Μια συναυλία-κατάθεση ψυχής από τον Χρήστο Θηβαίο και τον Παναγιώτη Μάργαρη
Μία από τις πιο συγκινητικές μουσικές εμπειρίες του καλοκαιριού χάρισαν στους θεατές της χθεσινοβραδινής συναυλίας στο Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας, ο Χρήστος Θηβαίος και ο Παναγιώτης Μάργαρης. Η υψηλού επιπέδου καλλιτεχνική συνάντηση των «2»-όπως τιτλοφορείται η παράσταση- με το κοινό τους, το οποίο λειτούργησε ως …ο τρίτος και σημαντικός καταλύτης της βραδιάς, σηματοδότησε την έναρξη του πρώτου «Πολιτιστικού Πανοράματος» του Δήμου Δυτικής Λέσβου.
Στον προαύλιο χώρο του Μουσείου Βιομηχανικής Ελαιουργίας στην Αγία Παρασκευή, το ζεστό καλοκαιρινό βράδυ της Πέμπτης της 24ης Ιουλίου 2025 μεταμορφώθηκε σε μια συναυλία - μουσικό προσκύνημα. Μια μυσταγωγία. Μια κατάθεση ψυχής. Ο Χρήστος Θηβαίος και ο Παναγιώτης Μάργαρης ενώθηκαν ξανά επί σκηνής, κάτω από τον αυγουστιάτικο ουρανό της Λέσβου, και παρουσίασαν μια συναυλία που δύσκολα θα ξεχαστεί. Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Ζαχαρώ Ιωακείμ άνοιξε επίσημα το Πολιτιστικό Πανόραμα με τον χαιρετισμό της καλωσορίζοντας το πολυπληθές κοινό που γέμισε από νωρίς τον χώρο αψηφώντας τις υψηλές θερμοκρασίες.
Ο κόσμος —πολύς, παντού, ακόμη και στα πεζούλια του Μουσείου — είχε γεμίσει τον προαύλιο χώρο δίνοντας σε αυτή την πολιτιστική γιορτή χαρακτήρα λαϊκής λειτουργίας. Όλοι, από τις πρώτες νότες, ένιωσαν πως ήταν συμμέτοχοι σε ένα ταξίδι λυρισμού και συγκίνησης. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν ενθουσιώδης και συγκινητική, με παρατεταμένο χειροκρότημα, επευφημίες και αυθόρμητο τραγούδι σε κάθε σχεδόν ερμηνεία.
Δίπλα του, ο Παναγιώτης Μάργαρης —δεξιοτέχνης, ποιητής της κλασικής κιθάρας— έπλεκε νότες σαν ψίθυρους, σαν προσευχές. Τα solo του καθήλωσαν, συγκλόνισαν, μίλησαν στις πιο εσωτερικές πτυχές του ακροατή. Μαζί, οι δυο τους, μέσα από ανατρεπτικές επιλογές, αυτοσχεδιασμούς και ένα άμεσο, ζεστό δέσιμο με το κοινό, δημιούργησαν κάτι σπάνιο: μια μουσική εμπειρία όπου η ψυχή πρωταγωνίστησε. Οι ορχηστρικές διασκευές του Παναγιώτη Μάργαρη, μικρές λεπτοδουλεμένες εκπλήξεις, αλλά και οι μικρές ιστορίες για τις συναντήσεις του Χρήστου Θηβαίου με τους αγαπημένες του καλλιτέχνες- τους όποιους και τιμά με την ερμηνεία του- η παράσταση αυτή καταφέρνει να «φωτίζει» μια διαδρομή η οποία έχει να κάνει με μια καταγραφή της προσωπικής του πορείας που ταυτίζεται εντέλει με τον θεατή. Γι αυτό και εκείνο δεν τον αφήνει μόνο ούτε λεπτό άλλοτε σιγοτραγουδώντας και άλλοτε με πιο δυνατή φωνή.
Ξεχωρίζουμε για το τέλος μια από τις σύντομες παρεμβάσεις του Χρήστου Θηβαίου αναφορικά με τη γνωριμία του με την Αρλέτα το 1995, σε ένα μπαρ στα Εξάρχεια όταν εκείνη άκουσε για πρώτη φορά τα τραγούδια του χωρίς να τον ξέρει προσωπικά. Εκείνη του είπε τότε: «Έχεις ταλέντο. Το θέμα είναι τι θα το κάνεις.» Αργότερα, όταν συναντήθηκαν ξανά, του είπε: «Πρόσεχε. Στην επιτυχία χάνεις το μυαλό. Στην αποτυχία, την ψυχή.»
Ήταν μια βραδιά που κύλησε όπως οι παλιές ιστορίες — με γαλήνη, ένταση, μνήμη και όνειρο. Το «2» —όπως τιτλοφορείται η καλλιτεχνική συνάντησή τους— έγινε ΕΝΑ - έγινε στα χέρια τους ποιητικό αφήγημα, μια γέφυρα ανάμεσα στο φως και τη νύχτα, στο παρελθόν και το τώρα, στο προσωπικό και το συλλογικό βίωμα.
Ο κόσμος χειροκροτούσε όρθιος. Όχι μονάχα από θαυμασμό, αλλά από ευγνωμοσύνη. Γιατί σε εποχές θορύβου, ετούτοι οι δύο μάγοι της μουσικής μάς θύμισαν τι σημαίνει να ακούς με την καρδιά.
Η Λέσβος τους αγκάλιασε.
Εκείνοι της χάρισαν φως.
Και κάπως έτσι, σε μια αυλή γεμάτη φωνές και νότες, ξημέρωσε ένας καινούργιος, πιο γλυκός κόσμος.
φωτογραφίες Στρατής Βέρρος
