Οι ΠΥΞ ΛΑΞ στη Μυτιλήνη: Μια συναυλία με παρελθόν, λιγότερο παρόν
Τοποθεσία: Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης
Ώρα έναρξης: 21:30
Support act: ΕΦΑΠΑΞ (τοπικό συγκρότημα)
Παράλληλος Σκοπός: Φιλανθρωπική ενίσχυση του Συλλόγου Γονέων Παιδιών με Αυτισμό «ΣΥΝ‑εξέλιξη»
Καιρός: Ιδανικός – ήπια καλοκαιρινή βραδιά
Η συναυλία – μια προσπάθεια επιστροφής στις ρίζες
Η σκηνή στήθηκε στο κέντρο του γηπέδου, με επαγγελματικό φωτισμό και καλή ακουστική για τα δεδομένα ενός ανοιχτού χώρου. Το πρόγραμμα περιελάμβανε σχεδόν όλες τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος: «Δεν θα δακρύσω πια για σένα», «Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο», «Μοναξιά μου όλα» και πολλά ακόμα που έχουν χαραχτεί στη συλλογική μνήμη.
Το συγκρότημα ήταν δεμένο, με καλό ήχο και τεχνικά άρτια παρουσία. Ωστόσο, υπήρξε μια εμφανής έλλειψη συναισθηματικής έντασης. Παρά το γεγονός ότι ο κόσμος ήταν πολυάριθμος και συμμετείχε, το πάθος έλειπε. Οι φωνές που τραγουδούσαν ήταν περισσότερο από υποχρέωση ή νοσταλγία, παρά από αυθεντική συγκίνηση. Ίσως επειδή οι ΠΥΞ ΛΑΞ πλέον λειτουργούν περισσότερο ως ένα συγκρότημα που αναπαράγει το παρελθόν του, παρά ως καλλιτεχνική οντότητα με σημερινό σφυγμό.
Το κοινό – παρόν αλλά όχι παθιασμένο
Το κοινό της Μυτιλήνης έδειξε ενδιαφέρον και σεβασμό, όμως δεν υπήρξε αυτή η αίσθηση μαζικής συγκίνησης που κάποτε χαρακτήριζε τις συναυλίες του συγκροτήματος. Οι περισσότεροι τραγουδούσαν, ναι, αλλά έλειπε το αυθόρμητο ξέσπασμα, η καθολική συμμετοχή, εκείνη η ηλεκτρισμένη επαφή που κάνει μια συναυλία αξέχαστη. Ο ενθουσιασμός παρέμεινε συγκρατημένος και σε αρκετές στιγμές υπήρξε μια αίσθηση «κοιλιάς» στη ροή του προγράμματος.
Η απουσία του Μάνου Ξυδούς – μια σιωπηλή σκιά
Για όσους έχουν βιώσει συναυλίες των ΠΥΞ ΛΑΞ στην εποχή που ο Μάνος Ξυδούς βρισκόταν εν ζωή και επί σκηνής, η διαφορά είναι αισθητή και ουσιαστική. Ο Ξυδούς δεν ήταν μόνο ένας από τους τραγουδιστές του συγκροτήματος· ήταν φορέας της ψυχής του. Η σκηνική του παρουσία μετέφερε ειλικρίνεια, ευαισθησία και δραματικότητα, που σήμερα απουσιάζουν. Δεν πρόκειται για σύγκριση από νοσταλγία, αλλά για ουσιαστική παρατήρηση: το ύφος, η ερμηνεία και το συναίσθημα που μετέδιδε ο Ξυδούς ήταν μοναδικά και δεν έχουν αντικατασταθεί από τότε.
Φυσικά, η απουσία του είναι ανθρώπινα αναπόφευκτη – ο καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή το 2010 – αλλά για το παλιό κοινό των ΠΥΞ ΛΑΞ, οι συναυλίες του τότε και του τώρα ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Η φιλανθρωπική διάσταση
Αξίζει να σημειωθεί πως μέρος των εσόδων διατέθηκε στον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Αυτισμό «ΣΥΝ‑εξέλιξη», προσδίδοντας στη συναυλία έναν κοινωνικό χαρακτήρα πέρα από την ψυχαγωγία. Μια κίνηση που τιμά τόσο τους διοργανωτές όσο και το κοινό που στήριξε.
Η χθεσινή συναυλία των ΠΥΞ ΛΑΞ στη Μυτιλήνη ήταν μια αξιοπρεπής μουσική παρουσίαση ενός ιστορικού σχήματος. Για τους νεότερους, ήταν μια ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με ένα κεφάλαιο της ελληνικής ροκ. Για τους παλαιότερους, μια υπενθύμιση του τι ήταν κάποτε οι ΠΥΞ ΛΑΞ – και τι δεν είναι πια.
Χωρίς το πάθος του παρελθόντος, με μια επιμελημένη αλλά "ασφαλή" σκηνική παρουσία, η βραδιά έμεινε στη μνήμη – όχι όμως στην καρδιά.
