Πλωμάρι: Ανάπτυξη ή απειλή; Η παρέμβαση του Παναγιώτη Αυγουστίδη στο Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης
Ο δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» θέτει το δίλημμα της τουριστικής «έκρηξης» απέναντι στη βιωσιμότητα του τόπου και καλεί τον Δήμο σε άμεση θεσμική, κοινωνική και περιβαλλοντική δράση.
Στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης, τη Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2025, συζητήθηκαν τα ζητήματα που έχουν ανακύψει στο Πλωμάρι σχετικά με την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Σημαντική παρέμβαση έκανε ο δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Παναγιώτης Αυγουστίδης, ο οποίος, με νηφαλιότητα αλλά και σαφήνεια, τοποθετήθηκε απέναντι σε φαινόμενα κοινωνικής έντασης, περιβαλλοντικής πίεσης και αναπτυξιακής ανισορροπίας.
«Δεν υπάρχουν πογκρόμ – υπάρχει κοινωνική αγωνία»
Ο κ. Αυγουστίδης ξεκαθάρισε εξαρχής ότι η συζήτηση γύρω από την τουριστική ανάπτυξη στο Πλωμάρι δεν πρέπει να διολισθήσει σε επικίνδυνες γενικεύσεις ή εθνοτικούς χαρακτηρισμούς:
«Στο Πλωμάρι δεν υπάρχουν φαινόμενα πογκρόμ. Είναι βαριά ιστορική έννοια και δεν έχει καμία σχέση με όσα συμβαίνουν σήμερα. Οι κάτοικοι εκφράζουν αγωνία – όχι μίσος», υπογράμμισε.
Όπως τόνισε, όσοι εκφράζουν ανησυχίες για την προστασία του περιβάλλοντος, του νερού και του δικαιώματος πρόσβασης στη θάλασσα, δεν μπορούν να στοχοποιούνται ως «ξενόφοβοι» ή «ρατσιστές».
Η κριτική –είπε– πρέπει να στρέφεται σε πολιτικές, πρακτικές και αποτελέσματα, όχι σε ανθρώπους.
Το «δίπολο πίεσης» στο Πλωμάρι
Ο δημοτικός σύμβουλος περιέγραψε την τρέχουσα κατάσταση ως ένα κοινωνικό και οικονομικό δίπολο πίεσης:
- Από τη μία πλευρά, η ταχεία τουριστική ανάπτυξη με επενδύσεις σε πολυτελή καταλύματα και εξοχικές κατοικίες.
- Από την άλλη, η επιβάρυνση των φυσικών πόρων – και κυρίως του νερού – που αποτελεί ζωτικής σημασίας αγαθό για κατοίκους, αγρότες και μεταποιητές.
«Η εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού θα απαιτεί όλο και περισσότερους υδατικούς πόρους, με αποτέλεσμα να δοκιμάζονται η καθημερινότητα και η τοπική παραγωγή», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Επεσήμανε ακόμη τον κίνδυνο η αντιπαράθεση να πάρει εθνοτικά χαρακτηριστικά, λόγω της καταγωγής μέρους των επενδυτών (Ισραηλινοί), ενώ, όπως είπε, η ουσία της διαμάχης είναι ταξική και κοινωνική, όχι εθνοτική.
Τρεις προτάσεις για ουσιαστική παρέμβαση
Ο Παναγιώτης Αυγουστίδης πρότεινε τρεις βασικούς άξονες παρέμβασης του Δήμου Μυτιλήνης:
- Θεσμικός έλεγχος επενδύσεων
- Αυστηρός πολεοδομικός και περιβαλλοντικός έλεγχος.
- Ίση μεταχείριση για όλους, χωρίς «δύο μέτρα και δύο σταθμά».
- Διερεύνηση των καταγγελιών για ταχύτερη εξυπηρέτηση επενδυτών σε σχέση με τους απλούς δημότες.
- Πολιτική και κοινωνική πρωτοβουλία
- Ο Δήμος να ξεκαθαρίσει ότι η διαμάχη δεν είναι εθνοτική, αλλά ζήτημα αναπτυξιακών προτεραιοτήτων.
- Οργάνωση διαλόγου με τοπικούς φορείς, αγρότες, κτηνοτρόφους και παραγωγούς.
- Σχεδιασμός για γη και νερό
- Αντιμετώπιση της άναρχης εκτός σχεδίου δόμησης.
- Αξιοποίηση του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ) Μυτιλήνης που ήδη βρίσκεται στη Β΄ φάση εκπόνησης.
- Καταγραφή και ιεράρχηση των υδατικών αναγκών, με προτεραιότητα στους μόνιμους κατοίκους και τους παραγωγούς.
- Έλεγχος μεγάλων τουριστικών καταλυμάτων ως προς τη χρήση νερού, πισίνες και διαχείριση λυμάτων.
«Το πραγματικό δίλημμα για το Πλωμάρι»
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Αυγουστίδης έθεσε το κεντρικό ερώτημα που –όπως είπε– πρέπει να απαντήσει με πράξεις η Δημοτική Αρχή:
«Το πραγματικό αναπτυξιακό δίλημμα δεν είναι αν θέλουμε τουρισμό ή όχι. Είναι αν θα αφήσουμε το Πλωμάρι να μετατραπεί σε άναρχα δομημένη τουριστική ζώνη ή αν θα διαμορφώσουμε μια ισορροπία που θα εξασφαλίζει και το μέλλον των κατοίκων και του τόπου.»
Η παρέμβαση του δημοτικού συμβούλου της Λαϊκής Συσπείρωσης φώτισε, με πολιτική ψυχραιμία αλλά και κοινωνική ευαισθησία, το κρίσιμο σταυροδρόμι στο οποίο βρίσκεται σήμερα το Πλωμάρι: ανάμεσα στην τουριστική ανάπτυξη και στη διατήρηση των πόρων, της φυσιογνωμίας και της κοινωνικής συνοχής του.
