Το γαλάζιο παιχνίδι εξουσίας στο νησί - Η νίκη Στρατάκη και ... η συνέχεια!

Σύμφωνα με τα ανεπίσημα διαθέσιμα στοιχεία, η Καίτη (Κατερίνα) Στρατάκη εκλέγεται πρόεδρος της ΔΕΕΠ (Διοικούσα Επιτροπή Εκλογικής Περιφέρειας) Λέσβου με ένα ποσοστό της τάξης του 65-66%, απέναντι σε ένα 34-35% του Δημοσθένη Χατζηγιάννη, τόσο από τις κάλπες με φυσική παρουσία όσο και από την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Το συνολικό αποτέλεσμα που δημοσιοποιούν τοπικά μέσα (περίπου 1.100+ ψήφοι για Στρατάκη έναντι περίπου 600 για Χατζηγιάννη) επιβεβαιώνει καθαρή επικράτηση, ανεξάρτητα από μικρές διαφοροποιήσεις στην τελική καταμέτρηση ανά μέσο.

Η εικόνα ανά περιοχή είναι πιο σύνθετη – και πολιτικά πολύ πιο ενδιαφέρουσα:

• Στη Μυτιλήνη, ο Δημοσθένης Χατζηγιάννης κερδίζει με διαφορά (311 έναντι 244), καταγράφοντας ισχυρό αποτύπωμα στον αστικό πυρήνα.
• Στα χωριά της Λέσβου η μάχη είναι οριακή, με τελική διαφορά… δύο ψήφους υπέρ Χατζηγιάννη – δηλαδή επί της ουσίας ισοπαλία σε επίπεδο νησιού.
• Η μεγάλη ανατροπή έρχεται από τη Λήμνο, όπου η Καίτη Στρατάκη επικρατεί συντριπτικά, με περίπου 217 έναντι 80 ψήφων, διαφορά που ουσιαστικά «σφραγίζει» την τελική νίκη της. 

Και μετά έρχεται η ψηφιακή κάλπη: εκεί, η Στρατάκη δεν κερδίζει απλώς· σαρώνει με 401 έναντι 55 ψήφων, δείχνοντας ότι έχει χτίσει δίκτυο και επιρροή και στο κομμάτι της οργανωμένης, «ενεργής» κομματικής βάσης που αξιοποιεί τις ψηφιακές διαδικασίες. 

Με απλά λόγια:

• Ο Χατζηγιάννης δείχνει δύναμη πόλης.
• Η Στρατάκη παίρνει περιφέρεια + Λήμνο + ψηφιακό σώμα.
  Και στην εσωκομματική αριθμητική της ΝΔ, αυτό σημαίνει ηγεμονία στην οργάνωση.

Ήταν «μεγάλη» η συμμετοχή;

Το ερώτημα είναι κρίσιμο, γιατί αλλιώς διαβάζεις ένα 65-35 σε χαμηλή συμμετοχή κι αλλιώς σε «γεμάτες» κάλπες.

Σε κεντρικό επίπεδο, η ΝΔ μίλησε για μεγάλη συμμετοχή πανελλαδικά στις εσωκομματικές, με την ΚΕΦΕ και τη Γραμματεία Οργανωτικού να κάνουν λόγο για ομαλή διαδικασία και έντονη προσέλευση σε κάλπες και ηλεκτρονική ψηφοφορία. 

Σε τοπικό επίπεδο η συμμετοχή θα χαρακτηριζόταν μέτρια έως κάλη  κάτι που δείχνει ότι το παιχνίδι δεν παίχτηκε σε έναν κλειστό, «λίγο-πολύ γνωστό» μικρό κομματικό κύκλο, αλλά κινητοποίησε ευρύτερα στρώματα της κομματικής βάσης. 

Αν συνδυάσει κανείς:

• τον αριθμό ψήφων (πάνω από 1.700 συνολικά μόνο για την προεδρία της ΔΕΕΠ Λέσβου-Λήμνου),
• τη γεωγραφική διασπορά (Λέσβος – Λήμνος – ψηφιακή κάλπη),
• και το πολιτικό «φορτίο» της αναμέτρησης (δύο αναγνωρίσιμα στελέχη, δύο διαφορετικές αναφορές και δίκτυα),

η εικόνα που βγαίνει είναι ότι μιλάμε για μια «ζωντανή» εσωκομματική διαδικασία, όχι για τυπική επικύρωση προειλημμένων αποφάσεων.

Για τη ΝΔ αυτό είναι διπλό μήνυμα:

1. Κινητοποίηση σε περίοδο κυβερνητικής φθοράς και κοινωνικής κόπωσης.
2. Σαφής προτίμηση της κομματικής βάσης σε ένα συγκεκριμένο σχήμα ηγεσίας στη Λέσβο.

Τι σημαίνει η επικράτηση Στρατάκη

1. Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος – και το πολιτικό της βάρος

Το γεγονός ότι η Καίτη Στρατάκη είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της ΔΕΕΠ Λέσβου δεν είναι μόνο συμβολικό. Έρχεται σε μια συγκυρία που η ΝΔ επιχειρεί να ανανεώσει προφίλ, να διευρύνει προς μεσαία στρώματα, εκπαιδευτικούς, κόσμο του δημοσίου, αυτοδιοικητικά δίκτυα. Η ίδια, ως εκπαιδευτικός και πρώην προϊσταμένη Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Λέσβο, κουβαλά θεσμικό προφίλ και διοικητική εμπειρία που μιλάνε σε αυτό το ακροατήριο. 

Η νίκη της:

• Επιβεβαιώνει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως «πρόσωπο εμπιστοσύνης» για ένα ευρύτερο φάσμα νεοδημοκρατών, πέρα από τους σκληρούς μηχανισμούς.
• Σηματοδοτεί μια προσπάθεια «μαλακής ανανέωσης» του κομματικού προφίλ στο νησί, χωρίς ρήξη με την υπάρχουσα ιεραρχία.

2. Η οργανωτική ισχύς του χώρου Αθανασίου

Στην τοπική πολιτική ανάγνωση, το αποτέλεσμα διαβάζεται (και) ως επιβεβαίωση του χώρου Αθανασίου. Ο Χαράλαμπος Αθανασίου – ιστορικό στέλεχος της ΝΔ, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και βουλευτής Λέσβου από το 2015 – αποτελεί εδώ και χρόνια τον κεντρικό πόλο ισχύος του κόμματος στο νησί. 

Η εκλογή Στρατάκη:

• Κλειδώνει την επιρροή του σε επίπεδο κομματικών οργάνων. Η ΔΕΕΠ, με αυτό το αποτέλεσμα, δεν προκύπτει ως «αντίβαρο» στον χώρο Αθανασίου, αλλά ως οργανωτική του ενίσχυση.
• Αποτρέπει την εμφάνιση ενός δεύτερου, ισχυρού εσωκομματικού πόλου που θα μπορούσε να διεκδικήσει κομματική «αυτονομία» από τη βουλευτική έδρα.
• Στέλνει στο κέντρο (Πειραιώς – Μαξίμου) την εικόνα ότι η Λέσβος παραμένει «τακτοποιημένη»: έχει βουλευτή με βαριά κομματική ιστορία και ΔΕΕΠ που δεν συγκρούεται αλλά ευθυγραμμίζεται.

Με λίγα λόγια: ο χώρος Αθανασίου παίζει εντός έδρας – και κερδίζει.

Ο ρόλος Χατζηγιάννη: δεν κέρδισε, αλλά μετρήθηκε

Η υποψηφιότητα του Δημοσθένη Χατζηγιάννη δεν ήταν διακοσμητική. Αντίθετα:

• Κερδίζει καθαρά τη Μυτιλήνη, δηλαδή τον πιο προβεβλημένο πολιτικά χώρο, όπου μετράει ιδιαίτερα η εικόνα, οι σχέσεις με επαγγελματικούς κλάδους, η δημόσια παρουσία.
• Σε επίπεδο Λέσβου, χάνει με διαφορά… δύο ψήφων, άρα δείχνει ότι μπορεί να σταθεί ως υπολογίσιμη εναλλακτική στην «επόμενη μέρα», είτε στις αυτοδιοικητικές είτε σε μελλοντικές εσωκομματικές.  Χάνει από τη Λήμνο και την on line διαδικασία.

Δεν καταφέρνει όμως τρία κρίσιμα πράγματα:

1. Να σπάσει την υπεροχή της Στρατάκη στα χωριά – εκεί όπου παραδοσιακά κρίνεται η οργανωτική ισχύς.
2. Να χτίσει γέφυρες στη Λήμνο, η οποία τελικά λειτουργεί ως «ρυθμιστής» του αποτελέσματος.
3. Να πιει νερό από την ψηφιακή κάλπη, όπου η διαφορά 401-55 υπέρ Στρατάκη είναι εικόνα πλήρους κυριαρχίας.

Άρα, ο Χατζηγιάννης:

• Χάνει τη μάχη,
• αλλά κερδίζει αναγνωρισιμότητα και καταγραφή δυνάμεων.
  Στην εσωκομματική γλώσσα, αυτό λέγεται: «έχουμε έναν παίκτη που  θα τον ξαναδούμε μπροστά».

Τι σημαίνει για τη Νέα Δημοκρατία σε Λέσβο – Λήμνο

1. Σταθερότητα, όχι ανατροπή

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας όπου οι εσωκομματικές έκρυβαν ρήξεις, ενστάσεις και αναμετρήσεις με σαφές «αντιμητσοτακικό» ή «αντιμηχανισμικό» χρώμα, στη Λέσβο το αποτέλεσμα δεν μυρίζει επανάσταση. 

Η εκλογή Στρατάκη:

• Δεν αμφισβητεί τη συνολική γραμμή της ΝΔ.
• Συγκροτεί ένα σχήμα που μοιάζει ικανό να κρατήσει ενωμένα τα περισσότερα κομματικά κομμάτια.
• Στέλνει μήνυμα «σταθερότητας με ελαφρά ανανέωση» προς την ηγεσία του κόμματος.

2. Πολιτικό στοίχημα: να μη μείνει η ΔΕΕΠ «γραφείο τύπου»

Εδώ είναι και το δύσκολο σημείο. Μια ΔΕΕΠ με τόσο καθαρό αποτέλεσμα:

• Μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό πολιτικό κέντρο, που θα χαράσσει γραμμή σε μείζονα τοπικά ζητήματα (μεταναστευτικό – Βάστρια, αγροτική πολιτική, υγεία, υποδομές).
• Ή να καταντήσει διαχειριστής ανακοινώσεων και ρόλων, χωρίς πραγματική παρεμβατικότητα στην κοινωνία.

Η Στρατάκη, με την εμπειρία της στην εκπαίδευση και τη διοίκηση, έχει τα εργαλεία να στήσει μια πιο θεσμική, «σοβαρή» ΔΕΕΠ:

• με ουσιαστικό διάλογο με φορείς,
• με ανοιχτές εκδηλώσεις πολιτικού περιεχομένου,
• με τεκμηρίωση θέσεων πέρα από τα στεγνά κομματικά non-paper.

Αν το κάνει, η ΔΕΕΠ μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός επανασύνδεσης της ΝΔ με κοινωνικές ομάδες που έχουν απομακρυνθεί (αγρότες, μικρομεσαίοι, νέοι επιστήμονες). Αν όχι, θα πρόκειται απλώς για μια ακόμα «καθαρή νίκη» που έμεινε στα χαρτιά.

Ο παράγοντας Αθανασίου και το επόμενο κεφάλαιο

Για τον Χαράλαμπο Αθανασίου, το αποτέλεσμα έχει τρεις αναγνώσεις:

1. Επιβεβαίωση ελέγχου: Δείχνει ότι ο κεντρικός βουλευτικός πυλώνας της ΝΔ στη Λέσβο εξακολουθεί να ελέγχει τον οργανωτικό ιστό – ΔΕΕΠ, ΔΗΜΤΟ, δίκτυα. Δεν αναδύεται αντίπαλο μπλοκ με ρίζες στην οργάνωση.
2. Παράταση χρόνου: Με δεδομένο ότι η επόμενη εθνική αναμέτρηση (όποτε κι αν έρθει) θα βρει τη ΝΔ σε φάση κυβερνητικής φθοράς, η ύπαρξη μιας «φιλικής» ΔΕΕΠ λειτουργεί ως ασπίδα: η εσωκομματική γκρίνια δεν θα εκφραστεί οργανωτικά.
3. Υποχρέωση παραγωγής έργου: Όσο πιο «κλειδωμένη» είναι η οργάνωση, τόσο μεγαλύτερη η προσδοκία από τη βάση για χειροπιαστά αποτελέσματα: σε χρηματοδοτήσεις, έργα, παρεμβάσεις σε Λέσβο και Λήμνο. Αν η κοινωνία δεν δει αυτές τις αποδόσεις, η επόμενη εσωκομματική συγκυρία μπορεί να είναι πολύ πιο σκληρή.

Με άλλα λόγια, ο Αθανασίου σήμερα κερδίζει χρόνο και χώρο. Αν θα τον αξιοποιήσει πολιτικά ή θα τον καταναλώσει σε διαχείριση εσωκομματικού status quo, θα φανεί στο πεδίο – δρόμοι, υποδομές, υγεία, αγροτική πολιτική, νησιωτικότητα.

Τι να κρατήσουμε πολιτικά από αυτή την εκλογή

1. Η Στρατάκη κερδίζει καθαρά – και με γεωγραφικό βάθος (Λήμνος, χωριά) και με ψηφιακή υπεροχή.
2. Ο Χατζηγιάννης δεν εξαφανίζεται, αντίθετα καταγράφεται ως ισχυρός πόλος πόλης, με πολιτικό μέλλον αν παίξει σωστά τα χαρτιά του.
3. Ο χώρος Αθανασίου βγαίνει ενισχυμένος, με ΔΕΕΠ που δεν τον αμφισβητεί.
4. Η ΝΔ στη Λέσβο έχει τώρα μια οργανωμένη ευκαιρία: να μετατρέψει ένα «καθαρό εσωκομματικό αποτέλεσμα» σε πολιτική δουλειά στο πεδίο. Αν δεν γίνει αυτό, η κάλπη που σήμερα έδωσε 65% μπορεί σε λίγα χρόνια να γυρίσει σε «τιμωρητική» ψήφο, είτε στις εθνικές είτε στις τοπικές.

Η κάλπη δεν μιλάει, αλλά στέλνει μηνύματα.
Στη Λέσβο, το μήνυμα προς τη ΝΔ είναι σαφές:
«Σταθερότητα ναι, αδράνεια όχι».