Έριξες την «πέτρα» σου για Αθανασίου; Τώρα δες την άλλη διάσταση
Γράφει ο Γρηγόρης Δεϊλόγκος
Ξεκινώ με μια βασική σημείωση. Δεν υπήρξα ποτέ, για λόγους ιδεολογικούς, ψηφοφόρος του Χαράλαμπου Αθανασίου.
Επίσης, ως γεωτεχνικός (Γεωπόνος μελετητής), γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο μας έχει στοιχίσει το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη θύελλα που έχει προκαλέσει στους αγρότες και κτηνοτρόφους της Λέσβου. Βιώνουμε, ουσιαστικά, μια στάση πληρωμών και μια παρατεταμένη αναμονή μέχρι να μπορέσει να λειτουργήσει ο νέος φορέας υπό την ομπρέλα της ΑΑΔΕ.
Η προχθεσινή είδηση ότι το όνομα του βουλευτή Λέσβου, Χαράλαμπου Αθανασίου, περιλαμβάνεται στην τρίτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έγινε αμέσως θέμα συζήτησης. Λογικό και αναμενόμενο. Αξίζει, ωστόσο, να τονιστεί ότι δεν αφορά τη γνωστή έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με τα βαριά ονόματα και τις σοβαρές υποθέσεις.
Ο βουλευτής Λέσβου έδωσε άμεσα εξηγήσεις, γνωστοποιώντας ότι ζήτησε τη διόρθωση μειωμένης μοριοδότησης αγρότισσας (από τη Λήμνο), η οποία προέκυψε από λάθος του μελετητή της, χωρίς όμως αυτό να καταστεί εφικτό λόγω λήξης του προγράμματος. Τόνισε ότι δεν ζήτησε καμία παράνομη ενέργεια, αλλά την αποκατάσταση μιας αδικίας, αμφισβητώντας οποιαδήποτε παράβαση ή δική του εμπλοκή.
Και ενώ, υπό κανονικές συνθήκες, το θέμα θα είχε κλείσει, αναμένοντας τη διερεύνηση της υπόθεσης από τη Δικαιοσύνη, εδώ και 48 ώρες οι «δικαστές του πληκτρολογίου» έχουν ξεσαλώσει. Και το ξεσάλωμα δεν αφορά πολιτικό σχολιασμό, αλλά έναν οχετό ύβρεων.
Ποιοι βρίζουν; Δύο είναι οι βασικές κατηγορίες. Συμπολίτες μας που – όπως και δημόσια ομολογούν – επισκέφθηκαν το γραφείο του Αθανασίου και δεν ικανοποιήθηκαν σε αιτήματά τους, και άτομα από τον χώρο της αντιπολίτευσης.
Στο σημείωμα αυτό θα αναφερθώ στη γνωριμία μου με τον Χ. Αθανασίου, όταν ως μέλος του Δ.Σ. του Αναγνωστηρίου Αγιάσου, επί επτά χρόνια, ήταν το μόνο πολιτικό πρόσωπο που στάθηκε σταθερά δίπλα στο Αναγνωστήριο για το πρόβλημα αποκατάστασης του θεάτρου. Σε κάθε συνάντησή μας κυριαρχούσαν δύο λέξεις: το «εφικτό» και το «νόμιμο». Σε αυτό το πλαίσιο γινόταν όλη η προσπάθεια – και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Είναι το πρόσωπο που, ουσιαστικά, έδωσε λύση στο ζήτημα και, όταν αυτή ανακοινώθηκε, άφησε άλλους να εκδώσουν τις πανηγυρικές ανακοινώσεις.
Ας θυμηθούμε και ορισμένες καθοριστικές παρεμβάσεις του Χ. Αθανασίου στον αγροτικό – πρωτογενή τομέα της Λέσβου: η οριζόντια αποζημίωση ακαρπίας περίπου 20 ευρώ που δόθηκε για πρώτη φορά σε όλους τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού το 2022, η ίδρυση της γαλακτοκομικής σχολής, ο διπλασιασμός του προϋπολογισμού για τα Σχέδια Βελτίωσης του 2019, η αύξηση των κονδυλίων σε επενδυτικά προγράμματα ώστε να ενταχθούν συνεταιρισμοί της Λέσβου, καθώς και η πλήρης αποζημίωση των κτηνοτρόφων για την ευλογιά 2017, συμπεριλαμβανομένων των διαφυγόντων κερδών. Είναι μερικά από τα «ρουσφέτια» –με την ειρωνική έννοια – που μπορούμε εύκολα να ανακαλέσουμε.
Μια πρόσφατη εικόνα που αξίζει να αναφερθεί είναι και από την πρώτη συγκέντρωση των κτηνοτρόφων για τον αφθώδη πυρετό έξω από το κτίριο της Περιφέρειας. Εκεί, ο Χ. Αθανασίου ήταν ο μόνος πολιτικός που, για περισσότερες από δύο ώρες –ακόμη και όταν υπήρξε ένταση– παρέμεινε στην είσοδο, ακούγοντας και απαντώντας σε όλα τα ζητήματα που έθεσαν οι κτηνοτρόφοι. Μάλιστα, σε σχετική συζήτηση, είχε επισημάνει πόσο μεγάλο πλήγμα αποτελεί για τον κλάδο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ας επιστρέψουμε όμως στην επίμαχη υπόθεση και ας την δούμε και από ένα άλλο πρίσμα: Αν η αγρότισσα από τη Λήμνο έβγαινε και κατήγγελλε τον «ανάλγητο» βουλευτή που αρνήθηκε να τη βοηθήσει να διορθώσει ένα λάθος που την έθετε εκτός προγράμματος, τότε οι ίδιοι «δικαστές του πληκτρολογίου» θα κατηγορούσαν τον βουλευτή και το κράτος που δεν στηρίζει μια αγρότισσα να παραμείνει σε ένα νησί του Βορείου Αιγαίου. Οι τίτλοι θα ήταν πιασάρικοι: «Καταστρέφουν αγρότισσα για ένα λάθος».
Η πικρή αλήθεια είναι ότι ζούμε ακόμη σε μια χώρα όπου πολλές ατομικές υποθέσεις, για να λυθούν, απαιτούν την παρέμβαση ενός βουλευτή. Αυτή η στρέβλωση πρέπει να τελειώσει. Για να συμβεί, όμως, χρειάζεται να λειτουργήσει επιτέλους σωστά το Δημόσιο και να σπάσει το σύστημα διαφθοράς που δεν περιορίζεται στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά διατρέχει οριζόντια τη δημόσια διοίκηση.
Πρώτα απ’ όλα, όμως, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς. Εκείνοι που σήμερα βρίζουν τον Χ. Αθανασίου και επιχειρούν να τον ταυτίσουν με το μεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι, ίσως, οι ίδιοι που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα.
Διαβάσαμε υβριστικά σχόλια από άτομα που ομολογούν ευθέως ότι τρέφουν αντιπάθεια επειδή δεν ικανοποιήθηκαν τα αιτήματά τους! Διαβάσαμε σχόλια από «αριστερούς» –ο όρος σε εισαγωγικά, γιατί η πραγματική Αριστερά έχει ήθος– που, στο πλαίσιο μιας εύκολης «επαναστατικής γυμναστικής», επιλέγουν την ύβρη, παρότι γνωρίζουν πλέον την αληθινή διάσταση της υπόθεσης. Διαβάσαμε ακόμη σχόλια από ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που, σαν «παρθένες», ξεχνούν το δικό τους παρελθόν και υψώνουν το δάχτυλο.
Το αν είναι καλός ή όχι βουλευτής ο Χ. Αθανασίου το κρίνουν κάθε φορά οι ψηφοφόροι. Η προσπάθεια, όμως, να ταυτιστεί με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι άδικη και, σε έναν βαθμό, αχάριστη απέναντι σε ένα πρόσωπο που – ανεξαρτήτως ιδεολογικών διαφορών – έχει αποδεδειγμένα συμβάλει θετικά στον τόπο.
Δεν γνωρίζουμε αν ο Χ. Αθανασίου θα είναι ξανά υποψήφιος. Είναι και ήταν όταν ασχολήθηκε με την πολιτική σε μια φάση της ζωής του όπου δεν είχε ανάγκη ούτε το χρήμα ούτε τη δόξα.
Και επειδή γνωρίζω πολύ καλά τι βόθρος επικρατεί στα social media, προσωπικά δεν με απασχολεί αν κάποιοι επιλέξουν να παρερμηνεύσουν αυτό το κείμενο ως «ξέπλυμα». Εκείνο που με ενοχλεί είναι η αδικία. Και αυτό που βλέπουμε εδώ και 48 ώρες –έναν οχετό ύβρεων, είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα– είναι, χωρίς περιστροφές, αδικία.