Νέα ταφόπλακα για τους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου

Ο «φορολογικός κόφτης» των Σχεδίων Βελτίωσης που ακυρώνει τον εκσυγχρονισμό

Η  χθεσινή προδημοσίευση των νέων Σχεδίων Βελτίωσης 2026  έκρυβε μια δυσάρεστη έκπληξη.  Για τη Λέσβο, και ειδικά για τον ελαιοκομικό της κόσμο, λειτουργεί ως μηχανισμός αποκλεισμού. Στην καρδιά της πρόσκλησης υπάρχει ένας όρος που, σε συνθήκες πραγματικής οικονομίας και με βάση όσα ισχύουν την φετινή χρονιά , μετατρέπεται σε ταφόπλακα:  Συγκεκριμένα αναφέρει: 

Οι δικαιούχοι δηλώνουν κατ’ ελάχιστο κύκλο εργασιών από αγροτική δραστηριότητα ίσο με το 30% της ίδιας συμμετοχής τους, βάσει της φορολογικής δήλωσης. 

 

Ο αριθμητικός παραλογισμός που «κόβει» τη Λέσβο

Ας μιλήσουμε με ένα απλό παράδειγμα ώστε να γίνει κατανοητός αυτός ο "κόφτης"
Ένας ελαιοπαραγωγός της Λέσβου που θέλει να υλοποιήσει  ένα σχετικά μέτριο  Σχέδιο Βελτίωσης προϋπολογισμού  100.000 ευρώ με ποσοστό ενίσχυσης 60%, καλείται να καλύψει ίδια συμμετοχή 40.000 ευρώ.  Ως εδώ όλα καλά.... ΟΜΩΣ η πρόσκληση απαιτεί να έχει δηλώσει το 30% της ίδιας συμμετοχής ως κύκλο εργασιών, δηλαδή 12.000 ευρώ πωλήσεις μέσα στο φορολογικό έτος 2025.

Και εδώ έρχεται η πραγματικότητα να γκρεμίσει τη θεωρία των γραφείων:
Το 2025 είναι χρονιά ακαρπίας για τη Λέσβο.
Χιλιάδες ελαιοπαραγωγοί δεν θα πιάσουν ούτε κατά διάνοια αυτόν τον τζίρο – όχι από φοροδιαφυγή, αλλά από αντικειμενική έλλειψη παραγωγής.

 Άρα τι συμβαίνει;
Όποιος δεν είχε σοδειά, αποκλείεται. Όποιος αποκλείεται, δεν επενδύει. Όποιος δεν επενδύει, μένει πίσω.

Όταν η φορολογική δήλωση γίνεται «άδεια εκσυγχρονισμού»

Η πρόσκληση δένει χειροπόδαρα τα Σχέδια Βελτίωσης με τη φορολογική δήλωση του 2025, αγνοώντας πλήρως:

• την κυκλικότητα της ελαιοπαραγωγής,
• τις κλιματικές ανωμαλίες,
• τη γεωγραφική ιδιαιτερότητα των νησιών και το γεγονός ότι το 2025 για τη Λέσβο είναι η χειρότερη ελαιοκομική χρονιά. 

Στην πράξη, δεν επιβραβεύεται ο παραγωγός που θέλει να σταθεί όρθιος, αλλά εκείνος που είχε συγκυριακά παραγωγή τη «σωστή» χρονιά. Πρόκειται για λογιστική λογική χωρίς αγροτική ψυχή και λογική! 

  Άλλα σημεία της πρόσκλησης που έχουν επίσης ενδιαφέρον:

Ο επίμαχος κόφτης δεν είναι ο μόνος. Η προδημοσίευση περιλαμβάνει κι άλλα.... ενδιαφέροντα:

1. Συρρίκνωση πόρων

• 200 εκατ. ευρώ για Σχέδια Βελτίωσης,
• –110 εκατ. σε σχέση με το 2022,
• –400 εκατ. σε σχέση με το 2017.
  Λιγότερα λεφτά, περισσότεροι «κόφτες», σκληρότερος ανταγωνισμός.

2. Υψηλό κατώφλι τυπικής απόδοσης

Απαιτείται τυπική απόδοση 12.000 ευρώ βάσει ΟΣΔΕ 2025. Για μικρούς και μεσαίους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου, αυτό λειτουργεί σωρευτικά με τον φορολογικό κόφτη.

3. Ανταγωνιστικό μέτρο με άνισες αφετηρίες

Το μέτρο είναι βαθμολογούμενο. Όσοι ξεκινούν με χαμηλό τζίρο (λόγω ακαρπίας) ξεκινούν ήδη χαμένοι.

4. Έμφαση σε ΑΠΕ και αρδευτικά – όχι στην πραγματική ανάγκη

Τα υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης (70%) κατευθύνονται σε ΑΠΕ και νερό, ενώ ο βασικός μηχανολογικός εκσυγχρονισμός (ελκυστήρες, παρελκόμενα) μένει στο 50%.  (συν 10% αυξημένος στην περιοχή μας)

ΓΕΩΤΕΕ: «Μπαίνουμε στην εποχή της πλήρους φορολογικής διασταύρωσης»

Στελέχη του Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας μιλώντας στο Lesvosnews.net κάνουν λόγο για προπομπό μιας νέας εποχής, όπου:

• ο ΟΠΕΚΕΠΕ περνά στην ΑΑΔΕ,
• οι ενισχύσεις και τα επενδυτικά μέτρα θα κρίνονται πρωτίστως με φορολογικά κριτήρια
• τέτοιοι «κόφτες» δεν θα είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας.

Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Πώς είναι δυνατόν ένα πρόγραμμα που υποτίθεται ότι ενισχύει την ανταγωνιστικότητα, να αποκλείει μαζικά έναν ολόκληρο παραγωγικό κλάδο σε μια περιοχή όπως η Λέσβος;

Αν ο όρος αυτός δεν αλλάξει:

• η Λέσβος και οι ελαιοπαραγωγοί  μένουν εκτός επενδύσεων,
• η ελαιοκαλλιέργεια μένει στάσιμη,
• και η «πράσινη μετάβαση» καταντά λογιστικό σύνθημα.

Η προδημοσίευση των Σχεδίων Βελτίωσης, όπως είναι σήμερα, δεν βλέπει τον ελαιοπαραγωγό της Λέσβου. Βλέπει μόνο αριθμούς, δηλώσεις και ποσοστά. Και όταν η πολιτική ξεχνά το χωράφι και θυμάται μόνο το Excel, το αποτέλεσμα είναι ένα: εκσυγχρονισμός για λίγους, αποκλεισμός για πολλούς.

Αν αυτός ο «φορολογικός κόφτης» δεν αποσυρθεί ή δεν προσαρμοστεί στις πραγματικές συνθήκες, τότε μιλάμε καθαρά:  δεν είναι Σχέδιο Βελτίωσης – είναι σχέδιο εγκατάλειψης.

Επισυνάπτεται το κείμενο της προδημοσίευσης.