«Άκυρο» στη ΝΕΜΕΣΙΣ για τα πανηγύρια με άλογα στη Λέσβο – Απορρίφθηκε η προσφυγή κατά του Δήμου Μυτιλήνης
Η προσπάθεια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας ΝΕΜΕΣΙΣ να μπλοκάρει αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης για παραδοσιακές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή ιπποειδών δεν πέρασε τελικά τον έλεγχο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου.
Με απόφαση που φέρει ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2026, η Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου Μαριάννα Νικολαΐδου απορρίπτει ως απαραδέκτως ασκηθείσα την προσφυγή της Ομοσπονδίας κατά των αποφάσεων 212/2026 και 213/2026 του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης.
Πρόκειται για τις αποφάσεις με τις οποίες είχε εγκριθεί αφενός η τέλεση του «Πανηγυριού του Ταύρου» στην Πηγή και την Κώμη, στις 10, 11 και 12 Ιουλίου, και αφετέρου οι πανηγυρικές εκδηλώσεις του Συλλόγου Καβαλαρέων Αγιάσου «Ο Προφήτης Ηλίας», στις 18 και 20 Ιουλίου, με συμμετοχή ιπποειδών.
Γιατί απορρίφθηκε η προσφυγή
Εδώ χρειάζεται μία κρίσιμη διευκρίνιση: η Αποκεντρωμένη δεν μπήκε στην ουσία της αντιπαράθεσης για το εάν επιτρέπεται ή όχι η συμμετοχή αλόγων στα συγκεκριμένα πανηγύρια.
Η απόρριψη έγινε για λόγους παραδεκτού.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, το «Πανηγύρι του Ταύρου» είχε ήδη ακυρωθεί, ενώ ακόμη και εάν είχε πραγματοποιηθεί κανονικά, οι ημερομηνίες του θα είχαν παρέλθει μέχρι την εξέταση της προσφυγής. Αντίστοιχα, οι εκδηλώσεις της Αγιάσου είχαν ήδη πραγματοποιηθεί.
Η Αποκεντρωμένη έκρινε έτσι ότι κατά τον χρόνο εξέτασης της υπόθεσης είχε πλέον εκλείψει, για αντικειμενικούς λόγους, το απαιτούμενο έννομο συμφέρον της προσφεύγουσας Ομοσπονδίας και επομένως η προσφυγή έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
Όταν η «προστασία» φτάνει μέχρι την αμφισβήτηση κάθε τοπικής παράδοσης
Η υπόθεση πάντως ανοίγει ξανά μία συζήτηση που ξεπερνά κατά πολύ δύο διοικητικές αποφάσεις.
Η προστασία και η ευζωία των ζώων είναι αυτονόητη υποχρέωση κάθε οργανωμένης κοινωνίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε παραδοσιακή εκδήλωση στην οποία συμμετέχουν ζώα πρέπει αυτομάτως να αντιμετωπίζεται ως κάτι ύποπτο ή να οδηγείται σε ένα διαρκές δικαστικό και διοικητικό κυνηγητό.
Άλλο πράγμα είναι ο αυστηρός έλεγχος για κακομεταχείριση, εξάντληση ή παραβίαση των κανόνων ευζωίας — και εκεί δεν χωρούν εκπτώσεις — και άλλο η συλλήβδην στοχοποίηση εθίμων που αποτελούν μέρος της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Λέσβου εδώ και γενιές.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ έχει ασφαλώς κάθε νόμιμο δικαίωμα να προσφεύγει όταν θεωρεί ότι παραβιάζεται η νομοθεσία. Από την άλλη, όταν η παρέμβαση φτάνει μέχρι το σημείο να αμφισβητεί συνολικά εκδηλώσεις όπως αυτές της Αγιάσου ή της Πηγής και της Κώμης, η συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται μόνο με όρους ακτιβισμού. Χρειάζεται μέτρο, πραγματικά περιστατικά και τεκμηρίωση.
Γιατί η φιλοζωία υπηρετείται καλύτερα όταν προστατεύει πραγματικά τα ζώα και όχι όταν μετατρέπεται σε πόλεμο απέναντι σε κάθε τοπικό έθιμο στο οποίο εμφανίζεται ένα άλογο.
Υπάρχει ακόμη δυνατότητα νέας προσφυγής
Η υπόθεση πάντως δεν κλείνει απολύτως σε διοικητικό επίπεδο. Στην απόφαση αναφέρεται ότι κατά αυτής μπορεί, εντός ενός μήνα από την κοινοποίησή της, να ασκηθεί προσφυγή στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 του ν. 3463/2006.
Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα του πρώτου αυτού γύρου είναι σαφές: η προσφυγή της ΝΕΜΕΣΙΣ κατά των δύο αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης δεν έγινε δεκτή.
