Οι ντουντούκες φώναζαν, η Λέσβος δεν απάντησε – Το πολιτικό κάζο Τσίπρα στη Μυτιλήνη
Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Λέσβο σχεδιάστηκε ως επίδειξη πολιτικής επανεκκίνησης. Κατέληξε, όμως, να αφήσει πίσω της περισσότερη γκρίνια για την εικόνα της συγκέντρωσης παρά συζήτηση για όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός.
H εφημερίδα τα «Νέα», κάνει ευθέως λόγο για «κάζο Μυτιλήνης» και μεταφέρει την πληροφορία τοπικού παράγοντα ότι επί δέκα ημέρες αυτοκίνητα με μεγάφωνα περιόδευαν στα χωριά, καλώντας τους πολίτες στην εκδήλωση. Πρόκειται για ισχυρισμό που αποδίδεται σε ανώνυμη πηγή και όχι για επίσημα επιβεβαιωμένο στοιχείο. Ωστόσο, πολιτικά, το ερώτημα που θέτει είναι αμείλικτο: αν η κινητοποίηση ήταν πράγματι τόσο έντονη, πού ήταν τελικά ο κόσμος;
Η πλευρά της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης υποστήριξε ότι στην εκδήλωση συμμετείχαν περισσότεροι από 650 πολίτες. Ανεξάρτητη καταμέτρηση δεν έχει παρουσιαστεί και η αντιπαράθεση για τους αριθμούς συνεχίζεται. Όμως εδώ βρίσκεται η ουσία: όταν ένα κόμμα αναγκάζεται να μετρά καρέκλες, κεφάλια και φωτογραφικές γωνίες για να αποδείξει ότι πέτυχε, έχει ήδη χάσει τη μάχη των εντυπώσεων.
Ο Τσίπρας δεν επισκέφθηκε τη Μυτιλήνη ως ένας άγνωστος κομματάρχης. Πήγε ως πρώην πρωθυπουργός, ως αρχηγός νέου πολιτικού σχηματισμού και ως άνθρωπος που υποστηρίζει ότι επιστρέφει για να διεκδικήσει ξανά κεντρικό ρόλο. Το πρόγραμμά του περιλάμβανε συναντήσεις με την Περιφέρεια, τους δύο δημάρχους, τους κτηνοτρόφους και ολοκληρώθηκε με ανοιχτή εκδήλωση στο Φανάρι. Η οργανωτική και επικοινωνιακή προετοιμασία ήταν γνωστή ημέρες πριν.
Επομένως, το πρόβλημα δεν ήταν ότι «δεν το έμαθε ο κόσμος». Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος μπορεί να το έμαθε και να μην πείστηκε να πάει.
Και αυτό είναι πολύ βαρύτερο από μια οργανωτική αστοχία.
Η Λέσβος έχει ανοιχτές πληγές: αφθώδη πυρετό, κατεστραμμένη κτηνοτροφία, ακρίβεια, εγκατάλειψη χωριών, ελλείψεις στις υποδομές και μια κοινωνία κουρασμένη από πολιτικούς που έρχονται, ακούν, φωτογραφίζονται και αναχωρούν. Σε αυτό το τοπίο, δεν αρκεί μια καλοστημένη περιοδεία, λίγες αιχμηρές ατάκες και το σύνθημα «Τώρα Μιλάμε». Για να κινητοποιήσεις ξανά τον πολίτη, πρέπει πρώτα να τον πείσεις ότι αυτή τη φορά θα ακούσεις πραγματικά και ότι δεν εμφανίστηκες απλώς για να μετρήσεις χειροκροτήματα.
Ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε από τη Μυτιλήνη να στείλει μήνυμα επιστροφής. Εκείνο που τελικά εξέπεμψε ήταν μήνυμα πολιτικής δυσκολίας. Γιατί άλλο πράγμα είναι να εμφανίζεσαι δυνατός στα κομματικά δελτία και στις δημοσκοπικές αφηγήσεις και άλλο να γεμίζεις έναν ανοιχτό χώρο στην ελληνική περιφέρεια.
Οι ντουντούκες μπορεί να ακούστηκαν στα χωριά. Η κάλπη, όμως, δεν γεμίζει με ντεσιμπέλ. Γεμίζει με εμπιστοσύνη. Και στη Μυτιλήνη αυτή η εμπιστοσύνη δεν φάνηκε να περισσεύει.
