Μια ανάρτηση γεμάτη αγωνία, οργή αλλά και συγκρατημένη ελπίδα δημοσίευσε ο κτηνοτρόφος Ιγνάτιος Ταστάνης, περιγράφοντας με σκληρά λόγια την κατάσταση που βιώνουν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα στη Λέσβο, μετά από περισσότερες από δύο μήνες κρίσης λόγω του αφθώδους πυρετού.
Ο ίδιος δηλώνει «συγκρατημένα αισιόδοξος» ότι μπορεί να προκύψει κάτι θετικό από τη δημιουργία του Παλλεσβιακού φορέα πρωτογενούς τομέα, ωστόσο, όπως σημειώνει, η καθημερινότητα για κτηνοτρόφους και αγρότες έχει μετατραπεί σε οικονομικό και ψυχολογικό κλοιό.
«Η θηλιά κάθε μέρα που περνάει σφίγγει όλο και παραπάνω», αναφέρει χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για «πρωτάκουστα και ανεκδιήγητα» όσα συμβαίνουν στον τόπο εδώ και 65 ημέρες.
Το παράδοξο με τις ζωοτροφές και τα μολυσμένα ζώα
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται, μεταξύ άλλων, το ζήτημα των μετακινήσεων μέσα στο νησί. Ο κ. Ταστάνης επισημαίνει το παράδοξο, όπως το χαρακτηρίζει, ότι απαγορεύεται η μεταφορά χορτονομών από περιοχή σε περιοχή, με το επιχείρημα της αποφυγής διασποράς του ιού, ενώ την ίδια ώρα, όπως υποστηρίζει, επιτρέπεται η μεταφορά νεκρών μολυσμένων ζώων.
Με απλά λόγια: ο αγρότης που έσπειρε, θέρισε και περίμενε να πουλήσει τις ζωοτροφές του, μένει με το προϊόν στα χέρια. Ο κτηνοτρόφος, από την άλλη, έχει τα ζώα του περιορισμένα, χωρίς δυνατότητα βόσκησης, και χρειάζεται τροφή. Δύο κρίκοι της ίδιας αλυσίδας πιέζονται ταυτόχρονα. Ο ένας δεν μπορεί να πουλήσει. Ο άλλος δεν μπορεί να αγοράσει εύκολα. Και στη μέση, η παραγωγή στεγνώνει.
«Έκλεισαν πάνω από 25 μικρά τυροκομεία»
Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι ο κτηνοτρόφος και για το θέμα των μικρών τυροκομείων. Όπως αναφέρει, περισσότερα από 25 μικρά τυροκομεία έκλεισαν, επειδή δεν διαθέτουν σύστημα κλειστής παστερίωσης.
Ο ίδιος αμφισβητεί το σκεπτικό αυτό, υποστηρίζοντας ότι η ανοιχτή και η κλειστή παστερίωση οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα ως προς την ασφάλεια του γάλακτος, εφόσον εφαρμόζονται σωστά. Σύμφωνα με την ανάρτησή του, η ανοιχτή παστερίωση γίνεται στους 63 βαθμούς Κελσίου για 30 λεπτά, ενώ η κλειστή παστερίωση, που χρησιμοποιείται κυρίως σε μεγάλες μονάδες, γίνεται στους 72 βαθμούς για 15 δευτερόλεπτα.
Ο κ. Ταστάνης αφήνει σαφείς αιχμές ότι η εξέλιξη αυτή ευνοεί τους μεγάλους τυροκομικούς ομίλους, καθώς το γάλα που μέχρι πρότινος πήγαινε σε μικρές τοπικές επιχειρήσεις κατευθύνεται πλέον αλλού.
«Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια», αναφέρει με δηκτικό ύφος, υποστηρίζοντας ότι οι μικρές μονάδες, οι οποίες εξήγαγαν προϊόντα ή κέρδιζαν βραβεία, βγαίνουν από την αγορά. Όπως διευκρινίζει, δεν αναφέρεται μόνο σε συγκεκριμένα παραδείγματα από την Άγρα ή τον Μεσότοπο, αλλά συνολικά στα μικρά τυροκομεία της Λέσβου.
Κτηνοτρόφοι στα όρια της χρεοκοπίας
Η ανάρτηση περιγράφει μια εικόνα γενικευμένης οικονομικής ασφυξίας. Ο κ. Ταστάνης κάνει λόγο για παραγωγούς που έχουν ήδη καταστραφεί και για άλλους που βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπίας.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα αρνιά που παραμένουν πίσω από τις μάνες από τις αρχές Μαρτίου μέχρι σήμερα, αποτελώντας, όπως σημειώνει, ένα «δυσβάστακτο οικονομικό βάρος». Την ίδια ώρα, οι υποχρεώσεις συνεχίζουν να τρέχουν: λογαριασμοί, εισφορές, έξοδα εκτροφής, ζωοτροφές, χωρίς —όπως τονίζει— ουσιαστική αναστολή ή πάγωμα.
Η εικόνα που μεταφέρει είναι αυτή ενός κλάδου που δεν έχει απλώς μειωμένο εισόδημα. Έχει εγκλωβιστεί λειτουργικά. Δεν μπορεί να κινηθεί, δεν μπορεί να πουλήσει, δεν μπορεί να προγραμματίσει. Και όταν η παραγωγή δεν αναπνέει, ολόκληρη η τοπική οικονομία χάνει οξυγόνο.
Αιχμές και για ελαιοκομικό μητρώο και δασικούς χάρτες
Πέρα από τον αφθώδη πυρετό, ο κ. Ταστάνης ανοίγει και άλλα μέτωπα που απασχολούν τον αγροτικό κόσμο. Αναφέρεται στο ελαιοκομικό μητρώο, αφήνοντας αιχμές για επιπλέον γραφειοκρατική πίεση στους παραγωγούς, αλλά και στους δασικούς χάρτες, σημειώνοντας σκωπτικά ότι μπορεί να εμφανιστεί ένα χωράφι ως δάσος «και ας μην έχει ένα δέντρο».
Όπως υποστηρίζει, ο παραγωγός καλείται ξανά και ξανά να αποδείξει τα αυτονόητα, πληρώνοντας παράβολα, μελετητές και διαδικασίες. Δηλαδή, μέσα στην κρίση, προστίθεται και άλλο διοικητικό κόστος. Και αυτό, για ανθρώπους που ήδη μετρούν απώλειες.
Η ουσία της παρέμβασης
Η ανάρτηση του Ιγνάτιου Ταστάνη δεν είναι μια απλή έκρηξη θυμού. Είναι μια πολιτική και παραγωγική προειδοποίηση από τη βάση του πρωτογενούς τομέα. Θέτει ερωτήματα για τη συνοχή των μέτρων, για τις επιπτώσεις στους μικρούς παραγωγούς, για την επιβίωση των τοπικών τυροκομείων και για το αν η διαχείριση της κρίσης προστατεύει τελικά τον κτηνοτρόφο ή τον οδηγεί στην έξοδο.
Η φράση με την οποία κλείνει την τοποθέτησή του συμπυκνώνει το κλίμα που επικρατεί σε μεγάλο μέρος του αγροκτηνοτροφικού κόσμου της Λέσβου:
«Γιατί ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε».
Και αυτό, πλέον, δεν είναι απλώς παράπονο. Είναι καμπανάκι. Από αυτά που όταν δεν τα ακούς στην ώρα τους, μετά τα ακούς ως θόρυβο κατάρρευσης.
Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
