Επιστροφή στη ζωή: Οι 20 όμηροι που γύρισαν σπίτι
Ύστερα από δύο χρόνια αγωνίας, συγκίνησης και προσευχής, το Ισραήλ ζει ξανά μια μέρα ελπίδας. Οι 20 τελευταίοι εν ζωή όμηροι που κρατούνταν από τη Χαμάς επέστρεψαν στα σπίτια τους, βάζοντας τέλος στο πιο σκοτεινό κεφάλαιο της ζωής τους – και της χώρας τους.
Η πρώτη φάση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, που επιτεύχθηκε υπό την αιγίδα του Ντόναλντ Τραμπ, έφερε πίσω ανθρώπους που έζησαν το αδιανόητο. Πίσω τους αφήνουν τη φρίκη, μπροστά τους ανοίγεται η δύσκολη πορεία της ανάρρωσης.
Ματάν Άνγκρεστ, 22 ετών – Ο στρατιώτης που δεν λύγισε
Ο νεαρός υπαξιωματικός συνελήφθη μέσα στο άρμα του, προσπαθώντας να σταματήσει τη διείσδυση μαχητών της Χαμάς. Οι σύντροφοί του σκοτώθηκαν, εκείνος επέζησε. Ο Ματάν, λάτρης της Μακάμπι Χάιφα, επέστρεψε στο Ισραήλ λίγες εβδομάδες πριν από το ταξίδι στο Ντουμπάι που σχεδίαζε με την οικογένειά του – για να γιορτάσει το τέλος της θητείας του.
Γκάλι και Ζιβ Μπέρμαν, 28 ετών – Οι δίδυμοι της μουσικής
Τα αχώριστα αδέλφια Γκάλι και Ζιβ, μουσικοί παραγωγοί και οπαδοί της Λίβερπουλ, απήχθησαν από το κιμπούτς Κφαρ Αζά. Το σπίτι τους πυρπολήθηκε, αλλά οι ίδιοι στάθηκαν όρθιοι. Σήμερα, κρατιούνται ξανά από το χέρι.
Ελκάνα Μπόχμποτ, 36 ετών – Ο άνθρωπος του φεστιβάλ Nova
Παραγωγός, πατέρας, σύζυγος, πολίτης του κόσμου. Ο Ελκάνα απήχθη στο φεστιβάλ Nova. Το όνειρό του για μια επιχείρηση παγωτών στο Τελ Αβίβ έμεινε στη μέση. Σήμερα το χαμόγελό του ξαναζωντανεύει, δίπλα στη σύζυγο και στο παιδί του.
Ρομ Μπρασλάφσκι, 21 ετών – Ο φύλακας με το βλέμμα της ελπίδας
Από την Ιερουσαλήμ, Γερμανός πολίτης, τραυματισμένος αλλά ζωντανός. Ο Ρομ βοήθησε δεκάδες ανθρώπους να σωθούν στο φεστιβάλ. Δύο χρόνια μετά, επιστρέφει με πληγές στα χέρια αλλά φως στην ψυχή.
Νιμρόντ Κοέν, 21 ετών – Ο στρατιώτης με τον κύβο του Ρούμπικ
Απήχθη όταν το άρμα του ακινητοποιήθηκε. Οι γονείς του έγιναν σύμβολα του αγώνα για τους ομήρους. Ο Νιμρόντ δεν αποχωριζόταν ποτέ τον κύβο του Ρούμπικ· το μισοκαμένο παιχνίδι βρέθηκε μέσα στο άρμα του και σήμερα ξαναβρίσκει το παιδί που το κρατούσε.
Νταβίντ και Άριελ Κούνιο – Οι αδελφοί της ελπίδας
Δύο Ισραηλινοαργεντίνοι που η τέχνη και η ζωή τους ενώθηκαν. Ο Νταβίντ έγινε ήρωας μέσα από το ντοκιμαντέρ “A Letter to David”. Σήμερα, τα τρία μικρά αστέρια που έχουν τατουάζ στα χέρια τους λάμπουν ξανά – σύμβολο ζωής και αντοχής.
Εβιατάρ Νταβίντ, 24 ετών – Η ψυχή του Nova
Ένας νέος με όνειρα για μουσική και ταξίδια, που πάλεψε να επιβιώσει στη Γάζα. Η φωτογραφία του στο σκοτάδι έγινε εικόνα ελπίδας για την οικογένειά του. Σήμερα, η μουσική του ακούγεται ξανά.
Γκάι Γκιλμπόα Νταλάι, 24 ετών – Ο προγραμματιστής που λάτρευε την Ιαπωνία
Μιλούσε ιαπωνικά, ονειρευόταν ένα ταξίδι στο Τόκιο. Απήχθη μαζί με τον φίλο του Εβιατάρ Νταβίντ. Οι δυο τους ενώθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στο φως.
Μαξίμ Χερκίν, 37 ετών – Ο Ρώσος που δεν ξέχασε να ελπίζει
Με ρίζες από Ουκρανία και Ρωσία, ο Μαξίμ ζούσε στο Τιράτ Καρμέλ. Πατέρας ενός κοριτσιού, άνθρωπος της γαλήνης. Επέζησε με το κεφάλι και το χέρι μπανταρισμένα – και την καρδιά γεμάτη πίστη.
Εϊτάν Χορν, 39 ετών – Ο δάσκαλος της ζωής
Ο εκπαιδευτικός από το Κφαρ Σάμπα απήχθη μαζί με τον αδελφό του. Επέστρεψε στον κόσμο για να συνεχίσει αυτό που πάντα έκανε: να εμπνέει τους νέους.
Σεγκέβ Καλφόν, 27 ετών – Ο αρτοποιός της Νεγκέβ
Ένας νέος από την έρημο Νεγκέβ, που εργαζόταν στο οικογενειακό αρτοποιείο. Απήχθη στο Nova και κρατήθηκε για μήνες. Τώρα επιστρέφει για να ζυμώσει ξανά τη ζωή του από την αρχή.
Μπαρ Κούπερσταϊν, 23 ετών – Ο διασώστης που δεν εγκατέλειψε
Νοσηλευτής, ήρωας χωρίς στολή εκείνη τη μέρα. Έμεινε στο φεστιβάλ για να βοηθήσει τραυματίες, ενώ μπορούσε να σωθεί. Ο πατέρας του, ανάπηρος, τον περίμενε για να του πει ένα μόνο πράγμα: “Επέστρεψες, παιδί μου”.
Όμρι Μιράν, 48 ετών – Ο μασέρ με τη γενειάδα της πίστης
Απήχθη μπροστά στη γυναίκα και στα παιδιά του. Ο πατέρας του ορκίστηκε να μην ξυριστεί μέχρι να τον ξαναδεί. Σήμερα, πατέρας και γιος ξυρίζονται μαζί – μια μικρή τελετή λύτρωσης.
Εϊτάν Μορ, 25 ετών – Ο νέος που έψαχνε την πίστη
Ο μεγαλύτερος από οκτώ αδέλφια, φύλακας στο Nova. Ανήκε σε οικογένεια βαθιά θρησκευόμενη, αλλά ακολουθούσε τον δικό του δρόμο. Τώρα επιστρέφει για να ξαναβρεί τη δική του ισορροπία ανάμεσα στην πίστη και την ελευθερία.
Γιόσεφ Χαΐμ Οχάνα, 25 ετών – Ο μπάρμαν με την ψυχή θεραπευτή
Απήχθη στο Nova, εκεί όπου βοηθούσε τραυματίες. Πίσω του, μια παιδική απώλεια, μπροστά του, μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Επέστρεψε με μάτια κουρασμένα, αλλά ζωντανά.
Αλόν Οχέλ, 24 ετών – Ο πιανίστας που σιώπησε και ξανατραγουδά
Είχε ξεκινήσει μουσικές σπουδές στη Rimon School. Σήμερα, τα πιάνα του Ισραήλ τον περιμένουν. Ο Αλόν, που έχασε την όραση από το ένα μάτι, δεν έχασε ποτέ τον ρυθμό της καρδιάς του.
Αβινατάν Ορ, 32 ετών – Ο μηχανικός με τη δεύτερη ευκαιρία
Ζευγάρι με τη Νόα Αργκαμανί, που απελευθερώθηκε πέρσι, ο Αβινατάν επιστρέφει τώρα. Με βρετανική υπηκοότητα, πίστη και σθένος, συμβολίζει όσους επιβίωσαν μέσα στην απόγνωση.
Μάταν Ζανγκάουκερ, 25 ετών – Ο καλλιεργητής ελπίδας
Απήχθη από το κιμπούτς Νιρ Οζ. Εργαζόταν σε αγρόκτημα ιατρικής κάνναβης. Η μητέρα του, Εϊνάβ, δεν σταμάτησε ούτε μια μέρα να παλεύει για την απελευθέρωσή του. Σήμερα, ο Μάταν είναι ξανά ελεύθερος — και η ελπίδα της δεν ήταν μάταιη.
Ένα έθνος που ανασαίνει ξανά
Στην Πλατεία Ομήρων του Τελ Αβίβ, πλήθη φωνάζουν, κλαίνε, τραγουδούν.
Πανό κατεβαίνουν, αγκαλιές ανεβαίνουν.
Ένα από αυτά έγραφε: «Φέρτε τον Αλόν Οχέλ σπίτι».
Σήμερα, αυτό το πανό κατέβηκε — όχι από απελπισία, αλλά από ευγνωμοσύνη.
«Είναι μια όμορφη μέρα, μια νέα αρχή», έγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ στο βιβλίο επισκεπτών της Κνεσέτ.
Και για πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια, το Ισραήλ μπορεί να πει:
Ναι, η ζωή επιστρέφει.
