Καλλονή στις λάσπες, αγρότες στα μπλόκα: Η Κομνηνάκα ξεγυμνώνει τον Προϋπολογισμό και την “ευρωπαϊκή κανονικότητα” στη Λέσβο
Σε μια ομιλία που χτύπησε κατευθείαν τον πυρήνα της πολιτικής αφήγησης της κυβέρνησης, η Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής του ΚΚΕ, στηλίτευσε με αιχμηρό λόγο τόσο την εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup όσο και τον ίδιο τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2026, τον οποίο χαρακτήρισε ως «μια ακόμα πράξη στο διαρκές έργο της αντιλαϊκής διαχείρισης».
Η βουλευτής δεν χάιδεψε αυτιά. Μίλησε με ευθύτητα για το κόστος που πληρώνουν εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα από τις στρατηγικές της ΕΕ, τονίζοντας πως «οι κατευθύνσεις των Βρυξελλών υπηρετούν τη μεγέθυνση των μονοπωλιακών ομίλων, όχι τις ανάγκες της κοινωνίας». Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε ότι οι νέες δαπάνες «πολεμικής προετοιμασίας» μεταφράζονται σε πρόσθετες θυσίες για τον λαό.
«Ευρωπαϊκή κανονικότητα» και καθημερινή πραγματικότητα
Ειδική αναφορά έκανε στη Λέσβο, φέρνοντας στο βήμα την εικόνα μιας Καλύβας που ζει ξανά τον εφιάλτη των πλημμυρών. «Ο λαός της Καλλονής βουλιάζει στις λάσπες, ενώ οι αρμόδιοι παίζουν πινγκ-πονγκ αρμοδιοτήτων και επικαλούνται κόστη, περιβαλλοντικές εκκρεμότητες και καθυστερήσεις», είπε.
Σε ένα ιδιαίτερα καυστικό σχόλιο, τόνισε ότι «στη λογική κόστους–οφέλους της ΕΕ, οι αποζημιώσεις κοστίζουν λιγότερο από τα πραγματικά αντιπλημμυρικά έργα – κι έτσι οι ανάγκες μένουν για άλλη μια φορά στα συρτάρια».
Αγροτοκτηνοτρόφοι: «Ο αγώνας για επιβίωση δεν είναι αδίκημα»
Η Μ. Κομνηνάκα ανέδειξε τον αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτών, μελισσοκόμων και αλιέων, σημειώνοντας πως «η ΚΑΠ δεν είναι ένας ουδέτερος μηχανισμός – είναι η πολιτική που συγκεντρώνει τη γη σε λίγα χέρια και σπρώχνει εκτός παραγωγής τους μικρούς».
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη «σαπίλα», όπως τη χαρακτήρισε, που γεννήθηκε γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, υποστηρίζοντας ότι «τέτοια φαινόμενα δεν πέφτουν από τον ουρανό – φυτρώνουν σε πεδίο όπου κυριαρχεί το εμπόριο επιδοτήσεων και η εμπορευματοποίηση της γης».
Με ιδιαίτερη οξύτητα αναφέρθηκε στις διώξεις αγροτών, κάνοντας λόγο για «βιομηχανία αγροτοδικείων», ενώ χαρακτήρισε πρόκληση την εντολή για ταυτοποίηση αγροτικών οχημάτων που συμμετείχαν στον ολιγόωρο αποκλεισμό του λιμανιού της Μυτιλήνης.
«Αντί να ταυτοποιήσουν τις κακοτεχνίες, ταυτοποιούν τους ανθρώπους που παλεύουν να ζήσουν», είπε.
Δικαιοσύνη «με το ένα μάτι ανοιχτό»
Η βουλευτής στάθηκε εκτενώς στον ρόλο της αστικής Δικαιοσύνης, επισημαίνοντας ότι η ευαισθησία της «φαίνεται να ξυπνά μόνο όταν πρόκειται να προστατευτούν συμφέροντα επιχειρηματικών ομίλων».
Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον πολύπαθο δρόμο Καλλονής–Σιγρίου, «που πληρώθηκε χρυσάφι, φτιάχτηκε στραβά και κάθε φορά που βρέχει, θυμίζει πως το πρόβλημα δεν είναι ο καιρός αλλά το μοντέλο ανάπτυξης».
Όπως είπε, ο Νέος Δικαστικός Χάρτης και οι αλλαγές στη λειτουργία της δικαιοσύνης οδηγούν σε άνοδο του κόστους πρόσβασης για τον πολίτη, ενώ επιβαρύνουν περαιτέρω τους αυτοαπασχολούμενους και μισθωτούς νομικούς.
«Η ανάπτυξη για τους λίγους δεν είναι κοινωνική πρόοδος»
Στην κριτική της προς το λεγόμενο «ευρωπαϊκό κράτος δικαίου», σημείωσε ότι «η ΕΕ θεωρεί υγιές σύστημα δικαιοσύνης αυτό που διευκολύνει τις επενδύσεις – όχι αυτό που προστατεύει τα δικαιώματα του λαού».
Μια φράση-καρφί που αποτυπώνει τη συνολική της θέση: «Ανεξαρτησία της δικαιοσύνης για τις επενδύσεις, αλλά… εξαρτήσεις για τους ανθρώπους».
Το πολιτικό κάλεσμα
Η τοποθέτησή της έκλεισε με κάλεσμα προς εργαζόμενους και νεολαία να «στείλουν οριστικά στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας το σημερινό σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της προσφυγιάς», τονίζοντας πως ο ρόλος του ΚΚΕ είναι να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα.
