«Μας γονάτισαν, δεν μας έριξαν»: Το σπαρακτικό μήνυμα του Μανώλη Κωνσταντιδέλλη για το κοπάδι που οδηγείται στη θανάτωση

«Μας γονάτισαν, δεν μας έριξαν»: Το σπαρακτικό μήνυμα του Μανώλη Κωνσταντιδέλλη για το κοπάδι που οδηγείται στη θανάτωση

Μια από τις πιο σκληρές και ανθρώπινες στιγμές της κρίσης του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο αποτυπώνεται στα λόγια του Μανώλη Κωνσταντιδέλλη, Διευθύνοντος Συμβούλου του Συνεταιρισμού Μεσοτόπου, ο οποίος βλέπει το κοπάδι του να οδηγείται στη θανάτωση, στο πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζονται με βάση τις αποφάσεις των αρμόδιων αρχών.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη απώλεια ζώων μέσα σε μια ήδη βαριά υγειονομική κρίση. Πρόκειται για το τέλος μιας διαδρομής χρόνων, για κόπους μιας ζωής, για στάβλους που μένουν άδειοι αλλά φορτωμένοι με χρέη, ευθύνες και πληγές που δεν κλείνουν εύκολα.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είχε ανακοινώσει από τις 17 Μαρτίου 2026 την επιβεβαίωση κρούσματος αφθώδους πυρετού στη Λέσβο και την άμεση εφαρμογή μέτρων περιορισμού και εκρίζωσης της νόσου. Στις επόμενες ανακοινώσεις του περιέγραφε περιορισμούς για ζώα, γάλα, κρέας, ζωικά υποπροϊόντα και ζωοτροφές, με στόχο τον περιορισμό της διασποράς.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όμως, πίσω από τις αποφάσεις, τα πρωτόκολλα και τις υπηρεσιακές διατυπώσεις, υπάρχουν άνθρωποι. Άνθρωποι που ξυπνούσαν πριν χαράξει για να φροντίσουν τα ζώα τους. Άνθρωποι που είδαν σε λίγες ημέρες να καταρρέει αυτό που έχτιζαν επί χρόνια.

Ο Μανώλης Κωνσταντιδέλλης, σε μια ανάρτηση γεμάτη οργή, πίκρα αλλά και πείσμα, περιγράφει το βάρος αυτής της στιγμής με λέξεις που δεν αφήνουν περιθώριο παρερμηνείας:

«Μας χτύπησαν. Μας διέλυσαν. Μας συκοφάντησαν. Μας πολέμησαν. Μας απείλησαν», αναφέρει, μιλώντας για τον «πόλεμο του αφθώδους πυρετού».

Στο μήνυμά του κάνει λόγο για φόβο, ανασφάλεια και λάσπη σε βάρος των κτηνοτρόφων που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Περιγράφει μια κατάσταση όπου, όπως λέει, άνθρωποι που πάλευαν μέσα στα μαντριά και στις υπηρεσίες, βρέθηκαν ταυτόχρονα αντιμέτωποι όχι μόνο με την ασθένεια, αλλά και με φήμες, πιέσεις και επιθέσεις.

«Μέσα σε μια στιγμή τα χάσαμε όλα, κόποι ετών. Μείναμε εμείς και κάτι στάβλοι με βουνά υποχρεώσεις και ευθύνες», γράφει χαρακτηριστικά.

Η φράση αυτή συμπυκνώνει το αληθινό μέγεθος της ζημιάς. Για τον κτηνοτρόφο, το κοπάδι δεν είναι απλώς παραγωγική μονάδα. Είναι κεφάλαιο, καθημερινότητα, οικογενειακή συνέχεια, αξιοπρέπεια. Είναι ο τρόπος με τον οποίο κρατήθηκαν ζωντανά χωριά, συνεταιρισμοί, τυροκομεία και ολόκληρη η τοπική οικονομία.

Ο ίδιος δηλώνει πως δόθηκε αγώνας για να σταματήσει αυτό που χαρακτηρίζει «παράνοια», χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αναφέρεται μάλιστα σε απειλές και πιέσεις, υποστηρίζοντας ότι κάποιοι τους έπαιρναν με απόκρυψη και τους έλεγαν πως θα πάνε για «απειθεία» ή πως θα διαγραφούν τα μητρώα των προβάτων.

Οι καταγγελίες του είναι βαριές. Και ακριβώς γι’ αυτό έχουν σημασία. Όχι μόνο ως προσωπικό ξέσπασμα, αλλά ως ένδειξη του ψυχικού φορτίου που σηκώνει σήμερα ο κτηνοτροφικός κόσμος της Λέσβου.

«Γεμίσαμε στεναχώρια την ψυχή μας, το μυαλό μας και την καρδιά μας. Μας αρρώστησαν ψυχικά και σωματικά», σημειώνει.

Στο τέλος, όμως, το μήνυμά του δεν μένει μόνο στην απόγνωση. Γίνεται δήλωση αντοχής.

«Είμαι και είμαστε ακόμα ζωντανοί. Τον αγώνα μου για ανάπτυξη και ευημερία για τον τόπο μου δεν θα εγκαταλείψω ποτέ», τονίζει.

Και απευθυνόμενος σε ανθρώπους που φαίνεται πως στάθηκαν δίπλα του, γράφει:

«Μπάμπη και Χρήστο, μπορεί να μας γονάτισαν, μα δεν μας έριξαν κάτω».

Η Λέσβος ζει μια κρίση που δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς ζώων, εκτροφών και αποζημιώσεων. Μετριέται και σε ανθρώπους που χάνουν τον ύπνο τους, σε οικογένειες που βλέπουν το αύριο να θολώνει, σε χωριά που φοβούνται ότι θα αδειάσουν από ζωή.

Ο Μανώλης Κωνσταντιδέλλης κλείνει το μήνυμά του με μια ευχή που, μέσα στη βαριά ατμόσφαιρα των ημερών, μοιάζει περισσότερο με προσευχή:

«Εύχομαι υγεία και μόνο υγεία σε όλους τους δοκιμαζόμενους συναδέλφους κτηνοτρόφους».

Ολη η αναρτηση του και το βιντεο: