Λέσβος: Άλλος Ένας Εργάτης Δεν Γύρισε Σπίτι – Ως Πότε; Οι Ζωές των Εργαζομένων Δεν Είναι Αναλώσιμες
Δύο εργατικά ατυχήματα μέσα σε μία εβδομάδα στη Μυτιλήνη. Το πρώτο είχε ως αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό ενός οδηγού-εργάτη. Στο δεύτερο, ένας 62χρονος οικοδόμος βρήκε τραγικό θάνατο, πέφτοντας από κεραμοσκεπή.
Τα δύο αυτά περιστατικά επιβεβαιώνουν με τραγικό τρόπο ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι βαμμένη με το αίμα των εργατριών και των εργατών. Δεν είναι ούτε η «κακιά ώρα» ούτε η «κακιά στιγμή» που ευθύνονται για τον χαμό των εργαζομένων. Τα τελευταία χρόνια μετράμε αλλεπάλληλα εργατικά ατυχήματα – εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους δουλειάς. Κράτος και κεφάλαιο φέρουν ακέραια την ευθύνη για τα εργατικά ατυχήματα, τα οποία αποτελούν εργοδοτικά εγκλήματα.
Τα εργατικά ατυχήματα οφείλονται ξεκάθαρα στην έλλειψη μέτρων προστασίας, στις ακατάλληλες συνθήκες εργασίας, στην εντατικοποίηση της δουλειάς, στα απλήρωτα ωράρια, στα υψηλά όρια συνταξιοδότησης, στην ανεργία και στη φτώχεια. Ποιοι, όμως, ευθύνονται για αυτό το σφαγείο;
Είναι αυτοί που αρνούνται τις αναγκαίες προσλήψεις – σύμφωνα και με τις οδηγίες της ΕΕ – και οδηγούν στην απαξίωση των δημόσιων δομών, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών.
Είναι αυτοί που αρνούνται να διαθέσουν τα απαραίτητα κονδύλια για μέτρα προστασίας και ελέγχους ασφάλειας και μας στέλνουν να δουλεύουμε σε ένα επικίνδυνο εργασιακό περιβάλλον, αναγκάζοντάς μας να «παίζουμε κάθε φορά το κεφάλι μας».
Είναι αυτοί που αρνούνται τη μόνιμη και σταθερή εργασία και επιτρέπουν – ή και ενισχύουν – τη μαύρη και απλήρωτη εργασία, με αντάλλαγμα υποσχέσεις για ολιγόμηνες συμβάσεις ή μελλοντικές προσλήψεις.
Είναι αυτοί που προωθούν τα προγράμματα διετούς απασχόλησης μέσω της ΔΥΠΑ μέχρι τα βαθιά γεράματα, προκειμένου οι εργαζόμενοι να εξασφαλίσουμε λίγα ακόμη ένσημα για τη σύνταξή μας.
Είναι αυτοί που μας χρησιμοποιούν ως τζάμπα, αναλώσιμο προσωπικό, για να παρουσιάζουν χαμηλά ποσοστά ανεργίας και δήθεν οικονομική ανάπτυξη.
Είναι αυτοί που προωθούν την πολιτική της ακρίβειας και της λεηλασίας του εισοδήματός μας.
Θέλουν εργαζόμενους αναλώσιμους, με άθλιες συνθήκες εργασίας και χαμηλούς μισθούς. Θέλουν τη μόρφωση και την υγεία να είναι εμπορεύματα και πεδία κερδοφορίας για τα ιδιωτικά συμφέροντα. Αυτό το ονομάζουν πρόοδο, ανάπτυξη και επιτυχία.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται να επαναφέρει τον 13ο και τον 14ο μισθό και τις αντίστοιχες συντάξεις, ψηφίζει την 13ωρη εργασία. Την ίδια στιγμή που αφήνει τη δημόσια υγεία και την παιδεία χωρίς το αναγκαίο προσωπικό και τις απαραίτητες υποδομές, συμφωνεί με την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο ΝΑΤΟ και αγοράζει φρεγάτες.
Η δική τους «σωστή πλευρά της ιστορίας» σημαίνει φτώχεια και ανασφάλεια για τους εργαζόμενους και κέρδη για το κεφάλαιο. Όλα αυτά σημαίνουν περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής, όπως δείχνουν οι νεκροί των Τεμπών, τα θύματα των πολέμων τους και οι δεκάδες νεκροί εργαζόμενοι από τα εργατικά ατυχήματα – εργοδοτικά εγκλήματα.
Το αίμα των νεκρών εργατριών και εργατών προστίθεται στην ατελείωτη λίστα των νεκρών της τάξης μας, της τάξης που παράγει τον πλούτο και που κάποια στιγμή πρέπει να πάρει αυτό που της ανήκει, ώστε ο λαός να μπορέσει να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Οι εργάτριες, οι εργάτες και ο λαός πρέπει να απαιτήσουμε:
- Την αποτροπή της εντατικοποίησης της εργασίας.
- Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.
- Μέτρα και ασφαλείς προϋποθέσεις για την Υγεία και την Ασφάλεια των εργαζομένων.
- Ουσιαστικούς ελέγχους από την Επιθεώρηση Εργασίας.
- Επαναφορά του θεσμού της Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας σε κάθε νομό.
Κομμουνιστική Απελευθέρωση
ΟΒ Λέσβου
2/7/2026