Μαθητές της Λ. Θερμής γνώρισαν το «λευκό χρυσάφι» της Λέσβου στις Αλυκές Καλλονής

Μια βιωματική εμπειρία γνώσης και επαφής με την τοπική παραγωγή είχαν οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Λουτρόπολης Θερμής, οι οποίοι επισκέφθηκαν τις Αλυκές Καλλονής, γνωρίζοντας από κοντά το «λευκό χρυσάφι» της Λέσβου: το αλάτι.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι μαθητές ενημερώθηκαν από υπεύθυνο της εταιρείας για όλη τη διαδικασία παραγωγής του αλατιού — από τη φυσική εξάτμιση του θαλασσινού νερού μέχρι το πλύσιμο και τη φόρτωσή του για εξαγωγή μέσω των λιμανιών της Πέτρας και του Περάματος. Η παρουσίαση έδωσε στα παιδιά μια ολοκληρωμένη εικόνα της παραγωγικής αλυσίδας, συνδέοντας τη θεωρητική γνώση με την πραγματική οικονομία του τόπου.

Η εμπειρία κορυφώθηκε με έναν τρόπο που δύσκολα ξεχνιέται: οι μαθητές ανέβηκαν σε έναν εντυπωσιακό «λόφο» από αλάτι και είχαν τη δυνατότητα να συλλέξουν οι ίδιοι ποσότητες σε σακούλες, μετατρέποντας τη μάθηση σε παιχνίδι και ανακάλυψη. Η ηλιόλουστη ημέρα συνέβαλε ώστε η επίσκεψη να αποκτήσει ακόμη πιο έντονα βιωματικά χαρακτηριστικά.

Οι Αλυκές Καλλονής αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους παραγωγικούς πυλώνες της Λέσβου, με ετήσια παραγωγή που φτάνει τους 40.000 τόνους, κατατάσσοντάς τις ως την τρίτη μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής αλατιού στην Ελλάδα. Παράλληλα, συνιστούν έναν μοναδικό υγροβιότοπο διεθνούς σημασίας, όπου φιλοξενούνται σπάνια και προστατευόμενα είδη πτηνών, όπως φλαμίνγκο, ερωδιοί και αγριόπαπιες.

Η ιστορία των Αλυκών ξεκινά ήδη από την αρχαιότητα, ενώ η οργανωμένη λειτουργία τους θεμελιώθηκε το 1917 από τον Ισπανό Ιωσήφ Σανταρόζα. Η ανάπτυξή τους επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1950 με χρηματοδότηση από το Σχέδιο Μάρσαλ, συμβάλλοντας καθοριστικά στην οικονομική ζωή του νησιού.

Το αλάτι της Λέσβου δεν υπήρξε απλώς ένα προϊόν εξαγωγής, αλλά βασικό στοιχείο της τοπικής οικονομίας και παράδοσης, χρησιμοποιούμενο τόσο στα περίφημα αλίπαστα όσο και στην ελαιοπαραγωγή, ως μέσο συντήρησης του ελαιοκάρπου.