Ο κύβος ερρίφθη. Η παραίτηση Τσίπρα σηματοδοτεί ένα τέλος και μια αρχή.
Σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου του στον ΣΥΡΙΖΑ, που στα χρόνια της ηγεσίας του το κόμμα έγινε κυβέρνηση κι ο ίδιος πρωθυπουργός.
Σηματοδοτεί προφανώς και μια αρχή για κάτι νέο. Κάτι έξω από τα πλαίσια των σημερινών κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα ήθελε – σε ό,τι καινούριο προκύψει – να κουβαλάει μαζί του μια έδρα που σύμφωνα με τις αρχές της αριστεράς δεν είναι προσωπική ιδιοκτησία των βουλευτών αλλά ιδιοκτησία του κόμματος που εξελέγησαν.
Γι’ αυτό και παραιτήθηκε από βουλευτής. Το τι ακριβώς έχει στο μυαλό του – σύντομα πλέον – θα φανεί.
Στις ομιλίες του αναφέρεται συνεχώς στην ανάγκη συνεργασίας των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης
Και αν αυτό δεν γίνει – που φαίνεται να μην γίνεται – θα προκύψει κάτι νέο μέσα από την κοινωνία. Και αυτό το νέο θα υπερβεί τα υπάρχοντα κόμματα.
Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας παραιτείται γιατί προσβλέπει σε αυτό το εγχείρημα. Και προφανώς θεωρεί ότι θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Μένει να φανεί πως αυτό το νέο – που επωάζεται – θα προκύψει μέσα από την κοινωνική βάση και όχι από κάποιον αυτόκλητο αρχηγό.
Η βάση και οι κοινωνικές συνθήκες δημιουργούν το νέο. Έτσι ταιριάζει να γίνει σε ένα προοδευτικό – κεντροαριστερό κόμμα σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα.
Άλλωστε και η συνάντηση του στο Παρίσι με Έλληνες φοιτητές που φοιτούν στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης – και η ανάρτηση του που δεν έγινε τυχαία – εντάσσεται σε αυτό το κλίμα και σε αυτό το πλαίσιο.
Το ζητούμενο είναι το πως θα προκύψουν όλα αυτά ώστε να μην είναι αντιαισθητικά.
Η πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα διαφαίνεται, όμως υπάρχει και ένας έντονος αστερίσκος στην πρόθεση του. Η διαφαινόμενη απόφαση του για μια νέα αρχή μπορεί – υπόπροϋποθέσεις – να σκοντάψει σε ένα ανάλογο εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού.
Η οποία το διαψεύδει – για νέο κόμμα – αλλά συγχρόνως λέει ότι χρειάζεται κάτι νέο που δεν θα το ξεκινήσει εκείνη αλλά εκείνη θα ανταποκριθεί. Εάν προκύψει. Η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε ότι νέες πολιτικές κινήσεις παλαιών πολιτικών – όπως ο Αλέξης Τσίπρας κι ο Αντώνης Σαμαράς δεν συνιστούν κάτι νέο.
Με τον τρόπο αυτό έστειλε το μήνυμα της. Η Μαρία Καρυστιανού που έχει μια τεράστια επιρροή και αποδοχή στην κοινωνία…
Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας έχει πειστεί ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη πρέπει να φύγει. Όμως η ανικανότητα των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης να συνεννοηθούν δημιουργεί αμφιβολίες για το πως αυτό θα επιτευχθεί.
Η κοινωνία – σήμερα – είναι ένα ξερό άνυδρο χώμα που περιμένει να βρέξει για να λυτρωθεί.
Η κίνηση του Αλέξη Τσίπρα μοιάζει να είναι μια αρχή και αυτόματα θέτει διαδικασίες αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού.
Η συνέχεια έχει πολλά βήματα να γίνουν. Το πώς, με ποιους, και το τι θα πρεσβεύει. Όλα αυτά θα κρίνουν το θολό – ακόμα – εγχείρημα.
