«Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ πού τον πας αρκούδα μου τον ξύλινο μπουφέ...» ακούγεται από την αγαπημένη Λιλιπούπολη ανάμεσα στο «Χρυσαλιφούρφουρο» και τον «Σιδερομάσα»
Ο μπουφές, κάποιοι τον αναφέρουν και σε ουδέτερο γένος ,το μπουφέ , αναφερόμενοι στο « έπιπλο της κουζίνας ή της τραπεζαρίας, μέσα στο οποίο τοποθετούν κυρίως πιατικά, γυαλικά, τραπεζομάντιλα, τρόφιμα κτλ»
Στις μέρες μας ο μπουφές έχει συσχετιστεί με δεξιώσεις , ξενοδοχεία φιλικά καλέσματα σε γιορτές, γενέθλια, ρεβεγιόν και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις που παλιότερα ονομάζαμε τραπεζώματα, βεγγέρες, εσπερίδες και χοροεσπερίδες στην πιο αστική εκδοχή τους.
Σήμερα ακόμα και στο πιο μικρό χωριό της χώρας μπορεί να σταθείς μπροστά από έναν μπουφέ γεμάτο με γαστρονομικά καλούδια τοπικά και διεθνή: σαλάτες, τυριά, μαγειρευτά, κρύα ή ζεστά συνήθως νόστιμα, πλούσια και χορταστικά αφού η επιλογή είναι δική σου.
Παίρνεις το πιάτο σου , συνήθως μεγάλο, μαχαιροπίρουνο και ξεκινάς ... Στέκεσαι μπροστά σε κάθε θερμαινόμενο δίσκο σε κάθε ψυχόμενη βιτρίνα σε κάθε πιατέλα δαχτυλοφαγητού – fingerfood κατά την ελληνοσαξωνική! ανάμεσα σε λαβίδες, πιρούνες και εργαλεία της τέχνης του τραπεζιού.
Προσθέτεις- προσθέτεις και γυρνάς ευτυχής στο τραπέζι σου.
Εννοείται ο μπουφές είναι για τους διαμένοντες ή τους προσκεκλημένους.
Σε κάθε περίπτωση όλοι οι μπουφέδες συνδέονται με όμορφες εικόνες :γλέντια , δεξιώσεις, νοικοκυρεμένα σπίτια , παιδικά τραγούδια .
Όμορφες εικόνες , ειρηνικές εικόνες, όπως είναι καθετί που έχει σχέση με συγκεντρώσεις οικογενειακές , φιλικές ακόμα και επαγγελματικές.
Σε συνδυασμό δε με τη δυνατότητα επιλογής και ξανασερβιρίσματος αυτή η μορφή φαγητού γίνεται όλο και πιο θελκτική κυρίως για τους πιο κοιλιόδουλους και θρασείς που θα τρέξουν πρώτοι, θα βάλουν, θα βγάλουν,, θα ξαναγεμίσουν, θα πάρουν και ταπεράκι για το σπίτι.
Οι πιο διακριτικοί θα περιμένουν τη σειρά τους, θα βάλουν ελάχιστα στο πιάτο θα σταθούν μπροστά στις επιλογές του μπουφετζή καθώς η διακριτικότητα τούς δίνει το περιθώριο να σκεφτούν και να αξιολογήσουν την ποιότητα των φαγητών και θα γευτούν ό.τι διεγείρει τον ουρανίσκο τους.
Προσφορά - ζήτηση-επιλογή το τρίπτυχο της αγοράς ισχύει και στον μπουφέ.
Μια μέρα μετά το ρεβεγιόν της πρωτοχρονιάς, τα σπιτικά τσιμπούσια και τα τσιμπολογήματα αποχαιρετισμού του 2025 μεταξύ βασιλόπιτας, βεγγαλικών, ευχών και δώρων, με το φλουρί στο χέρι και προτού επιστρέψει ο άγιος Βασίλης στο σπιτικό του μάς έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι. Όχι ακριβώς στο δικό μας αλλά στου Μαδούρο.
Ούτε τάρανδος, ούτε έλκηθρο αλλά ελικόπτερο, κατέβηκε εξ ουρανού, σε αποστολή σύλληψης κι αποκατάστασης της «κανονικότητας στη χώρα». Άλλη μεγάλη λέξη :κανονικότητα! φορτωμένη με ό,τι φαντάζεται καθένας, ησυχία, ηρεμία , γαλήνη, νομιμότητα, δικαιοσύνη… Όπως και στον μπουφέ πικάντικα , γλυκά, αλμυρά, ψητά , βραστά … Ο μπουφές έχει περισσότερη αλήθεια από την «κανονικότητα» των πολιτικών.
Όλη η Γη απλωμένη: λίμνες, ποτάμια, βουνά , θάλασσες, τροπικοί, πολικοί, μεσογειακοί... τόποι , τοπία... Ποιος νοιάζεται γι αυτά; Η ουσία βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια, κάτω από το καπάκι, στο περιεχόμενο....
Έτσι λοιπόν ο Τραμπ – Uκος στέκεται μπροστά στον μπουφέ. ξεσκεπάζει, διαλέγει, τρώει ξαναγεμίζει ,καθώς όπως ξέρουμε τρώγοντας έρχεται η όρεξη.
Τώρα γεμίζει με τον ορυκτό πλούτο της Βενεζουέλας , αλλά πρέπει να αποθηκεύσει κιόλας γι αυτό σκέφτεται να γεμίσει τον ξύλινο μπουφέ του και με το κρύο πιάτο της Γροιλανδίας, επειδή ως γνωστόν :"Άρπαξε να φας και κλέψε να ' χεις"
«Και γιατί να διαλέξω, θα γίνω ο μπουφετζής κι εγώ θα κανονίζω ποιους και τι θα ταΐζω, ποιους θα προσκαλώ και ποιους θα αποκλείω», σκέφτεται.
Διαλέγει παίρνει, τρώει , ρεύεται στα μούτρα των Ευρωπαίων προσκαλεσμένων του.
Κανείς δεν παρεξηγείται. Ίσως να φάνε κατιτίς από το πλούσιο αμερικάνικο τραπέζι μια και το ευρωπαϊκό θα στρωθεί από τη mercosur για τις επόμενες γενιές.
Εξάλλου τι ήταν πάντα η Ευρώπη; η πετσέτα για να σκουπίζει τα χέρια της η Αμερική.
