Μονοκοντυλιά
γράφει η Γεωρία Λυμπέρη
Πριν κάποια χρονια είχαν εκδοθεί βιβλία Εικαστικών για το Δημοτικό.Ακολουθούσαν ζευγαρωτά τις τάξεις (Α-Β,Γ-Δ,Ε-Στ)κι ήταν πολύ βοηθητικά τόσο για τους δασκάλους των Εικαστικών,όσο και για τους δασκάλους τάξεων οταν το σχολείο δεν είχε την ανάλογη ειδικότητα.
Τα βιβλία διανέμονται ακόμα.
Σ' ένα απ' αυτά τα παιδιά μαθαίνουν να κάνουν μονοκοντυλιές ,δηλ.να ζωγραφίζουν χωρίς διακοπή ,να μη σηκώνουν το μολύβι απο το χαρτί.
Δεν ειναι εύκολο ειδικά αν συνδυάζεται με τον κυβισμό με γεωμετρικά σχήματα που αποδίδουν το σκίτσο.
Εκεί λοιπόν μεταξύ κυβισμού και μονοκοντυλιάς συναντάται και η εμμονή του Πικάσσο :ο ταύρος !
"Φτιάχνω μονοκοντυλιά έναν Ταύρο"
Σύμβολο δύναμής ,γονιμότητας, ο ταχυδρόμος της Ευρώπης αποθεώνεται σε όλη τη Μεσόγειο.
Από τους Βαβυλώνιους ,τους Σουμμέριους τις ακτές της Αφρικής όπου ο Δίας μεταμορφωμένος σε ταύρο αρπάζει την Ευρώπη ,την Αίγυπτο ,την Κρήτη με τον Μινώταυρο και τα ταυροκαθάψια ,εως το κουρμπάνι και τους ταυρομάχους στην ποίηση ,τη ζωγραφική, τις αρένες
ταύροι ρεαλιστικοί ,ταύροι αφαιρετικοί που δεν χάνουν τίποτα από τη δύναμη και τον συμβολισμό τους .
Κάνουμε μονοκοντυλιά εναν ταύρο και σβήνουμε μονοκοντυλιά τον πόλεμο ,τον λιμο,τη φτώχεια ,τα σκάνδαλα... τη φαυλότητα και τους φαύλους που εξιλεώνονται με έναν ταύρο κάνοντας κουρμπάνι εναν λαό.
Αν.μαζί με το κρέας βράζουμε και σιτάρι (κεσκεκι) κάνουμε και τα κόλλυβα .Στη συνέχεια ως τεθλιμμένοι συγγενείς περιμένουμε να ανοίξει η κάλπη της διαθήκης.