Σχεδόν δύο μήνες αφθώδους πυρετού. Τις τελευταίες ημέρες τίθεται όλο και πιο έντονα το θέμα του εμβολιασμού των κοπαδιών. Το θέμα του εμβολιασμού – σε μεγάλο βαθμό – τίθεται σε συναισθηματική βάση: Καταστρέφεται η κτηνοτροφία μας, ρημάζει το νησί μας, θα εξαφανιστεί η Λεσβιακή φυλή των προβάτων. Προφανώς η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και η συνεχής σφαγή των κοπαδιών - είναι κάτι που πληγώνει - και είναι σκληρό και απάνθρωπο. Και μας φορτίζει συναισθηματικά.
Όμως ο εμβολιασμός δεν είναι πανάκεια. Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Δεν είναι μαγική λύση. Είναι μια επίμονη και επίπονη μακροχρόνια διαδικασία - που όσο διαρκεί - η παραγωγή του γάλακτος και η διάθεση των γαλακτοκομικών προϊόντων του θα είναι σε μια ιδιότυπη αιχμαλωσία. Και με τον εμβολιασμό δεν λύνεται τον πρόβλημα των σφαγών ολοκληρωτικά. Δεν σταματούν πλήρως οι σφαγές. Περιορίζονται. Όμως κάτω από κάποιες συνθήκες συνυπάρχουν με τον εμβολιασμό. Και αν περάσουμε στο στάδιο του εμβολιασμού, η Λέσβος δεν θα θεωρείται «καθαρή» από τον αφθώδη πυρετό.
Με άλλα λόγια - είναι καλό - ο ιός να ξεριζωθεί χωρίς τον εμβολιασμό. Γιατί ο εμβολιασμός είναι ένα «στίγμα». Όταν ζητάμε να γίνει εμβολιασμός θα πρέπει να γνωρίζουμε τι ακριβώς σημαίνει αυτός ο εμβολιασμός. Που δεν είναι κάνουμε μια ένεση και τελειώσαμε, αλλά είναι μια μακροχρόνια διαδικασία. Πριν να αποφασίσουμε ότι θέλουμε τον εμβολιασμό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τις συνέπειες. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τα τυροκομικά μας προϊόντα; Αν θα μπορούμε να τα διαθέσουμε. Και σε τι τιμές θα πωλείται το γάλα; Σε μια αγορά με μειωμένη - για διάφορους λόγους – την διάθεση των τυροκομικών προϊόντων. Και πόσο καιρό θα κρατήσει αυτό; Γιατί πιθανώς μιλάμε για χρόνια…
Σήμερα προχωράμε - χωρίς ορατή πυξίδα - με αποτέλεσμα να ακούγονται διάφορα - λογικά και παράλογα. Και ο κόσμος να μην μπορεί εύκολα να τα αξιολογήσει. Υπάρχει τεράστια συναισθηματική φόρτιση η οποία όμως δεν βοηθά στην ορθολογική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η κατάσταση είναι δύσκολη. Ειδικά για τους κτηνοτρόφους που βλέπουν τα κοπάδια τους να σφαγιάζονται, ή ζούνε μέσα στην συνεχή αβεβαιότητα του τι θα συμβεί. Όμως πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι. Και να προχωρήσουμε με τη λογική και τη γνώση και όχι με το συναίσθημα.
Πρέπει να συνεχιστεί η ιχνηλάτηση του ιού. Σε όλη τη Λέσβο. Μόνο έτσι θα αντιληφθούμε το μέγεθος της μόλυνσης και τη διασπορά του. Και τότε θα κρίνουμε αν θα πρέπει να προχωρήσουμε – συγχρόνως - και στον εμβολιασμό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να πιέσουμε να επιταχυνθεί αυτή η διαδικασία της ιχνηλάτησης.
Πρέπει επίσης να απαιτήσουμε οι αποζημιώσεις για τα σφαγιασθέντα ζώα, για την απώλεια εισοδήματος, για τα γάλατα, για τις ζωοτροφές να δίνονται σύντομα. Και να είναι ικανοποιητικές. Γιατί ο ρυθμός του κράτους είναι απαράδεκτα αργός. Αν οι αποζημιώσεις δίνονται εγκαίρως, η αντοχή των κτηνοτρόφων σε αυτή την καταστροφική κατάσταση θα είναι πολύ μεγαλύτερη.
Εμβολιασμός ή όχι εμβολιασμός; Δεν είναι απλό και εύκολο να αποφασιστεί. Όμως ότι και να αποφασιστεί πρέπει να είναι μελετημένο επιστημονικά και να είναι καλά τεκμηριωμένο. Για να ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση όσο το δυνατόν γρηγορότερα και με λιγότερες απώλειες.
