενος. Έτοιμος. Ζωντανός.
Και λίγες ώρες μετά… σιωπή.
Ο πατέρας του, μιλώντας στο MEGA, δεν κατάφερε να κρατήσει τίποτα μέσα του:
«Χθες έφυγα κι εγώ από τη Ρόδο… και τώρα θα ξαναπάω να τον φέρω στην κούτα…»
Δεν υπάρχει λέξη για να χωρέσει αυτό. Δεν υπάρχει πρόταση που να μην μικραίνει μπροστά στον ανθρώπινο πόνο. Τα τεχνικά στοιχεία, οι χειροβομβίδες, οι διαδικασίες, όλα αυτά είναι πια η δευτερεύουσα αφήγηση ενός πρώτου, αβάσταχτου κενού.
Σήμερα, το μόνο που μένει να ειπωθεί είναι το αυτονόητο∙ αυτό που κάθε γονιός που άκουσε την είδηση ένιωσε σαν μαχαιριά:
Ότι κανείς δεν πρέπει να φεύγει στα 19.
Ότι κανείς πατέρας δεν πρέπει να γράφει τέτοιο αποχαιρετισμό.
Ότι η αξιοπρέπεια αυτού του σπαραγμού πρέπει να γίνει φως για να βρεθούν απαντήσεις.
Και ότι η Ελλάδα, αυτές τις μέρες του τριήμερου πένθους, δεν θρηνεί απλώς έναν στρατιώτη.
Θρηνεί ένα παιδί που δεν πρόλαβε να γίνει μεγάλος.
Κι έναν πατέρα που δεν θα ξαναγίνει ο ίδιος.
H ανάρτηση του πατέρα που συνοδεύεται με το κηδειοχαρτο....:
Μανος Γαλυφιανακης
Άλλη φωτογραφία ήθελα να σου βάλω
του γάμου σου αγάπη μου
Να χω χαρές να κάνω...
Γιε μου σε ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισες αλλα δεν σου συγχωρώ την πίκρα που μας έδωσες ... καλή αντάμωση.......
