ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. Λέσβου: “Η Καλλονή δεν αντέχει άλλη εγκατάλειψη” – Κοινοβουλευτική παρέμβαση για άμεση στήριξη και ουσιαστική αντιπλημμυρική θωράκιση

Σε μια περίοδο όπου η Λέσβος μετρά ακόμη τις πληγές της από τις πρόσφατες πλημμύρες, η Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. Λέσβου ανεβάζει τους τόνους, ξεκαθαρίζοντας πως «η κανονικότητα της εγκατάλειψης δεν μπορεί να συνεχιστεί». Με αιχμηρό δελτίο Τύπου, αλλά και με μια ευρεία κοινοβουλευτική ερώτηση 12 βουλευτών προς τέσσερις υπουργούς, το κόμμα ζητά άμεση λογοδοσία και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα για τη θωράκιση της λεκάνης Καλλονής–Σκάλας Καλλονής.

Το πολιτικό μήνυμα είναι καθαρό: η περιοχή δεν πλημμυρίζει «από ακραία φαινόμενα», αλλά από χρόνιες παραλείψεις. Και αυτή τη φορά, ο λογαριασμός –όπως σημειώνουν– δεν θα κλείσει με «ευχολόγια».

Καλλονή – Τσικνιάς: ένα γνώριμο ρίσκο που έγινε πραγματικότητα

Η κακοκαιρία του Νοεμβρίου άφησε πίσω της εικόνες που πλέον έχουν γίνει επώδυνα οικείες: η υπερχείλιση του Τσικνιά, δρόμοι-χείμαρροι, σπίτια και καταστήματα πλημμυρισμένα, παρεμβάσεις της Πυροσβεστικής σε διασώσεις κατοίκων, σχολεία κλειστά προληπτικά.

Κανείς όμως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν το περίμενε. Οι μετεωρολογικές προειδοποιήσεις είχαν εκδοθεί έγκαιρα, οι τοπικοί φορείς χρόνια τώρα κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη παρεμβάσεων στα ρέματα, ενώ οι επιστημονικές μελέτες καταγράφουν με ακρίβεια τα σημεία κινδύνου. Παρ’ όλα αυτά, όπως υπογραμμίζεται στην ερώτηση, «δεν υπάρχει συνεκτικό πλέγμα παρεμβάσεων ούτε σε επίπεδο λεκάνης απορροής, ούτε σε επίπεδο συντήρησης».

Το αποτέλεσμα; Ένα πλημμυρικό επεισόδιο που θα μπορούσε να είναι διαχειρίσιμο εξελίχθηκε σε νέα καταστροφή για εκατοντάδες οικογένειες και επιχειρήσεις.

Οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. πατάνε το “γκάζι” της λογοδοσίας

Με ερώτηση προς τους υπουργούς:

• Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
• Εσωτερικών
• Υποδομών και Μεταφορών
• Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

ζητούν απαντήσεις σε τρία καίρια πεδία:

1. Άμεση στήριξη πληγέντων

Οι βουλευτές απαιτούν σαφή δέσμευση στα εξής:

• γρήγορη και δίκαιη καταγραφή ζημιών,
• ενεργοποίηση των μηχανισμών κρατικής αρωγής χωρίς καθυστερήσεις,
• προκαταβολές και πλήρεις αποζημιώσεις με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.

Όπως αναφέρουν, η τρέχουσα κατάσταση «εντείνει το αίσθημα εγκατάλειψης των κατοίκων και επιχειρηματιών», ενώ το Δημόσιο στο τέλος πληρώνει πολλαπλάσια μέσα από τις αποκαταστάσεις.

2. Εφαρμογή των Σχεδίων Διαχείρισης Πλημμυρικού Κινδύνου (ΣΔΚΠ)

Η χώρα ολοκλήρωσε με τετραετή καθυστέρηση την 1η αναθεώρηση των ΣΔΚΠ, για την οποία ήδη έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παρά τη θεσμοθέτηση των εργαλείων, η εφαρμογή τους στη Λέσβο μοιάζει ανύπαρκτη.

Το ερώτημα των βουλευτών είναι απλό:
Πού είναι τα έργα που προβλέπονται; Πότε θα γίνουν; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;

Ζητούν επίσης λεπτομέρειες για:

• αντιπλημμυρικά έργα που έχουν χρηματοδοτηθεί μέχρι σήμερα,
• τυχόν έργα που εντάχθηκαν σε ΕΣΠΑ, ΠΔΕ ή Ταμείο Ανάκαμψης,
• τη φάση υλοποίησής τους.

3. Ενίσχυση των τοπικών φορέων

Η ερώτηση τονίζει ότι:

• το Πυροσβεστικό Σώμα,
• η ΓΔΑΕΦΚ,
• η ΕΜΥ,
• οι Δήμοι και Περιφέρειες,

λειτουργούν με ανεπαρκή στελέχωση και εξοπλισμό.
Θέτουν ευθέως το ζήτημα: πότε θα στελεχωθούν; πότε θα εκσυγχρονιστούν οι δομές;

Γιατί χωρίς ανθρώπινο δυναμικό, ακόμη και τα καλύτερα σχέδια μένουν στα χαρτιά.

Η πολιτική διάσταση: “Επαναλαμβανόμενη αποτυχία”

Το δελτίο Τύπου της Νομαρχιακής Λέσβου δεν μασάει τα λόγια του:
«Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η κανονικότητα της εγκατάλειψης».

Η παρέμβαση επιμένει πως οι πλημμύρες δεν είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά θεσμική αποτυχία.
Και πως η κυβέρνηση οφείλει:

• συγκεκριμένες δεσμεύσεις,
• χρηματοδότηση,
• χρονοδιαγράμματα,
• έργα,
• στελέχωση.

Όχι άλλες ανακοινώσεις χωρίς αντίκρισμα.

Οι υπογράφοντες βουλευτές

Την ερώτηση καταθέτουν οι:

Ψυχογιός Γεώργιος
Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Γαβρήλος Γιώργος
Δούρου Ειρήνη (Ρένα)
Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)
Κοντότολη Μαρίνα
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Νοτοπούλου Αικατερίνη (Κατερίνα)
Παπαηλιού Γιώργος
Παππάς Νίκος
Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Η Καλλονή και η Σκάλα Καλλονής βρίσκονται στο ίδιο επικίνδυνο μοτίβο εδώ και χρόνια.
Ο κίνδυνος είναι γνωστός, τα εργαλεία υπάρχουν, οι μελέτες έχουν γίνει.
Το ερώτημα πια δεν είναι το “αν”, αλλά το “πότε”.

Και κυρίως:
Θα εφαρμοστούν επιτέλους τα μέτρα πριν τη νέα πλημμύρα;
Ή θα συνεχιστεί η ακριβή –και επικίνδυνη– πολιτική της αδράνειας;