Πότε στήνονται οι κάλπες: τα σενάρια του 2026, το πολιτικό timing του Μαξίμου και ο απρόβλεπτος παράγοντας Καρυστιανο
Το ερώτημα πότε θα γίνουν εκλογές έχει επιστρέψει δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο, όχι ως θεωρητική συζήτηση αλλά ως στρατηγικός υπολογισμός. Επισήμως, το Μέγαρο Μαξίμου επαναλαμβάνει ότι ο εκλογικός κύκλος θα ολοκληρωθεί κανονικά. Παρασκηνιακά όμως, το πολιτικό σύστημα διαβάζει σενάρια, μετρά ρίσκα και ζυγίζει ευκαιρίες. Το 2026 δεν είναι απλώς μια χρονολογία· είναι παράθυρο απόφασης.
Το βασικό σενάριο: εξάντληση τετραετίας
Η δημόσια γραμμή του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει θεσμικά καθαρή: εκλογές την άνοιξη του 2027. Η επιλογή αυτή υπηρετεί το αφήγημα της σταθερότητας, της θεσμικής συνέπειας και της «κανονικότητας» μετά από μια δεκαετία κρίσεων. Σε αυτό το σενάριο, η κυβέρνηση ποντάρει στη φθορά των αντιπάλων, στην ωρίμανση μεταρρυθμίσεων και στην εικόνα μιας χώρας που «δεν πειραματίζεται».
Όμως η πολιτική δεν είναι ημερολόγιο.
Το εναλλακτικό σενάριο: κάλπες το φθινόπωρο του 2026
Στο εσωτερικό της Νέα Δημοκρατία συζητείται σοβαρά ένα εκλογικό παράθυρο τον Οκτώβριο του 2026. Όχι ως πανικός, αλλά ως επιθετική κίνηση. Οι λόγοι είναι συγκεκριμένοι:
- Δημοσκοπική αντοχή κοντά ή πάνω από το 30%, που διατηρεί το κόμμα σε τροχιά πρώτης δύναμης.
- Η προσδοκία ότι, ακόμη και χωρίς αυτοδυναμία, ένας αριθμός βουλευτών κοντά στους 150 επιτρέπει ευέλικτα σενάρια διακυβέρνησης.
- Η ΔΕΘ του 2026 ως πλατφόρμα παροχών και επαναπλαισίωσης του αφηγήματος «ανάπτυξη – ασφάλεια – σταθερότητα».
Σε αυτό το πλαίσιο, το δίλημμα που καλλιεργείται είναι ωμό αλλά αποτελεσματικό: «σταθερότητα ή πολιτικό κενό».
Η Κεντροαριστερά σε φάση ρευστοποίησης
Το κρίσιμο στοιχείο δεν βρίσκεται μόνο στη ΝΔ, αλλά απέναντί της. Η Κεντροαριστερά εμφανίζεται κατακερματισμένη, χωρίς σαφές κέντρο βάρους. Η πιθανή επανεμφάνιση του Αλέξης Τσίπρας με νέο πολιτικό φορέα δεν τρομάζει το Μαξίμου· αντιθέτως, εκτιμάται ότι πολλαπλασιάζει τη σύγχυση σε ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και μικρότερα σχήματα.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο εκλογικός αιφνιδιασμός λειτουργεί σαν πολιτικός πολλαπλασιαστής ισχύος για όποιον έχει ήδη μηχανισμό, αφήγημα και ετοιμότητα.
Ο απρόβλεπτος παράγοντας: Μαρία Καρυστιανού
Εδώ εμφανίζεται η μεταβλητή που δεν χωρά εύκολα σε πίνακες. Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι κλασικός πολιτικός παίκτης. Εκφράζει όμως κάτι που τα επιτελεία συχνά υποτιμούν: την οργισμένη, τιμωρητική ψήφο.
Δεν πρόκειται απαραίτητα για οργανωμένο ρεύμα εξουσίας. Πρόκειται για συναίσθημα. Και στην ελληνική πολιτική ιστορία, το συναίσθημα έχει αποδειχθεί πολλές φορές εκλογικά εκρηκτικό. Το 2012–2015 δεν ήταν προϊόν σχεδιασμού, αλλά κοινωνικής φόρτισης. Όποιος το αγνοεί, παίζει με στατιστικά χωρίς ανθρώπους.
Γιατί το 2026 παραμένει ανοιχτό
Η απόφαση για εκλογές δεν θα κριθεί από μία δήλωση ή μία δημοσκόπηση. Θα κριθεί από τη συνάρτηση τριών πραγμάτων:
- Τη διατήρηση της πολιτικής πρωτοκαθεδρίας της ΝΔ
- Την αδυναμία της αντιπολίτευσης να συγκροτήσει πειστική εναλλακτική
- Τη δυναμική απρόβλεπτων κοινωνικών ρευμάτων
Αν αυτά ευθυγραμμιστούν, το φθινόπωρο του 2026 δεν θα είναι έκπληξη. Θα είναι συνειδητή επιλογή εξουσίας. Αν όχι, η κάλπη θα περιμένει. Και μαζί της, η αβεβαιότητα.
