Γεωργία Λυμπέρη

Με αφορμή τα περιστατικά σχολικού εκφοβισμού και τις κοινωνικές αντιδράσεις, ένα κείμενο προβληματισμού για το σχολείο, την κοινωνία και τη θέση των παιδιών σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Πρωτομηνιά του Φλεβάρη, αρχή Τριωδίου, βασιλόπιτα σε γαβάθα εμαγιέ· μνήμες, παράδοση, σκέψεις για πολέμους και τον Φλεβάρη των φλεβών.

Μια λογοτεχνική και πολιτική αλληγορία για τον μπουφέ ως τρόπο ζωής και εξουσίας: από τα παιδικά τραγούδια και τις κοινωνικές συνάξεις, μέχρι την ωμή γεωπολιτική αρπαγή πόρων και την υποκρισία της «κανονικότητας».

Ένα καυστικό άρθρο για την παρακμή, τη δημόσια υποκρισία και τη γλοιώδη καθημερινότητα που καταπίνουμε «σαν κρύο φραπέ». Ένα κείμενο που ξεκινά από τον καφέ και καταλήγει στην καρδιά του δημόσιου βίου.

Ένα συγκινητικό κείμενο της Γεωργίας Λυμπέρη εμπνευσμένο από το έργο «Ο εχθρός λαός» του Ιάκωβου Καμπανέλλη και τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη — ένας ύμνος στη μνήμη, στους αγώνες και στην αξιοπρέπεια του ανώνυμου λαού που δεν σταματά να διεκδικεί.

Ένα ξερό φθινόπωρο, σκισμένα δίχτυα και οι ελιές στη μέγγενη της γραφειοκρατίας. Πολιτική, πατρίδα και καθημερινότητα σε έναν καυστικό ποιητικό στοχασμό.

"Κι αν θες σήμερα να χορέψεις, σκαρφάλωσε στη σέλα της μηχανής, στο καπό του αγροτικού σου κι άσε τα άλογα να καλπάζουν." Ανακαλύψτε πώς η παράδοση, το ψωμί και τα άλογα συνδέουν το παρελθόν με το σήμερα, αποκαλύπτοντας σεβασμό, μνήμη και τις αληθινές αξίες της ζωή

Γράφει η Γεωργία Λυμπέρη Παραμονές της Παναγιάς ,παραμονές της Κοίμησής της, καθώς στη θρησκευτική παράδοση η Μαρία,όπως ηταν το όνομα της απλής κοπέλας προτού γίνει μητέρα του Χριστού και της αποδοθούν όλοι οι ιεροί προσδιορισμοι, δεν πεθαίνει ,κοιμάται και μεθίσταται στους ουρανούς γι αυτό και δεν...

γράφει η Γεωρία Λυμπέρη Πριν κάποια χρονια είχαν εκδοθεί βιβλία Εικαστικών για το Δημοτικό.Ακολουθούσαν ζευγαρωτά τις τάξεις (Α-Β,Γ-Δ,Ε-Στ)κι ήταν πολύ βοηθητικά τόσο για τους δασκάλους των Εικαστικών,όσο και για τους δασκάλους τάξεων οταν το σχολείο δεν είχε την ανάλογη ειδικότητα. Τα βιβλία...

γράφει η Γεωργία Λυμπέρη " Θέρος, τρύγος, πόλεμος", μια παροιμία παλιά, μια παροιμία που δεν αναφέρεται στο καλοκαίρι, αλλά στον θερισμό, τότε που γίνονταν χειρωνακτικά με τα δρεπάνια, τον μόχθο μες στη ζέστη για να μαζευτεί η σοδειά κι οι εργάτες αναρωτιόταν: "Ήλιε μ’ τι αργοπόρησες, τι αργείς να...