Καύσιμα στη Λέσβο: «Μαθηματικά που δεν βγαίνουν» – Οι βενζινοπώλες απαντούν και αποδομούν το αφήγημα των 32 λεπτών

Η σύγκρουση γύρω από το πλαφόν στα καύσιμα στη Λέσβο δεν είναι απλώς μια διαφωνία αριθμών. Είναι μια μάχη επιβίωσης, με τους πρατηριούχους να απαντούν πλέον ευθέως στην Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς, καταγγέλλοντας διαστρέβλωση της πραγματικότητας και επικοινωνιακή διαχείριση εις βάρος τους.

Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης βρίσκεται το περιβόητο «περιθώριο των 32 λεπτών» ανά λίτρο, το οποίο παρουσιάζεται από την Πολιτεία ως επαρκές – ακόμη και γενναιόδωρο. Μόνο που, όπως υποστηρίζουν οι επαγγελματίες του κλάδου, πρόκειται για ένα νούμερο που δεν αντανακλά την πραγματική οικονομική τους θέση.

Η αποδόμηση είναι αριθμητικά απλή – και ταυτόχρονα αποκαλυπτική.

Από τα 32 λεπτά που επικαλείται η Πολιτεία:

• 4,65 λεπτά είναι ΦΠΑ και επιστρέφουν απευθείας στο κράτος
• 17,09 λεπτά αφορούν κόστος μεταφοράς και περιθώριο εταιρειών εμπορίας
• 10,26 λεπτά απομένουν ως καθαρό περιθώριο για το πρατήριο

Με άλλα λόγια, το πραγματικό λειτουργικό περιθώριο των πρατηριούχων δεν ξεπερνά τα 10 λεπτά καθαρά ανά λίτρο. Και μέσα σε αυτό το ποσό καλούνται να καλύψουν ενοίκια, ρεύμα, μισθοδοσία, συντήρηση εξοπλισμού, χρηματοοικονομικό κόστος και φορολογικές υποχρεώσεις.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το σημείο ρήξης.

Η Αρχή παρουσιάζει ένα συνολικό νούμερο – οι πρατηριούχοι μιλούν για καθαρή πραγματικότητα. Και η απόσταση μεταξύ των δύο δεν είναι απλώς τεχνική. Είναι ουσιαστική.

Στη δική τους ανάγνωση, το πρόβλημα δεν είναι ότι το περιθώριο μειώθηκε σε σχέση με το παρελθόν. Το πρόβλημα είναι ότι το πλαφόν εφαρμόζεται οριζόντια, αγνοώντας πλήρως τη νησιωτικότητα και το πραγματικό λειτουργικό κόστος.

Η Λέσβος δεν είναι Αθήνα. Και το κόστος λειτουργίας ενός πρατηρίου στο νησί δεν έχει καμία σχέση με αυτό της ηπειρωτικής αγοράς.

Οι ίδιοι ζητούν αύξηση του καθαρού περιθωρίου από περίπου 10 λεπτά σε 16,6 λεπτά (πλέον ΦΠΑ), θέτοντας ευθέως ζήτημα βιωσιμότητας. Όχι κερδοφορίας – επιβίωσης.

Υπενθυμίζουμε ότι από σήμερα τα πρατήρια υγρών καυσίμων στη Λέσβο κατεβάζουν ρολά επ’ αόριστον, υλοποιώντας την απόφαση της Ένωσης Βενζινοπωλών. Η απεργία διαρκείας ειναι , όπως λένε, το τελευταίο εργαλείο πίεσης πριν από το λουκέτο.

Και εδώ το ζήτημα αποκτά ευρύτερη διάσταση. Γιατί αν κλείσουν πρατήρια, δεν καταρρέει μόνο ένας κλάδος. Διαταράσσεται η καθημερινότητα ενός ολόκληρου νησιού: μεταφορές, τουρισμός, εφοδιαστική αλυσίδα, αγροτική παραγωγή. Η πραγματική εικόνα, λοιπόν, δεν κρύβεται στα συνολικά νούμερα – αλλά στη σύνθεσή τους.

Και όσο η Πολιτεία επιμένει σε μια λογιστική προσέγγιση που δεν αποτυπώνει την αγορά, τόσο η κρίση θα βαθαίνει. Το επόμενο διάστημα δεν θα κριθεί απλώς από το αν θα αλλάξει το πλαφόν. Θα κριθεί από το αν υπάρχει πολιτική βούληση να αναγνωριστεί το αυτονόητο: Ότι τα «32 λεπτά» είναι ένας αριθμός. Αλλά τα 10 λεπτά είναι η πραγματικότητα.