Λύγισε on air η Ευαγγελία Μουμούρη και επέστρεψε η υπόθεση Βασιλέλλη που δεν έκλεισε ποτέ
Η Ευαγγελία Μουμούρη, καλεσμένη στο Καλύτερα δε γίνεται της Ναταλία Γερμανού, δεν μίλησε απλώς για έναν ρόλο. Άνοιξε μια πληγή που η χώρα έχει μάθει να καλύπτει με φακέλους και σιωπές.
Το τραγούδι «Mama» ακούστηκε στην επιστροφή από τις διαφημίσεις. Και τότε ήρθαν τα δάκρυα. «Γιατί το κάνατε τώρα αυτό;» είπε. Όχι ως παράπονο. Ως αλήθεια. Γιατί το συναίσθημα της μητρικής αγάπης, όπως είπε η ίδια, δεν είναι αφήγηση. Είναι αρχέγονο. Και δεν μπαίνει σε πρόγραμμα.
Η συζήτηση πήγε αναπόφευκτα στο Ριφιφί. Εκεί όπου η Όλγα —η μάνα— δεν στήνει μια ληστεία για τα χρήματα, αλλά για τον χρόνο που χάθηκε. Για τη θεραπεία που δεν έγινε. Για το παιδί που δεν έφυγε ποτέ στο εξωτερικό. Για μια εξαίρεση που δεν δόθηκε.
Η Μουμούρη το είπε καθαρά: πολιτισμός δεν είναι η πιστή τήρηση των νόμων. Πολιτισμός είναι η εξαίρεση που σώζει τον άνθρωπο. Και εδώ, αυτή η εξαίρεση δεν έγινε ποτέ.
Στη μυθοπλασία το παιδί λέγεται Ιάσωνας. Στην πραγματικότητα λεγόταν Παναγιώτης Βασιλέλλης. Η υπόθεση που σημάδεψε τη Λέσβο και μια ολόκληρη κοινωνία, όχι γιατί δεν υπήρχαν χρήματα ή θεραπείες, αλλά γιατί δεν υπήρξε χρόνος. Και όταν ο χρόνος τελείωσε, η ευθύνη διαχύθηκε τόσο ώστε να μη βαραίνει κανέναν.
Η σημερινή συγκίνηση της Ευαγγελίας Μουμούρη πέρα από ενα τηλεοπτικό στιγμιότυπο για αναπαραγωγή είναι και υπενθύμιση. Ότι κάποιες ιστορίες δεν δικαιώνονται στα δικαστήρια. Δικαιώνονται μόνο όταν θυμόμαστε.
