Κουμιδιά Μυτιλήνης: Πώς χάθηκαν τα λιθόστρωτα – Τσιμέντο πριν από τις εγκρίσεις και ευθύνες που χάθηκαν στη διαδρομή
Ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της νεότερης ιστορίας της Μυτιλήνης χάθηκε μέσα σε λίγες ώρες. Τα ιστορικά λιθόστρωτα της Κουμιδιάς, ηλικίας άνω των 100 ετών, καλύφθηκαν με τσιμέντο, πριν ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες και εγκρίσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Το περιστατικό, που προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις, αποτυπώνει με τον πιο ωμό τρόπο ένα διαχρονικό πρόβλημα στη διαχείριση έργων: οι εργασίες προηγούνται και η νομιμότητα ακολουθεί.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Λέσβου, Παναγιώτη Βέκρη, ο Σύλλογος είχε ήδη από την Κυριακή καταθέσει αίτημα ελέγχου του έργου, καθώς, παρά τη δημοσιότητα που είχε λάβει το θέμα, δεν είχε υπάρξει καμία ουσιαστική παρέμβαση από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ωστόσο, τη Δευτέρα το πρωί, οι εργασίες όχι μόνο συνεχίστηκαν, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα των λιθόστρωτων καλύφθηκε με τσιμέντο. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε τελικά εντολή διακοπής εργασιών από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων, όταν πλέον η ζημιά είχε ήδη συντελεστεί.
Από το αρχικό εύρημα διασώθηκε μόλις ένα μικρό τμήμα περίπου 15 μέτρων, το οποίο, μετά από σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στον Δήμο, καλύφθηκε με γεωύφασμα ώστε να διατηρηθεί. Το υπόλοιπο τμήμα είχε ήδη χαθεί, καθώς καλύφθηκε απευθείας με τσιμέντο.
Το κρίσιμο στοιχείο που προκύπτει είναι ότι για την εκτέλεση του έργου δεν είχε προηγηθεί η απαιτούμενη έγκριση από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων, ενώ τέτοιου είδους παρεμβάσεις σε παραδοσιακά τμήματα πόλης απαιτούν σαφείς και διαδοχικές εγκρίσεις από την Εφορεία Αρχαιοτήτων, την αρμόδια υπηρεσία νεωτέρων μνημείων και το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής.
Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής βρισκόταν ήδη σε διαδικασία απάντησης στο σχετικό αίτημα όταν πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες, γεγονός που ενισχύει την εικόνα μιας βεβιασμένης εξέλιξης χωρίς θεσμική ολοκλήρωση.
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων επισημαίνει ότι το ζήτημα δεν είναι θέμα αισθητικής ή διαφορετικών απόψεων, αλλά θέμα τήρησης της νόμιμης διαδικασίας. Όπως τονίζεται, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη, αλλά βασική προϋπόθεση για τη βιώσιμη εξέλιξη μιας πόλης.
Το μόνο θετικό στοιχείο που προέκυψε από τη σύσκεψη είναι η σαφής δέσμευση ότι στο εξής θα τηρείται υποχρεωτικά η διαδικασία, με προηγούμενη έγκριση από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων για αντίστοιχα έργα της ΔΕΥΑΛ.
Ωστόσο, για την Κουμιδιά, η πραγματικότητα δεν αλλάζει: ένα αυθεντικό στοιχείο του ιστορικού αστικού ιστού έχει ήδη χαθεί. Και μαζί του, ένα ακόμη κομμάτι της ταυτότητας της πόλης.
