Εικόνες πολλές, εικόνες ανατριχιαστικές, εικόνες αποκάλυψης περιμετρικά της Χώρας. Ένα πύρινο τείχος βόρεια, δυτικά, νότια. Μπροστά η θάλασσα και στη μέση η πόλη, η Χώρα και τα κοντινά χωριά.
Απ’ όλες τις φωτογραφίες και τα βίντεο, αυτή από το Chios Hiking είναι η πιο χαρακτηριστική του τόπου.
Μια πορτοκαλιά, περιποιημένη, φορτωμένη με καρπό ακόμα, αλλά τσουρουφλισμένη.
Κάπως έτσι είναι η Χίος: μυρωδάτη, καρποφόρα, προκομένη, παραγωγική, αλλά πλέον καμένη.
Χίος! Ένας τόπος που παράγει το περιττό που είναι προσοδοφόρο αλλά και το αναγκαίο! Μαστίχα, ελιές, εσπεριδοειδή, κτηνοτροφία, τουρισμός ελεγχόμενος, ήπιος.
Και ξαφνικά έπεσε το σύνθημα: Ανάπτυξη!
Κι αναρωτιέσαι: τι σόι ανάπτυξη είναι αυτή που υποβαθμίζει τη ζωή των κατοίκων και δεν επιτρέπει μια στοιχειώδη ποιότητα και στους επισκέπτες του νησιού;
Κι αφού το νησί αντέδρασε στη λαγνεία της εξορυκτικής ανάπτυξης, ήρθαν το θέρος και οι παραθεριστές. Κι αφού το νησί αντέδρασε στη λαγνεία της εξορυκτικής ανάπτυξης, αφήσαμε τα δάση ακαθάριστα, τις κολώνες και τα καλώδια στην τύχη τους. Κι αφού το νησί αντέδρασε στη λαγνεία της εξορυκτικής ανάπτυξης, αρχίσαμε να μιλάμε για την έλλειψη νερού.
Ε, και τι είναι όλα αυτά που λες; Τι αρλούμπες γράφεις; Πλήρωσε τον λογαριασμό του νερού, τον λογαριασμό του ηλεκτρικού, το πρόστιμο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τον ΕΝΦΙΑ, τα μεταφορικά σου, κι εγώ σου στέλνω ένα 112 — και κόψε το κεφάλι σου.
