Μίνα Αρναούτη: Τα 39.000 ευρώ δεν σβήνουν 17 χειρουργεία – Η γυναίκα που επέζησε έχει δικαίωμα να ζητά δικαίωση
Μίνα Αρναούτη: Στον Άρειο Πάγο για τα 39.000 ευρώ – «Δεν αποτυπώνεται η βλάβη που έχω υποστεί»
Στον Άρειο Πάγο προσφεύγει η Μίνα Αρναούτη, ζητώντας να αναιρεθεί η απόφαση για την αποζημίωση που της επιδικάστηκε μετά το τροχαίο δυστύχημα της 18ης Φεβρουαρίου 2016, στο οποίο έχασε τη ζωή του ο Παντελής Παντελίδης.
Η ίδια, μιλώντας σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουνίου, στην εκπομπή «Το Πρωινό», εξήγησε ότι το ποσό των 39.000 ευρώ δεν ανταποκρίνεται, όπως υποστηρίζει, στη σοβαρότητα των τραυμάτων, στη μακρά νοσηλεία, στα 17 χειρουργεία και στις συνέπειες που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει από εκείνη τη νύχτα.
Η υπόθεση, δέκα χρόνια μετά το δυστύχημα στη Βουλιαγμένη, επιστρέφει στο προσκήνιο όχι μόνο ως δικαστική εκκρεμότητα, αλλά και ως ένα ευρύτερο ερώτημα: πώς αποτιμάται τελικά η σωματική βλάβη, η απώλεια ποιότητας ζωής και η χρόνια ταλαιπωρία ενός ανθρώπου που επέζησε από ένα σοβαρό τροχαίο;
Η Μίνα Αρναούτη ξεκαθάρισε ότι η προσφυγή της στον Άρειο Πάγο δεν γίνεται από διάθεση οικονομικής εξόντωσης κανενός. Αντιθέτως, όπως είπε, θεωρεί ότι η αποζημίωση που της επιδικάστηκε υποτιμά το μέγεθος της βλάβης που υπέστη.
«Προσφεύγω στον Άρειο Πάγο γιατί θεωρώ ότι η βλάβη που έχω υποστεί δεν αποτυπώνεται πραγματικά στο ποσό της αποζημίωσης που έχω λάβει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η σύγκριση με το πρόστιμο των 270.000 ευρώ
Αφορμή για τη νέα δημόσια τοποθέτησή της στάθηκε και πρόσφατη ανάρτησή της, με την οποία σχολίασε την είδηση για πρόστιμο 270.000 ευρώ σε πολίτη για εγκατάλειψη ζώων στη Θεσσαλονίκη.
Η ίδια διευκρίνισε ότι δεν στρέφεται κατά της προστασίας των ζώων. Το αντίθετο. Αυτό που θέλησε, όπως είπε, ήταν να αναδείξει την αντίφαση που η ίδια βλέπει στον τρόπο με τον οποίο το κράτος επιβάλλει υψηλά πρόστιμα όταν πρόκειται να εισπράξει, αλλά εμφανίζεται πολύ πιο συγκρατημένο όταν καλείται να αποζημιώσει έναν άνθρωπο που έχει υποστεί σοβαρή βλάβη.
«Σε καμία περίπτωση δεν είμαι κατά της προστασίας των ζώων», είπε, προσθέτοντας πως το ερώτημά της είναι διαφορετικό: όταν προβλέπονται τόσο υψηλά πρόστιμα για μια παράβαση, ποια πρέπει να είναι η αποζημίωση για έναν άνθρωπο που χάνει την υγεία του ή την κανονικότητα της ζωής του;
Η τοποθέτηση αυτή μπορεί να προκάλεσε αντιδράσεις, όμως το κεντρικό της επιχείρημα είναι σαφές: δεν συγκρίνει τον ανθρώπινο πόνο με την προστασία των ζώων. Συγκρίνει τη λογική των ποσών. Και εκεί η συζήτηση γίνεται δύσκολη, αλλά απολύτως υπαρκτή.
«Με κρίνουν από την εμφάνισή μου και όχι ως άνθρωπο»
Στη συνέντευξή της η Μίνα Αρναούτη μίλησε και για το βάρος της δημόσιας κριτικής που, όπως λέει, δέχεται όλα αυτά τα χρόνια.
Ανέφερε ότι συχνά κρίνεται από την εξωτερική της εμφάνιση και όχι ως άνθρωπος που βρέθηκε μέσα σε ένα τραγικό γεγονός, τραυματίστηκε σοβαρά και χρειάστηκε χρόνια για να ξανασταθεί.
«Δεν δέχομαι ότι εγώ θα πρέπει να σταματήσω να ζω τη ζωή που με δυσκολία πήρα πίσω, γιατί ενεπλάκην σε ένα τροχαίο πριν δέκα χρόνια», είπε.
Και αυτή η φράση είναι ίσως η πιο ουσιαστική πλευρά της υπόθεσης. Γιατί πέρα από τα δικαστήρια, τις αποφάσεις και τα ποσά, υπάρχει και η κοινωνική διάσταση. Η Μίνα Αρναούτη δεν κρίθηκε μόνο νομικά. Κρίθηκε και δημόσια. Πολλές φορές σκληρά. Πολλές φορές άδικα. Πολλές φορές από ανθρώπους που δεν γνώριζαν ούτε την ίδια, ούτε τον Παντελή Παντελίδη, ούτε τις πραγματικές συνθήκες μιας τραγωδίας που σημάδεψε ζωές.
Η απώλεια του Παντελή Παντελίδη συγκλόνισε τη χώρα. Ήταν ένας ιδιαίτερα αγαπητός καλλιτέχνης, με φανατικό κοινό και μεγάλη απήχηση. Αυτό όμως δεν μπορεί να σημαίνει ότι ένας άλλος άνθρωπος, που βγήκε ζωντανός αλλά βαριά τραυματισμένος από το ίδιο δυστύχημα, πρέπει να κουβαλά για πάντα μια άτυπη ποινή στη δημόσια σφαίρα.
Το δικαίωμα στη δικαίωση
Η προσφυγή στον Άρειο Πάγο είναι πλέον το επόμενο βήμα. Εκεί θα κριθεί αν υπάρχουν νομικοί λόγοι για να επανεξεταστεί η απόφαση.
Σε κάθε περίπτωση, η Μίνα Αρναούτη θέτει ένα ζήτημα που δεν μπορεί να περάσει αδιάφορο: μπορεί μια αποζημίωση 39.000 ευρώ να θεωρηθεί επαρκής για έναν άνθρωπο που μιλά για 17 χειρουργεία, χρόνια αποκατάστασης και μόνιμες συνέπειες στην καθημερινότητά του;
Η ίδια υποστηρίζει πως όχι.
Και έχει κάθε δικαίωμα να το υποστηρίζει.
Δεν ζητά, όπως λέει, να καταστρέψει οικονομικά κανέναν. Ζητά να αναγνωριστεί η πραγματική διάσταση της βλάβης της. Ζητά να μην κλείσει μια τόσο σοβαρή υπόθεση με ένα ποσό που η ίδια θεωρεί αναντίστοιχο με όσα πέρασε.
Η φράση της ότι «ο Παντελής αν ήταν εδώ, θα τα είχε λύσει μόνος του» δείχνει και κάτι ακόμη: ότι πίσω από την υπόθεση δεν υπάρχει μόνο δικαστική αντιπαράθεση. Υπάρχει ένα τραύμα που δεν έκλεισε ποτέ. Για την οικογένεια του τραγουδιστή, για τους ανθρώπους που τον αγάπησαν, αλλά και για εκείνους που επέζησαν από το δυστύχημα και έμειναν να ζουν με τις συνέπειές του.
Η Δικαιοσύνη θα κρίνει το νομικό σκέλος.
Η κοινωνία, όμως, οφείλει τουλάχιστον να ακούσει.
Γιατί ένας άνθρωπος που πέρασε 17 χειρουργεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν υποσημείωση μιας τραγωδίας. Και μια γυναίκα που προσπαθεί εδώ και δέκα χρόνια να σταθεί όρθια, έχει δικαίωμα να ζητά να αποτιμηθεί η βλάβη της με σοβαρότητα.
