Όταν το σύστημα μυρίζει φόβο, ξεσκονίζει φακέλους

Υπάρχει μια παλιά, βρόμικη συνήθεια στο ελληνικό κράτος: όταν κάποιος σηκώνει κεφάλι, ξαφνικά «ανάβουν τα φώτα», ανοίγουν οι φάκελοι, ξεκινούν οι έλεγχοι. Όχι για όλους. Για τους ενοχλητικούς. Για αυτούς που χαλάνε τη βιτρίνα.

Η υπόθεση του αγροτοσυνδικαλιστή Κωνσταντίνος Ανεστίδης δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένη από το πολιτικό και κοινωνικό της περιβάλλον. Ο άνθρωπος που οι αγρότες αποκαλούν «αρχιστράτηγο» των μπλόκων, ο άνθρωπος που βγήκε μπροστά και μίλησε ωμά για τις στρεβλώσεις, τις αδικίες και τα παιχνίδια γύρω από τις επιδοτήσεις, βρίσκεται ξαφνικά στο στόχαστρο. Με αριθμούς, με δελτία, με διαρροές.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ελέγχεται για φερόμενες παράνομες επιδοτήσεις ύψους 122.765,04 ευρώ, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης της Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Ο έλεγχος αφορά δηλώσεις αγροτεμαχίων προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ για την περίοδο 2019–2024.

Μέχρι εδώ, όλα «θεσμικά». Έτσι λένε.
Μόνο που η πραγματικότητα έχει μια λεπτομέρεια που καίει:
👉 Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν έχει δεσμευτεί κανένας λογαριασμός, ότι δεν έχει λάβει καμία κλήση, ότι συνεχίζει να λαμβάνει κανονικά τις επιδοτήσεις του.
👉 Ο συνήγορός του λέει ξεκάθαρα: δεν υπάρχει καμία επίσημη ειδοποίηση από καμία Αρχή.

Και εδώ αρχίζει να βρωμάει το πράγμα.

Το επιλεκτικό «καθάρισμα»

Αν το σύστημα ήταν πραγματικά καθαρό, οι έλεγχοι θα ήταν:

• οριζόντιοι,
• μαζικοί,
• αθόρυβοι,
• πριν ξεσπάσουν τα μπλόκα, όχι μετά.

Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε ένα γνώριμο έργο:
Πρώτα ο θόρυβος. Μετά οι «πληροφορίες». Μετά οι διαρροές για «δεσμεύσεις». Και στο τέλος —αν χρειαστεί— η ηθική εξόντωση. Όχι η δικαστική. Η άλλη. Αυτή που γίνεται στα δελτία και στα timelines.

Γιατί ας μιλήσουμε καθαρά:
Το σύστημα των αγροτικών επιδοτήσεων στην Ελλάδα δεν είναι απλώς προβληματικό. Είναι ένα λαβύρινθος που χρόνια τώρα:

• επιβραβεύει τους «ημέτερους»,
• αφήνει στο απυρόβλητο μεγάλους παίκτες,
• και θυμάται τους ελέγχους όταν κάποιος αρχίζει να μιλάει πολύ.

Όποιος έχει στοιχειώδη γνώση της αγροτικής πραγματικότητας ξέρει ότι οι αναντιστοιχίες δηλώσεων δεν είναι εξαίρεση. Είναι κανόνας. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν. Το ερώτημα είναι ποιον διαλέγεις να ελέγξεις.

Μήνυμα προς όλους τους αγρότες

Ανεξάρτητα από το τι θα αποδείξει η έρευνα —και οφείλει να αποδείξει, με στοιχεία και όχι με ψιθύρους— το μήνυμα έχει ήδη σταλεί:

«Όποιος σηκώνει κεφάλι, θα περνάει από ακτινογραφία».

Και αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι πειθαρχία μέσω φόβου.

Αν ο Κωνσταντίνος Ανεστίδης είναι ένοχος, να αποδοθούν ευθύνες. Καμία έκπτωση.
Αν όμως είναι καθαρός, τότε μιλάμε για μια ακόμα απόπειρα χτυπήματος του αγροτικού κινήματος μέσω του προσώπου που το εξέφρασε πιο δυνατά.

Και τότε το πρόβλημα δεν θα είναι τα 122.000 ευρώ.
Θα είναι ότι ένα σύστημα, για άλλη μια φορά, απέδειξε πως δεν φοβάται τη διαφθορά — φοβάται τη φωνή.

Σαν να λέμε: δεν καθαρίζουν το δωμάτιο.
Απλώς σπάνε τον καθρέφτη που δείχνει τη βρωμιά.