Μυτιλήνη – Δικελί: Μια νύχτα που το Αιγαίο δεν χώριζε αλλά ένωνε – Η Επάνω Σκάλα έγινε γέφυρα ειρήνης

Για λίγες ώρες, το βράδυ της 1ης Σεπτεμβρίου, το Αιγαίο δεν ήταν σύνορο. Δεν ήταν γραμμή πάνω στον χάρτη. Ήταν ο δρόμος που έφερε δύο γειτονικές πόλεις, δύο κοινωνίες και ανθρώπους από τις δύο ακτές του στην ίδια σκηνή.

Η Επάνω Σκάλα της Μυτιλήνης μετατράπηκε σε μια μεγάλη ανοιχτή γιορτή πολιτισμού, με εκατοντάδες θεατές να παρακολουθούν το Φεστιβάλ Χορού Μυτιλήνης – Δικελί, που συνδιοργάνωσαν οι δύο Δήμοι. Μια διοργάνωση με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς πραγματοποιήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης.

Και ίσως δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο κατάλληλη γλώσσα από τον χορό για να ειπωθεί αυτό που πολλές φορές δυσκολεύονται να πουν οι λέξεις.

Στην ίδια σκηνή βρέθηκαν το Χορευτικό του Δήμου Μυτιλήνης, χορευτικά σχήματα του Δήμου Δικελί, ο Χορευτικός Όμιλος Μυτιλήνης «Οι Αιολείς» και η Σχολή Χορού Νάντιας Ξυλά, παρουσιάζοντας από παραδοσιακούς χορούς μέχρι σύγχρονες χορογραφίες.

Οι εικόνες της βραδιάς είναι από μόνες τους το ισχυρότερο ρεπορτάζ: παραδοσιακές φορεσιές, χορευτές διαφορετικών ηλικιών, μουσικές της Ανατολής και του Αιγαίου, σύγχρονος χορός και ένα κοινό που γέμισε το Πάρκο Εκδηλώσεων και τις κερκίδες της Επάνω Σκάλας.

Όταν ο πολιτισμός κάνει όσα δυσκολεύεται να κάνει η πολιτική

Η συνάντηση Μυτιλήνης και Δικελί δεν περιορίστηκε σε μια ακόμη καλοκαιρινή πολιτιστική εκδήλωση.

Η επιλογή της 1ης Σεπτεμβρίου έδωσε στη βραδιά μια σαφή διάσταση: δύο πόλεις που κοιτάζουν η μία την άλλη από τις απέναντι ακτές του Αιγαίου επέλεξαν να γιορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης μαζί.

Ο Δήμαρχος Δικελί Adil Kırgöz, μιλώντας στην εκδήλωση, χαρακτήρισε ουσιαστικά το Αιγαίο όχι ως ένα σύνορο που χωρίζει, αλλά ως έναν ιστορικό δρόμο που συνδέει ανθρώπους και πολιτισμούς. «Barış tam da budur» – «Αυτό ακριβώς είναι η ειρήνη» – ήταν το μήνυμα που μετέφερε, υπογραμμίζοντας ότι πραγματική ειρήνη σημαίνει οι άνθρωποι να μπορούν να στέκονται δίπλα δίπλα και να μοιράζονται την ίδια σκηνή.

Μάλιστα, μία από τις στιγμές που ξεχώρισαν ήταν όταν ο ίδιος ο Δήμαρχος Δικελί ανέβηκε στη σκηνή και χόρεψε zeybek, τον εμβληματικό παραδοσιακό χορό της απέναντι αιγαιακής ακτής, αποσπώντας θερμό χειροκρότημα.

Χριστόφας: «Χορός, μουσική και πολιτισμός είναι η κοινή μας γλώσσα»

Από την πλευρά του, ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Παναγιώτης Χριστόφας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη συνέχεια της συνεργασίας των δύο Δήμων.

Όπως ανέφερε, η σχέση που ξεκίνησε με τον Adil Kırgöz την προηγούμενη χρονιά έχει πλέον περάσει σε ένα νέο επίπεδο, με τη Μυτιλήνη και το Δικελί να αναζητούν σταθερά πεδία συνεργασίας.

Η ουσία της τοποθέτησής του συμπυκνώθηκε σε μία φράση: «Μερικές φορές δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε την ίδια γλώσσα για να επικοινωνήσουμε. Ο χορός, η μουσική και ο πολιτισμός είναι η κοινή μας γλώσσα».

Και η εικόνα της Επάνω Σκάλας το απέδειξε στην πράξη.

Από τη Μυτιλήνη στο Δικελί – Το Φεστιβάλ περνά απέναντι

Η βραδιά είχε όμως και συνέχεια.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν από την τουρκική πλευρά, το επόμενο Φεστιβάλ προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί το 2027 στο Δικελί, δημιουργώντας πλέον τις προϋποθέσεις για έναν θεσμό που μπορεί να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα και στις δύο πλευρές του Αιγαίου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε και ανταλλαγή συμβολικών δώρων μεταξύ των δύο Δημάρχων. Από τη λεσβιακή πλευρά προσφέρθηκε κεραμικό έργο από την Αγιάσο, ενώ από το Δικελί προσφέρθηκαν χειροποίητες δημιουργίες των εργαστηρίων του Δήμου.

Δεν ήταν μια τυπική διπλωματική χειραψία.

Ήταν μια προσπάθεια να περάσει η σχέση των δύο πόλεων από τις εθιμοτυπικές επισκέψεις σε μια σταθερή κοινωνική και πολιτιστική συνεργασία.

Μια εικόνα του Αιγαίου που αξίζει να μείνει

Σε μια θάλασσα όπου η Ιστορία έχει αφήσει βαριές σκιές και όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις συχνά αποτυπώνονται μέσα από εντάσεις, δηλώσεις και γεωπολιτικούς χάρτες, η εικόνα της Επάνω Σκάλας ήταν διαφορετική.

Έλληνες και Τούρκοι χορευτές στην ίδια σκηνή.
Άνθρωποι από τις δύο ακτές να χειροκροτούν τις ίδιες μουσικές.
Δύο Δήμοι να επιμένουν ότι η γειτονία μπορεί να χτίζεται και από κάτω προς τα πάνω, μέσα από τον πολιτισμό, την καθημερινή επαφή και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Η Μυτιλήνη και το Δικελί απέχουν λίγα μίλια.

Το βράδυ της Τρίτης έμοιαζαν ακόμη πιο κοντά.

Γιατί υπάρχουν βραδιές στις οποίες το Αιγαίο μοιάζει απέραντο.

Και υπάρχουν κι εκείνες στις οποίες μια μουσική και μερικά βήματα χορού αρκούν για να ενώσουν τις δύο ακτές του.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες: